
Με αφετηρία το περίεργο αεροπλανικό ατύχημα και το θάνατο του Ενρίκο Ματέι που έλαβε χώρα το 1962, ο ιταλός σκηνοθέτης Francesco Rosi κάνει μία αναδρομή στην εργατική ζωή του Ματέι, μία ιδιαίτερη και ισχυρή φυσιογνωμία που έπαιξε μεγάλο ρόλο στη βιομηχανία της Ιταλίας μετά τον πόλεμο του '40 μέχρι και το θάνατο του. Ένας άνθρωπος που διεύθυνε την AGIP και μετά τη νεοοσύστατη κρατική εταιρεία πετρελαίου ΕΝΙ και πήγε κόντρα σε πολλά συμφέροντα και τα έβαλε με τις
Επτά Αδελφές για τον έλεγχο εξορύξεων και εμπορίας πετρελαίου και φυσικού αερίου. Με ντοκιμενταρίστικο στυλ, με ερωτήσεις σε μάρτυρες μπροστά στην κάμερα, και με μία αναδρομή μπρος-πίσω στο χρόνο, το έργο κλείνει το μάτι στον σινεφίλ που βλέπει ένα μοντέρνο
Πολίτη Κέιν, αλλά κυρίως παρουσιάζει έναν παθιασμένο με τη δουλειά χαρακτήρα, με τάσεις μεγαλομανίας και σχεδόν μηδενικό άγχος ότι κάτι θα του συμβεί και αυτό επειδή όλες οι δραστηριότητες του φέρνουν πονοκέφαλο σε πολιτικούς, και ανησυχία στα καρτέλ και... γνωστά "συμφέροντα" στη Νότια Ιταλία. Και λίγο μετά τα μισά του έργου, ο Ρόσι παρουσιάζει την εξαφάνιση του δημοσιογράφου Mauro de Mauro που έλαβε χώρα το 1970, και ο οποίος ερευνούσε το θάνατο του Ματέι για λογαριασμό του σκηνοθέτη, ο οποίος ήταν πεπεισμένος ότι είχαν σαμποτάρει το αεροπλάνο, πιθανότατα από κύκλους της Μαφίας. Το σώμα του Mauro δεν βρέθηκε ποτέ. Η
Υπόθεση Ματέι είναι ένα ντοκουμέντο πλέον από ένα μέρος των μαύρων σελίδων της σύγχρονης ιστορίας της διπλανής μας χώρας. Η ταινία απέσπασε το Χρυσό Φοίνικα εξ ημισείας με το
Η εργατική τάξη πάει στον παράδεισο και ο εκπληκτικός για άλλη μια φορά Gian Maria Volonte πήρε ειδικό βραβείο για τις ερμηνείες του και στα δύο αυτά έργα.
1 σχόλιο:
Εξαιρετική και παραμένει "φρέσκια" παρά τα χρονάκια της
Δημοσίευση σχολίου