Heaven Can Wait

Καμία σχέση με το ομότιτλο έργο του Warren Beatty. Πρόκειται για τη μεταφορά του θεατρικού έργου "Birthday" της Leslie Bush-Fekete που ονομάστηκε Heaven Can Wait. Κεντρικό πρόσωπο ο Don Ameche (μπορεί να τον θυμάστε ως έναν από τους παππούδες στο Κοκούν!), που πηγαίνοντας προς τον άλλο κόσμο διηγείται την ιστορία της ζωής του στον επιβλητικό Laird Cregar, τον εκπρόσωπο του κάτω κόσμου, πιστεύοντας ότι εκεί ανήκει. Παρακολουθούμε τη ζωή του ανά δεκαετίες μέσα από κομβικά γεγονότα που συνέβησαν στα διάφορα γενέθλιά του (εξ ου και ο τίτλος του θεατρικού) με θέμα πάντα τα ερωτικά μπλεξίματα και τα οικογενειακά καβγαδάκια. Ρομαντική κομεντί, ελαφρύ δράμα με την πανέμορφη Gene Tierney να αποτελεί τη γυναίκα της ζωής του πρωταγωνιστή, τον ηλικιωμένο Charles Coburn ως τον παππού της οικογένειας και τον σκηνοθέτη Ernst Lubitsch να υπογράφει άλλη μια ωραία ταινία καταμεσής τους πολέμου, για να ξεχάσει ο κόσμος τα βάσανά του, έστω και για λίγη ώρα. Το ίδιο μπορείτε να πράξετε και σεις κάποιο απογευματάκι.

Bluebeard's Eighth Wife (Η όγδοη γυναίκα του Κυανοπώγωνα)

Όχι ακριβώς η ιστορία του Κυανοπώγωνα. Για την ακρίβεια μία μόνο σχέση. Ο εκατομμυριούχος Gary Cooper παντρεύεται και χωρίζει συνέχεια με τις γυναίκες, μη μπορώντας να βρει τη μία και μοναδική, την ιδανική γυναίκα για αυτόν. Η πανέμορφη, μικροσκοπική γαλλιδούλα με τη μεγάλη καριέρα στο Χόλιγουντ Claudette Colbert θα είναι η Bluebeard's Eighth Wife. Θα του κάνει αρκετές... τσαχπινιές αλλά στο τέλος θα τον ερωτευτεί και θα αποφασίσει να τον παντρευτεί. Τη μέρα του γάμου όμως θα μάθει την αλήθεια για τις προηγούμενες συζύγους του και... θα τα πάρει στο κρανίο. Η πανούργα όμως θα τον παντρευτεί αλλά θα του ψήσει το ψάρι στα χείλια για πολύ καιρό μέχρι να πέσουν μαζί στο κρεβάτι, δηλαδή.

Από τις καλύτερες ταινίες της εποχής, μια ρομαντική κομεντί με έξυπνα αστεία και φοβερούς διαλόγους. Όταν στην σκηνοθεσία βρίσκουμε τον Ernst Lubitsch, ο οποίος κινηματογραφεί το σενάριο του διδύμου Billy Wilder/Charles Brackett (η πρώτη συνεργασία τους εν έτη 1938), δε νομίζω να έχετε απορία για το αποτέλεσμα. Οι σκηνές ειδικά όπου ο Cooper μελετάει τη «Στρίγγλα που έγινε αρνάκι» για να τα βγάλει πέρα, είναι απολαυστικές. Σε μικρό ρόλο αγαθιάρη βλέπουμε και τον David Niven και τον τζέντλεμαν Edward Everett Horton, μόνιμο δευτεραγωνιστή σε ταινίες του Lubitsch. Απολαυστικότατη ταινία 85 λεπτών.

To Be Or Not To Be

Η ζωή μιμείται την τέχνη, ή η τέχνη τη ζωή; Και τι συμβαίνει όταν η τέχνη και η ζωή αναμειγνύονται και γίνονται ένα και το αυτό; Μέσα από το σαρδόνιο χιούμορ τής ταινίας Να ζει κανείς ή να μη ζει, ο Ernst Lubitsch σατιρίζει ανελέητα το πρόσωπο του Χίτλερ και γελοιοποιεί την αυστηρή, τυφλή υποταγή στους ανωτέρους. Ο φόβος του ανωτέρου παίζει βασικό ρόλο στην ταινία δίνοντας στους πολωνούς «ηθοποιούς του θεάτρου» την ευχέρια να ξεγελάσουν τους Γερμανούς κατακτητές μέσα από εμπνευσμένες μεταμφιέσεις και τρελές καταστάσεις, να βοηθήσουν την Αντίσταση και να το σκάσουν από τη Βαρσοβία προς την ελεύθερη Αγγλία. Ολόκληρη η ταινία είναι μία πανέξυπνη κωμωδία, που όταν κυκλοφόρησε το 1942 κατακεραυνώθηκε από τους κριτικούς επειδή «έπαιζε» με σοβαρά θέματα και απογοήτευσε το πουριτανικό αμερικάνικο κοινό που δεν ήταν έτοιμο να δεχθεί (να καταλάβει;) τη σάτιρα. Ο Jack Benny στον καλύτερο ρόλο της ζωής του, στην μοναδική ίσως ταινία σοβαρού σκηνοθέτη που έπαιξε, βρίσκει ευκαιρία να παίξει και λίγο Άμλετ με συμπρωταγωνίστρια την πανέμορφη Carole Lombard (σύζυγο τότε του Clark Gable), η οποία πέθανε σε αεροπορικό ατύχημα δύο μήνες πριν προβληθεί η ταινία. Μια από τις καλύτερες κωμωδίες της κλασικής περιόδου του Χόλιγουντ, η οποία γυρίστηκε και σε μετριότατο ριμέικ το 1983 με τον Mel Brooks.

Ninotchka

Η ταινία που διαφημίστηκε το 1939 ως η Garbo γελάει. Κι αυτό διότι η Νινότσκα ήταν ο πρώτος κωμικός ρόλος της Greta Garbo. Η οποία υποδύεται μια σοβιετική και αφοσιωμένη στο καθεστώς υπάλληλο που θα βρεθεί στο Παρίσι για δουλειά του κράτους (στην αρχή ο ρόλος της μου έκανε κάτι σε... ρομπότ). Εκεί θα δει με τα ίδια της τα μάτια τον διαφορετικό τρόπο ζωής των Δυτικών, θα γνωρίσει τον έρωτα στο πρόσωπο του μπον-βιβέρ Melvyn Douglas και θα βρεθεί στη δύσκολη θέση να διαλέξει ανάμεσα στο καθήκον και τον έρωτα. Η Νινότσκα διαθέτει το σκηνοθετικό άγγιγμα του Ernst Lubitsch, ο οποίος ήξερε να χειριστεί ρομαντικές ταινίες χωρίς να τις μεταμορφώσει σε σιροπιαστές αηδίες. Διαθέτει επίσης το συγγραφικό δίδυμο των Billy Wilder (πριν μεταπηδήσει στη σκηνοθεσία) και Charles Brackett, οι οποίοι ήξεραν να χειριστούν δύσκολα πολιτικά θέματα με χαριτωμένη διάθεση χωρίς να προσβάλλουν κανέναν. Γιατί νομίζω ότι τέτοια ταλέντα δύσκολα βρίσκουμε στις μέρες μας;