Η ταινία
Whistle Down the Wind αποτέλεσε στα 1961 το σκηνοθετικό ντεμπούτο του ηθοποιού John Forbes το οποίο ήταν βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Mary Hayley Bell. Ήταν μια παραγωγή του Richard Attenborough, λίγα χρόνια πριν αρχίσει ο ίδιος να σκηνοθετεί τα δικά του έργα. Η ιστορία μας εδώ θέλει τρία μικρά, ορφανά αδελφάκια, που ζουν μόνο με τον πατέρα τους σε μια απομονωμένη φάρμα στη Βόρεια Αγγλία, να προστατεύουν εν άγνοια τους ένα δραπέτη δολοφόνο που κρύβεται από την αστυνομία. Από μια παρεξήγηση θα πιστέψουν ότι ο τύπος είναι ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός. Αυτά τότε προσπαθούν να τον κρύψουν, να τον περιποιηθούν ώστε να μην τον βρουν οι «μεγάλοι». Αυτός γίνεται ξαφνικά ο αποδέκτης της καλοσύνης των μικρών παιδιών, για πρώτη φορά στη ζωή του.
Κλασική πλέον ταινία με ενδιαφέρουσα ιδέα που βλέπεται ευχάριστα, άσχετα αν μερικοί λένε ότι βρίσκουν σχετικά απλοϊκό και αφελές το σενάριο. Εγώ πάντως «κολλάω» πολύ με δραματικές ταινίες με παιδιά και σπανίως βρίσκω ψεγάδια. Όπως είχε πει και ο W.C. Fields "Never work with animals or children", επειδή θα σου κλέψουν την παράσταση!
Μια από τις πρώτες ταινίες του άγγλου ηθοποιού Richard Attenborough, στην οποία αναλαμβάνει την παραγωγή, αποτελεί η ταινία Seance on a Wet Afternoon, στην οποία έχει επίσης τον πρωταγωνιστικό ανδρικό ρόλο. Θέμα της η απαγωγή ενός μικρού κοριτσιού από ένα παντρεμένο ζευγάρι. Απώτερος σκοπός να διαφημίσουν καλύτερα τις μαντικές ικανότητες της συζύγου. Η οποία εργάζεται ως μέντιουμ, έχει μεγάλη πίστη στο χάρισμά της και αποτελεί τον ιθύνοντα νου της απαγωγής. Ο κακόμοιρος σύζυγος δέχεται να μπλέξει σ'αυτή την ιστορία για το καλό της σχέσης τους. Με μπόλικο μυστήριο στην αρχή και αφήνοντας πολλά πράματα να εννοούνται παρά να λέγονται, ο σκηνοθέτης Bryan Forbes παρουσιάζει την ιστορία και την εξέλιξη της απαγωγής εστιάζοντας κυρίως στις συγκρούσεις των δύο πρωταγωνιστών και τις ψυχολογικές τους διακυμάνσεις. Αρκετές δόσεις από θρίλερ «νοστιμίζουν» το όλο αποτέλεσμα, φτιάχνοντας τελικά μια μικρο-μεγάλη βρετανική ταινία. Η Kim Stanley απέσπασε μια υποψηφιότητα για το όσκαρ α' γυναικείου ρόλου χάρη στην εύθραυστη ερμηνεία της ολίγον σαλταρισμένης πρωταγωνίστριας. 
