Γυρισμένο σε έξι μόλις μέρες, με προϋπολογισμό κάτι λιγότερο από $200.000, με πολύ προχειρότητα και πολύ voice-over αφήγηση, η ταινία
Detour του 1945 είναι —αν μη τι άλλο— ένα χαρακτηριστικό b-movie της εποχής. Είναι όμως και μία film-noir ταινία που έχει αποκτήσει έκτοτε έντονο cult χαρακτήρα. Μέσα σε 67 λεπτά βλέπουμε πώς η ζωή ενός ανθρωπάκου με ταλέντο (πιανίστας στην επαρχία) θα πάρει τη λάθος «παράκαμψη» που θα τον βγάλει «εκτός πορείας». Μια διαδρομή απόλυτου πεσιμισμού. Με τόσο χαμηλό μπάτζετ, ο σκηνοθέτης Edgar Ulmer συμπεριέλαβε αρκετές σκηνές από τη διαδρομή Νέα Υόρκη-Λος Άντζελες χρησιμοποιώντας το ίδιο φιλμ ανάποδα και αυτό το καταλαβαίνεις σε ορισμένες σκηνές βλέποντας τους οδηγούς και το τιμόνι να είναι ανάποδα, λες και είναι... Άγγλοι! Και μιας και βρισκόμαστε στη δεκαετία του '40, η επιτροπή λογοκρισίας δεν θα άφηνε να περάσει η ταινία με τους φόνους χωρίς τιμωρία, εξ ου και το συγκεκριμένο φινάλε που επέλεξε ο σκηνοθέτης.
Μπορείτε να τη δείτε (ή και να την κατεβάσετε) ολόκληρη στο
ίδερνετ-αρκάιβ, μιας και τα δικαιώματά της έχουν εκπέσει!
Ο Edgar G. Ulmer (που μας έδωσε αργότερα το φοβερό Detour) αποτύει φόρο τιμής στο γερμανικό εξπρεσιονισμό (είχε δουλέψει εξάλλου στα γερμανικά κινηματογραφικά στούντιο τη δεκαετία του '20) και παρουσιάζει ένα έργο όχι και τόσο βασισμένο στο βιβλίο του Edgar Alan Poe, καθώς η αναφορά στους τίτλους αρχής έγινε για διαφημιστικούς λόγους και ουδεμία σχέση έχει με την πλοκή του έργου. Η ταινία The Black Cat κατηγοριοποιείται στις «τρόμου», μόνο που ουδεμία επίσης σχέση έχει πλέον ο τρόμος της δεκαετίας του ‘30 με τα σημερινά έργα. Εντυπωσιακά σκηνικά, επικίνδυνες σκιές, δεν ξέρεις τι θα αντιμετωπίσεις στην επόμενη γωνιά. Ο λόγος που αξίζει η ταινία όμως είναι η πρώτη συνεργασία (από σύνολο οχτώ) των δύο διάσημων ηθοποιών Bela Lugosi και Boris Karloff, οι οποίοι μάλιστα βρίσκονται σε... πολιτισμένη έχθρα. Μέχρι να έρθει το τέλος, όλα κυλάνε υπερβολικά... αριστοκρατικά. Πάνω απ’ όλα, το ήθος και ο σεβασμός προς τον αντίπαλο. Μετά έρχεται ο θάνατός του.
