Ψάχνοντας (δηλαδή βλέποντας) όχι και τόσο γνωστές ταινίες (κυρίως παλιές). Και ευκαιρία να θυμηθούμε (ή να γνωρίσουμε) κάποιες κλασικές!

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Albert Lamorisse. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Albert Lamorisse. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 21 Μαΐου 2009

Crin blanc: Le cheval sauvage (Το άσπρο άλογο)

Ο φωτογράφος Albert Lamorisse τη δεκαετία του '50 έκατσε στην καρέκλα του σκηνοθέτη και γύρισε μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές ταινίες μεσαίου μήκους της εποχής, πάντα με θέματα τα παιδιά. Η άλλη μεγάλη του επιτυχία λοιπόν που είδαμε ήταν το Άσπρο άλογο. Εδώ, σε μικρή αντίθεση με το Μπαλόνι, υπάρχουν λίγοι διάλογοι και μια επίσης μικρή αφήγηση του ιδίου του σκηνοθέτη που μας εξηγεί διάφορα πράματα και καταστάσεις. Αλλά στο σύνολό της είναι άλλη μια φοβερή ταινία με τον νεαρό πρωταγωνιστή να δαμάζει το άγριο άλογο πυροδοτώντας το μίσος των ζωοτρόφων της περιοχής που δεν μπορούσαν αυτοί να το τιθασεύσουν. Μέσα από την απλοϊκή φαινομενικά ιστορία, ο σκηνοθέτης αναλύει θέματα όπως η ελευθερία, ο σεβασμός προς τον άλλο (άνθρωπος ή ζώο, μεγάλος ή μικρός), η ζήλια για κάτι που ποθούμε και δεν μπορούμε να αποκτήσουμε και στην τελική κερδίζει το Grand Prize στο φεστιβάλ των Καννών. Εκπληκτική φωτογραφία με τα πανέμορφα τοπία των ακτών στη Νότια Γαλλία στην περιοχή νότια της Αρλ, της πόλης που έζησε για λίγο καιρό ο Βαν Γκογκ. Και σημειώστε κάτι άσχετο: ο Lamorisse θεωρείται ο δημιουργός του επιτραπέζιου παιχνιδιού "Risk"!

Παρασκευή 8 Μαΐου 2009

Le Ballon Rouge (Το κόκκινο μπαλόνι)

Ένα μικρό αγόρι βρίσκει δεμένο σ' ένα στύλο, στους δρόμους του Παρισιού του '50, ένα κόκκινο μπαλόνι. Το παίρνει μαζί του κι από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα το μπαλόνι ακολουθεί το αγόρι παντού. Κάτι που προκαλεί τον φθόνο των άλλων αγοριών που παίζουν στους δρόμους.

Το Κόκκινο Μπαλόνι είναι μια μαγική ιστορία για τη φιλία ανάμεσα σε ένα μικρό αγόρι και ένα μπαλόνι, με φόντο το Παρίσι της δεκαετίας του '50. Σκηνοθετήθηκε το 1956 από τον Αλμπέρ Λαμορίς. Tην ίδια χρονιά κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών (για ταινία μικρού μήκους) και έναν χρόνο αργότερα το βραβείο όσκαρ καλύτερου σεναρίου. Μια ταινία (χωρίς διαλόγους) για την παιδική αθωώτητα. Μια ταινία για το παιχνίδι και τη «μαγεία» που δεν μπορούν να κατανοήσουν οι ενήλικοι. Αλλά επίσης και για το πόσο εγωιστικά και μοχθηρά μπορούν να γίνουν τα παιδιά όταν δεν μπορούν να αποκτήσουν αυτό που θέλουν· πολύ απλά μετά θέλουν να το καταστρέψουν. Εκτός από την αναγνώριση και την εξαιρετική υποδοχή που έτυχε η ταινία από τους κριτικούς, είχε και εξαιρετική εμπορική πορεία όπου κι αν προβλήθηκε. Είναι μια ταινία που έχουν λατρέψει πολλές γενιές παιδιών (και ενηλίκων) σε ολόκληρο τον κόσμο με πρωτοποριακά οπτικά εφέ για την εποχή του.

Δείτε ολόκληρη την ταινία των 33 λεπτών στο video-google!