Thirteen Lives (Δέκα τρεις ζωές)

Από τις ταινίες που πέρασαν μάλλον απαρατήρητες (και) λόγω εποχής covid, με ελάχιστο promotion. Αλλά για τον υπογράφοντα το Thirteen Lives είναι από τις πιο "δυνατές" ταινίες των τελευταίων χρόνων για το επικίνδυνο γεγονός με το πλημμυρισμένο σπήλαιο που έλαβε χώρα πριν λίγα χρόνια και είδαμε την ιστορία της αποστολής διάσωσης να εξελίσεται μπροστά από τις οθόνες μας, με διαρκή ενημέρωση για τα τεκτενόμενα. Και το ενδιαφέρον εδώ είναι η κάπως σαν ντοκιμενταρίστικη προσέγγιση του Ron Howard στο θέμα αλλά κυρίως οι λεπτομέρειες για τις μεθόδους -που δεν γνωρίζαμε τότε- για το πώς κατάφεραν και απεγκλώβισαν τα 13 παιδιά μέσα από το σπήλαιο. Ταινία με αρκετούς τοπικούς ηθοποιούς αλλά και αληθινούς συμμετέχοντες στα τεκταινόμενα και από το Χόλιγουντ η... "εκπροσώπηση" έγινε με τους Viggo Mortensen, Colin Farrell και Joel Edgerton.

Il caso Mattei (Υπόθεση Ματέι)

Με αφετηρία το περίεργο αεροπλανικό ατύχημα και το θάνατο του Ενρίκο Ματέι που έλαβε χώρα το 1962, ο ιταλός σκηνοθέτης Francesco Rosi κάνει μία αναδρομή στην εργατική ζωή του Ματέι, μία ιδιαίτερη και ισχυρή φυσιογνωμία που έπαιξε μεγάλο ρόλο στη βιομηχανία της Ιταλίας μετά τον πόλεμο του '40 μέχρι και το θάνατο του. Ένας άνθρωπος που διεύθυνε την AGIP και μετά τη νεοοσύστατη κρατική εταιρεία πετρελαίου ΕΝΙ και πήγε κόντρα σε πολλά συμφέροντα και τα έβαλε με τις Επτά Αδελφές για τον έλεγχο εξορύξεων και εμπορίας πετρελαίου και φυσικού αερίου. Με ντοκιμενταρίστικο στυλ, με ερωτήσεις σε μάρτυρες μπροστά στην κάμερα, και με μία αναδρομή μπρος-πίσω στο χρόνο, το έργο κλείνει το μάτι στον σινεφίλ που βλέπει ένα μοντέρνο Πολίτη Κέιν, αλλά κυρίως παρουσιάζει έναν παθιασμένο με τη δουλειά χαρακτήρα, με τάσεις μεγαλομανίας και σχεδόν μηδενικό άγχος ότι κάτι θα του συμβεί και αυτό επειδή όλες οι δραστηριότητες του φέρνουν πονοκέφαλο σε πολιτικούς, και ανησυχία στα καρτέλ και... γνωστά "συμφέροντα" στη Νότια Ιταλία. Και λίγο μετά τα μισά του έργου, ο Ρόσι παρουσιάζει την εξαφάνιση του δημοσιογράφου Mauro de Mauro που έλαβε χώρα το 1970, και ο οποίος ερευνούσε το θάνατο του Ματέι για λογαριασμό του σκηνοθέτη, ο οποίος ήταν πεπεισμένος ότι είχαν σαμποτάρει το αεροπλάνο, πιθανότατα από κύκλους της Μαφίας. Το σώμα του Mauro δεν βρέθηκε ποτέ. Η Υπόθεση Ματέι είναι ένα ντοκουμέντο πλέον από ένα μέρος των μαύρων σελίδων της σύγχρονης ιστορίας της διπλανής μας χώρας. Η ταινία απέσπασε το Χρυσό Φοίνικα εξ ημισείας με το Η εργατική τάξη πάει στον παράδεισο και ο εκπληκτικός για άλλη μια φορά Gian Maria Volonte πήρε ειδικό βραβείο για τις ερμηνείες του και στα δύο αυτά έργα.

I Hired a Contract Killer

Σε παραγωγή, σκηνοθεσία, σενάριο και μοντάζ (τα πάντα όλα!) του Φιλανδού Aki Kaurismaki, η ταινία I Hired a Contract Killer είναι μία χαρακτηριστικότατη ταινία της φιλμογραφίας του ιδιαίτερου αυτού δημιουργού, είναι γυρισμένη στο Λονδίνο και έχει για πρωταγωνιστή το Γάλλο Jean-Pierre Leaud (του γνωστού συνήθη πρωταγωνιστή σε πολλά έργα του Τριφό). Απογοητευμένος από τη ζωή του και μετά από την απόλυση του από τη δουλειά όπου είχε για 19 χρόνια, και μετά την (κωμική) αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας, αποφασίζει να προσλάβει επαγγελματία δολοφόνο για να "καθαρίσει" τον εαυτό του. Αλλά στην πορεία, και αφού γνωρίσει μία πλανόδια πωλήτρια λουλουδιών, θα αλλάξει γνώμη και θα θελήσει να συνεχίσει να ζει. Απλά ο δολοφόνος θα έχει ξεκινήσει να τον αναζητά. Ο οποίος με τη σειρά του έχει τα δικά του θέματα υγείας. Όλα αυτά, πάντα, μέσα από την ιδιαίτερη ματιά του σκηνοθέτη: λίγα λόγια, απλές λήψεις, έμφαση στα πρόσωπα και στις κοντινές λήψεις. Και αν όλα τα παραπάνω κάτι σας θυμίζουν, να πούμε ότι παρόμοια θεματολογία έχει και το Bulworth του Warren Beatty που βγήκε το 1998. Σε μικρή εμφάνιση, ο Joe Strummer των Clash τραγουδά και παίζει σε μία παμπ. Ο λιγομίλητος και απαθής πρωταγωνιστής ρόλος ταίριαξε γάντι στον Leaud. Τον δολοφόνο υποδύεται ο Kenneth Colley που θυμόμαστε μόνο από το ρόλο του ως Admiral Piett δίπλα στον Νταρθ Βέιντερ στις πρώτες ταινίες Star Wars.