Ψάχνοντας (δηλαδή βλέποντας) όχι και τόσο γνωστές ταινίες (κυρίως παλιές). Και ευκαιρία να θυμηθούμε (ή να γνωρίσουμε) κάποιες κλασικές!

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2012

Les vacances de m. Hulot

Με τον Αντώνη και το Γιάννη τον ψηλό από τις Σαράντα Εκκλησιές αποφασίσαμε να γνωρίσουμε το έργο του Ζακ Τατί, όταν επανακυκλοφόρησαν Οι διακοπές του κυρίου Ιλό, την άνοιξη του 2004, εποχή που είχαμε τελειώσει και τις σπουδές από το Πολυτεχνείο. Γεμάτο από κόσμο το σινεμά Φαργκάνη, με κόσμο κάθε ηλικίας. Διστακτικοί στην αρχή, διαχυτικοί στη συνέχεια. Φύγαμε με ένα απίστευτο χαμόγελο ευτυχίας ζωγραφισμένο στο πρόσωπό μας. Και φυσικά, μια νέα σινε-λατρεία μόλις είχε γεννηθεί.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ευχαριστούμε πολύ για το μπλογκ διαμάντι που συντάσσετε. Προσφάτως παρακολούθησα το Yo Yo (1964) και μου θύμησε πολύ έντονα τις διακοπές του κυρίου Υλώ.

zisis είπε...

Εγώ ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια! Δείτε την αναφορά μου για το Yo-yo και για μια άλλη ταινία του φοβερού Pierre Etaix που ήταν και συνεργάτης του Τατί για ένα διάστημα:
http://z-movieland.blogspot.com/search/label/Pierre%20Etaix

Ανώνυμος είπε...

τι μου θύμησες ρε Ζήση...Θεσσαλονίκη, φοιτητιλίκι και κινηματογράφος...ψάχνω για καμιά ταινία να δούμε εδώ στη Σουηδία πλέον...αρκετά χρόνια μετά!
Καλά να περνάτε.

Αντώνης

zisis είπε...

Αγορίνα μου! Καλά να περνάς! Σου προτείνω να ξαναδείς τη... Χαμένη Λεωφόρο, μήπως και βγάλουμε άκρη!!!
Χαχαχα!