Το ονομαστό αυτό μιούζικαλ δεν είχε δει ποτέ του ο υπογράφων. Και για όσους δεν ξέρουν, μπορώ να ξαναπώ ότι δεν είμαι οπαδός των μιούζικαλ. Η μεγάλη επίσης διάρκεια του
Βιολιστή στη στέγη με απέτρεπε από τη θέασή του. Μέχρι σήμερα, που βρήκα χρόνο. Και μπορώ να πω ότι δεν πήγε καθόλου χαμένος. Χωρίς να είναι κάποιο αριστούργημα ή κάποια επιτομή στο είδος, η ταινία παρακολουθείται παραπάνω από ευχάριστα και τα 173(!) λεπτά της κυλάνε γρήγορα. Μπορεί να πέρασε στο fast-forward δυο-τρία τραγούδια, έχει μερικά όμως που αξίζουν πραγματικά, όπως το dibby-dibby που τραγουδάει ο Topol στο στάβλο (κοινώς "If I Were a Rich Man") και το "Sunrise, Sunset", το τραγούδι που ακούμε στο γάμο της πρώτης του κόρης. Προσωπική άποψη, πάντα.
Η ταινία παρακολουθεί τη ζωή του εβραίου βιοπαλαιστή γαλατά με τις πέντε κόρες σε ένα χωριό στην τσαρική Ρωσία των αρχών του 20ου αιώνα. Οι αλλαγές που συντελούνται στην κοινωνία, στην πολιτική, στις σχέσεις αντρών-γυναικών, στα ήθη και τα έθιμα θα επηρεάσουν ακόμα κι αυτό το μικρό χωριό, με τον πρωταγωνιστή μας να τα υπομένει σχεδόν όλα. Χαρούμενη και συνάμα συγκινητική, η ταινία του 1971 (που βασίστηκε φυσικά στο ομώνυμο έργο του Broadway) κέρδισε πολλές υποψηφιότητες για όσκαρ κερδίζοντας αυτά της φωτογραφίας, μουσικής για τον John Williams και ήχου.
Ένα Ρώσικο υποβρύχιο προσεγγίζει ένα αμερικανικό νησάκι για να δει ο πλοίαρχος πώς είναι η Αμερική. Το υποβρύχιο κολλάει όμως στα ρηχά και μια ομάδα Ρώσων αποβιβάζεται στο νησί για να βρουν ένα πλοίο να τραβήξει το υποβρύχιο και να ξεκολλήσει. Αυτό που ακολουθεί είναι μια τραγελαφική σειρά καταστάσεων και παρεξηγήσεων. Έξοχη σατιρική και κωμική απεικόνιση του ψυχροπολεμικού κλίματος από τον Norman Jewison εν έτη 1966. Έξοχος και ο Alan Arkin στο ρόλο του Ρώσου υπολοχαγού που ψάχνει να βρει λύση στο πρόβλημα. Υπήρχαν στιγμές που οι κινήσεις του και οι εκφράσεις του μού θύμησαν τον... Βέγγο! Βασισμένη στο παιδικό βιβλίο "The Off-Islanders", η ταινία Έρχονται οι Ρώσοι ήταν από τις λίγες (αμερικανικές) της εποχής που έδειξαν με συμπάθεια τους Ρώσους. Φαίνεται ότι άρεσε στην εποχή της, καθώς κέρδισε και τέσσερις βασικές υποψηφιότητες για όσκαρ: καλύτερης ταινίας, σεναρίου, μοντάζ και α' ανδρικού ρόλου για τον Arkin. 
