Eyewitness (Ο μυστικός επισκέπτης της νύχτας)

Ο Peter Yates μαζεύει τα διάσημα ονόματα της εποχής (οι ανερχόμενοι William Hurt και Sigourney Weaver μαζί με τον ταλαντούχο James Woods), βάζει δίπλα τους τον ώριμο Christopher Plummer και τον νεαρό Morgan Freeman (ίδιος και απαράλλαχτος από το '81;), τους αναμιγνύει σε μία ιδιόμορφη ιστορία και καταφέρνει να φτιάξει ένα από τα πιο περίεργα έργα που είδαμε: το Eyewitness έχει αστυνομικό μυστήριο, αρκετές δόσεις θρίλερ, στοιχεία δημοσιογραφίας, διπλωματικά επεισόδια με ασιάτες, επαναπατρισμούς εβραίων, προβλήματα στην οικογένεια του πρωταγωνιστή με τον ανάπηρο πατέρα, αστυνομικοί με δικά τους οικογενειακά προβλήματα που παρακολουθούν τους υπόπτους και ένα κατά λάθος ερωτικό τριγώνο που ευθύνεται για τα βάσανα του πρωταγωνιστή William Hurt.

Δύο χρόνια μετά την επιτυχία που είχε ο Yates με το σεναριογράφο Steve Tesich για το ποδηλατικό Breaking Away, ξανασυνεργάστηκαν σε αυτό το έργο. Το σενάριο βασίστηκε σε δύο διαφορετικές ιστορίες του Tesich που ήθελε να τις γυρίσει σε ξεχωριστά εργά. Μιας και δεν έβρισκε χρηματοδότηση, ο Yates τον έπεισε και ένωσαν τις δύο ιστορίες. Ίσως αυτός είναι και ο λόγος που νομίζεις ότι παρακολουθείς διαφορετικά κινηματογραφικά ήδη ανά μισάωρο. Σίγουρα, για μένα όμως αυτός είναι ο λόγος που η ταινία δεν αποκτάει δικό της χαρακτήρα και στο τέλος μένεις με την αίσθηση του μετρίου.

Clash by Night

Έρωτες και πάθη σε ένα ψαροχώρι της Αμερικής. Η γεροντοκόρη Barbara Stanwyck επιστρέφει στο πατρικό της και αποφασίζει να παντρευτεί τον ώριμο Paul Douglas, έναν ψαρά με δικό του καράβι, καλό εισόδημο, αλλά και λίγο αγαθό. Ο φίλος του Douglas είναι ο εργένης Robert Ryan (προβολατζής στο τοπικό σινεμά) και θα επηρεάσει με τα μεγάλα του λόγια και τις φιλελεύθερες ιδέες την Stanwyck. Η παράνομη σχέση που θα δημιουργήσουν θα αποκαλυφθεί από τον ηλικιωμένο μπεκρή πατέρα του Douglas, και οι συνέπειες για όλους τους εμπλεκόμενους θα είναι δραματικές. Σε δεύτερο πλάνο βλέπουμε και τη σχέση του αδερφού της Stanwyck με τη νεαρή Marilyn Monroe.

Οικογενειακές υποχρεώσεις, καταπιεσμένος έρωτας, αναζήτηση της ελευθερίας έξω από φραγμούς και κανόνες που έρχονται κόντρα στους κοινωνικούς "κανόνες" ηθικής, όλα αυτά στο ερωτικό, ψυχολογικό δράμα Clash by Night. Οι μακροσκελείς διάλογοι μαρτυράνε τη θεατρική καταγωγή του έργου (του Clifford Odets), αλλά η σκηνοθετική σφραγίδα του Fritz Lang δίνει στο έργο κινηματογραφικό αέρα. Αν αναλογιστούμε και τις άλλες ταινίες βασισμένες σε έργα του Odets που είδαμε (None but the Lonely Heart και The Country Girl), τα θέματα ερωτικό τρίγωνο, αλκοόλ, καταπιεσμένος έρωτας και κοινωνική αποδοχή είναι τα κύρια χαρακτηριστικά σε όλα. Δύο ελληνικοί τίτλοι δόθηκαν στο έργο: «Δεν άξιζε να μ’ αγαπήσεις» και «Συγκρούσεις εραστών».

Plunder Road

Με μία έναρξη που θυμίζει Ριφιφί (ληστεία με ελάχιστους διαλόγους) και ένα τελείωμα που θυμίζει Ζούγκλα της ασφάλτου ή The Killing (ή όποια άλλη ταινία με το προδιαγεγραμμένο μέλλον παρόμοιων αντιηρώων προτιμάτε), η ταινία Plunder Road είναι ένα low-budget b-movie από τη χρονιά του 1957 που ξεχωρίζει για τη ρεαλιστική κινηματογράφιση, τον πολύ καλό σκηνοθετικό ρυθμό (η μικρή διάρκειά του βοηθάει σ' αυτό), και το απαισιόδοξο τέλος των πρωταγωνιστών/αντιηρώων.

Δεν είναι κάποια ταινία που θα μείνει στην κινηματογραφική ιστορία, αλλά θα το χαρακτηρίζαμε σαν το μικρό διαμάντι που ξεχωρίζει από άλλα b-movie της εποχής.

Prisoners

Κακοί άνθρωποι αιχμαλωτίζουν παιδιά, καλοί άνθρωποι αιχμαλωτίζουν υπόπτους, ιερείς αιχμαλωτίζουν αμαρτωλούς, άνθρωποι με ψυχολογικά τραύματα είναι αιχμάλωτοι των εμμονών τους, το σύστημα αιχμαλωτίζει τους λάθους κακούς. Το Prisoners είναι μία από τις πιο δυνατές ταινίες της χρονιάς που μας πέρασε. Το όνομα του σκηνοθέτη Denis Villeneuve αναμένεται να μας απασχολήσει αρκετά στο μέλλον.

Rope of Sand

Μέσα στην έρημο της Αφρικής, ο Burt Lancaster ψάχνει για τα κρυμμένα διαμάντια, ψάχνει να πάρει εκδίκηση από πρώην εργοδότες, ψάχνει να βρει τη δικιά του ψυχική ηρεμία. Το σχέδιο του δεν θα πάει όπως πίστευε, αλλά η μοίρα (μία γυναίκα) και η τύχη (διαμαντολαγνεία) θα τον βοηθήσουν.

Οι παραγωγοί ήθελαν να γυρίσουν μία δεύτερη Καζαμπλάνκα. Κλείσανε όλο το δευτερεύον καστ, αλλά τελικά το πρωταγωνιστικό ζευγάρι δεν ακολούθησε. Έμειναν οι Claude Rains, Paul Heinreid και Peter Lorre να πλαισιώσουν τον Burt Lancaster με μία αρκετά πιο άσημη παρτενέρ. Σκληρό και βίαιο έργο, με πολλές σεναριακές υπερβολές (για να μεγαλώσει η διάρκεια) και κάποιες σεναριακές ευκολίες (που δεν δικαιολογούνται). Στο σύνολο, ένα αξιοπρεπές έργο σε σκηνοθεσία William Dieterle, με χαρακτήρες -κατά κύριο λόγο- αντιπαθητικούς, με τους οποίους όμως δύσκολα μπορείς να ταυτιστείς. Παρόλο που ο ίδιος ο Lancaster είχε πει πως το Rope of Sand είναι η λιγότερη αγαπημένη του ταινία (για διάφορους προσωπικούς λόγους), εσείς δείτε μία ταινία εκδίκησης, πάθους, πανουργίας και εγκλήματος, ένα γνήσιο film-noir της δεκαετίας του '40.

Mr. Hobbs Takes A Vacation

Ο κύριος Χομπς αποφασίζει να πάει διακοπές. Αυτό που θα ήθελε είναι να πάει μόνος με τη γυναίκα του για να ξενοιάσει και να ηρεμήσει. Αλλά, όπως κάθε χρόνο, θα μαζευτεί όλη η οικογένεια και θα έχει να αντιμετωπίσει: τις δυο μεγάλες του κόρες με τα μωρά τους και τα προβλήματα με τους γαμπρούς, τη μικρή του κόρη με τις εφηβικές της ανησυχίες και τον αποξενωμένο μικρό γιο που είναι μονίμως κολλημένος με την τηλεόραση. Όλα αυτά μέσα σε μία παραθαλάσσια μονοκατοικία, που κι αυτή έχει ουκ ολίγα προβλήματα!

Διαχρονικά προβλήματα παιδιών που παιδεύουν γονείς (στις μέρες μας, αντί για κόλλημα με τηλεόραση, βάλτε κόλλημα με playstation, ipad κ.ο.κ.). Ευχάριστη, οικογενειακή ταινία το Mr. Hobbs Takes A Vacation, από τον σεναριογράφο Nunnally Johnson και τον σκηνοθέτη Henry Koster, με τον αγαπημένο James Stewart και την πάντα όμορφη Maureen O'Hara. Σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής συνεργάστηκαν για τρίτη φορά (από τις πέντε συνολικά). Πιο διάσημο έργο τους, πάντως, παραμένει ο υπερμεγέθης κούνελος Harvey. Για την ιστορία, σημειώνουμε και το βραβείο ερμηνείας στο Βερολίνο για τον κ. Στιούαρτ για τον ρόλο του Χομπς.

The Big Sky

Το 2ο μόλις γουέστερν του Howard Hawks, μετά το ιστορικό Red River. Χαλαρό σενάριο, ασήμαντη πλοκή και προβλεπόμενες εξελίξεις, μόνο και μόνο για να κινηματογραφίσει την άγρια φύση, και τις προσπάθειες των λευκών να τα βγάλουν πέρα σε αφιλόξενα μέρη. Ουσιαστικός πρωταγωνιστής το ίδιο το ποτάμι του Μιζούρι και το πλοίο με το όνομα Μαντάν. Ο Kirk Douglas σε πολύ χαλαρή ερμηνεία, λες και βαριόταν το ρόλο του ή λες και έκανε αγγαρεία. Σπάνια και δυσεύρετη η ταινία The Big Sky, μεγάλη σε διάρκεια την οποία πετσόκοψαν οι παραγωγοί και ελάχιστοι πλέον θυμούνται. Στα ελληνικά αποδόθηκε δύο φορές ως "Η επέλασις των χιλίων κεραυνών" και "Σταυροφόροι της δύσεως".

Το γενικό στόρι: η γνωριμία δύο νεαρών τυχοδιωκτών, θα τους οδηγήσει στο Σεντ Λούις. Θα βρουν το θείο του ενός και μαζί του θα μπαρκάρουν σε πλοί με άλλους έμπορους γούνας. Ανεβαίνουν το ποτάμι του Μιζούρι για να συναντήσουν φυλές Ινδιάνων και να αγοράσουν δέρματα γούνας. Μαζί τους θα έχουν και μία νεαρή ινδιάνα, την οποία θα επιστρέψουν στη φυλή. Αντίπαλοι τους, πέρα από την άγρια φύση, θα είναι και μία μεγάλη εταιρεία γούνας από το Σεντ Λούις που θέλει να κρατήσει το μονοπώλιο και προσπαθεί να τους βγάλει από τη μέση.

Passport to Pimlico

Ένας κρυμμένος θησαυρός στα έγκατα της συνοικίας Πίμλικο, που ανακαλύπτεται από την έκρηξη μίας ανενεργής βόμβας από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και κάποια έγγραφα που ορίζουν ότι ο θησαυρός και η περιοχή ήταν ιδιοκτησία ενός Γάλλου δούκα ανατρέπουν την ήσυχη ζωή της περιοχής και φέρνουν τα πάνω-κάτω. Οι αρχές δεν θα μπορούν να βγάλουν άκρη με το ποιος θα πάρει το θησαυρό, ένας απόγονος του δούκα θα εμφανιστεί, το ένα θα φέρει το άλλο και το Πίμλικο θα αυτοανακηρυχθεί ανεξάρτητο. Στην αρχή όλα θα πηγαίνουν τέλεια για τους κατοίκους και τους... λαθρέμπορους, αλλά κάποια στιγμή η κυβέρνηση θα αντιδράσει και θα αποκλείσει την περιοχή. Αυτό που θα επακολουθήσει, θα είναι εντελώς... βρετανικό!

Η ταινία Passport to Pimlico ανήκει στη σειρά των κωμωδιών των βρετανικών στούντιο Ealing, που ήξεραν να χειρίζονται και να παρουσιάζουν πειστικά τις περίεργες καταστάσεις που δημιουργούν εξωπραγματικά γεγονότα. Συνολικά είναι μία χαριτωμένη κωμωδία παλιάς κοπής με επίκεντρο τη διπλωματία, τους συνταγματικούς νόμους και τη γραφειοκρατία εκείνης της εποχής. Το όλο θέμα αποτέλεσε και τη βασική επιρροή για το Ποντίκι που βρυχάται με τον Πίτερ Σέλερς. Η βασική επιρροή για τη δημιουργία αυτού του έργου, πάντως, ήταν ο αποκλεισμός δρόμων και σιδηροδρόμων του Δυτ. Βερολίνου το 1948 από τους Σοβιετικούς (όταν άρχισαν να οξύνονται οι σχέσεις ΕΣΣΔ-Δύσης) και για σχεδόν 11 μήνες οι σύμμαχοι καθημερινά έριχναν από αεροπλάνα τόνους τροφίμων και προμηθειών με αλεξίπτωτα.

The Man Between (Ο άνθρωπος από το Βερολίνο)

Στο μεταπολεμικό και χιονισμένο Βερολίνο πηγαίνει η αγγλίδα Claire Bloom να επισκεφθεί τον αδερφό της που υπηρετεί στο βρετανικό στρατό. Από τους φίλους της γερμανίδας συζύγου του, θα γνωρίσει τον James Mason στο ρόλο του Ivo Kern, ανατολικογερμανού που είναι μπλεγμένος στις μυστικές υπηρεσίες. Αυτός είναι ο The Man Between, αυτός που βοηθάει τους Ανατολικούς, αλλά θέλει να το σκάσει στη Δύση για δικούς του λόγους. Οι ανατολικογερμανοί θα απαγάγουν κατά λάθος την Bloom και ο Mason θα προσπαθήσει να τη φυγαδεύσει πίσω στο Δυτικό Βερολίνο. Τότε ο σκηνοθέτης Carol Reed βρίσκει ευκαιρία και ανεβάζει τους θριλερικούς ρυθμούς. Η σκοτεινή ασπρόμαυρη φωτογραφία στους δρόμους του Βερολίνου και το κυνηγητό ανάμεσα στα βομβαρδισμένα ερείπια θα σας θυμήσει πολύ τον Τρίτο Άνθρωπο, χωρίς όμως να αγγίζει τα ίδια ποιοτικά επίπεδα. Μια ταινία για τον ψυχρό πόλεμο, λίγα χρόνια πριν χτιστεί το τοίχος του αίσχους. Από τις πιο παραγωγικές χρονιές του κ. Mason (συμμετοχή σε έξι ταινίες εκείνη τη χρονιά του '53!). Τώρα που το σκέφτομαι, ίσως σας θυμίσει και τον Κατάσκοπο που ήρθε από το κρύο! Στην οποία συμμετείχε πάλι και η Claire Bloom.

Silver Streak (Το ασημένιο τραίνο)

Μετά τις επιτυχίες με τον Mel Brooks, ο Gene Wilder πρωταγωνιστεί σε ταινία στην οποία δεν έγραψε το σενάριο. Ταξιδεύοντας με το τρένο Silver Streak από το Λος Άντζελες για Σικάγο, θα γνωρίσει μία γοητευτική ξανθιά, θα γίνει μάρτυρας φόνου, θα μπλέξει σε συνωμοσία, θα κατηγορηθεί αυτός ως ο δολοφόνος και ταυτόχρονα οι πραγματικοί δολοφόνοι θα προσπαθούν να τον "βγάλουν" από τη μέση. Συν τις άλλοις, θα τον πετάξουν από το τρένο τρεις φορές στη μέση του πουθενά και θα ανέβει ξανά για να σώσει τη γοητευτική ξανθιά που εμπλέκεται στην υπόθεση.

Κωμωδία και περιπέτεια μαζί, η ταινία του Arthur Hiller έχει πολλά γκαγκ αλλά δεν έχει χοντράδες. Το σενάριο από το δημιουργό του Harold and Maude, Colin Higgins, έχει αρκετές ανατροπές και τόσες παρεξηγήσεις που δεν χρειάζεται σάχλες για να βγάλει γέλιο. Η όλη ιστορία του αθώου που μπλέκεται σε συνωμοσίες και περιπέτειες, δικαίως θα σας φέρει στο μυαλό το "North by Northwest" του Hitchcock. Και όταν στη μία ώρα μετά το έργο εμφανίζεται και ο Richard Pryor (πρώτη συνεργασία των δύο ηθοποιών), η ταινία ανέβει άλλο ένα σκαλί. Στο ρόλο του αρχικακού βρίσκουμε τον Βρετανό Patrick McGoohan. Μικρή εμφάνιση ο πανύψηλος και άσημος Richard Kiel, μετέπειτα γνωστός ως ο Σαγώνιας στις ταινίες Τζέιμς Μποντ του Ρότζερ Μουρ. Σε μικρό ρόλο επίσης και ο Scatman Crothers, ο γνωστός μαύρος από τη "Λάμψη" του Κιούμπρικ. Με τρεις λέξεις, αγνή κωμική περιπέτεια.

Le Soupirant (Εγώ και οι γυναίκες)

Στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, ο Pierre Etaix υποδύεται τον ντροπαλό, επίδοξο... μνηστήρα, Le Soupirant, έναν απεγνωσμένο ερωτικά νεαρό που ψάχνει να βρει με αδέξιους τρόπους και αποτυχημένα φλερτ τον έρωτα της ζωής του. Στο πρώτο μισό του έργου θα μπλέξει με μία δυναμική και αλκοολική γυναίκα, την οποία δεν θα μπορεί να χειριστεί και στο δεύτερο μισό θα την "πατήσει" για μια διάσημη τραγουδίστρια. Ως συνήθως, δεν βλέπει ότι το ταίρι που του ταιριάζει είναι μπροστά στα μάτια του και μέσα στο ίδιο του το σπίτι, δηλ. τη νεαρή σουηδέζα που φιλοξενούν οι γονείς του (μία κλασικά καταπιεστική μητέρα και ένας κρυφομπεκρής πατέρας).

Με ελάχιστους διαλόγους και σαφείς επιρροές απο το κινηματογραφικό σύμπαν του Ζακ Τατί, ο Ετέξ σκηνοθετεί πετυχημένα γκαγκς και απογειώνει αυτή την απλοϊκή κωμωδία παρεξεγήσεων. Σ'αυτή την ταινία υπάρχουν όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία του (πρώην μίμου) Ετέξ, που είδαμε και στις υπόλοιπες τρεις ταινίες που σκηνοθέτησε μέσα στο διάστημα της δεκαετίας του '60. Όλο το έργο του Ετέξ (μικρού και μεγάλου μήκους) αποκαταστάθηκε και κυκλοφόρησε ξανά το 2010, μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα όπου τα έργα του ήταν εξαφανισμένα.

Submarine

Μέσα στο ίδιο πνεύμα των ταινιών Rushmore και Harold and Maude, βρίσκεται η ταινία Submarine: ιδιόρρυθμος πρωταγωνιστής, με ανησυχίες που δεν βρίσκει όμοιες στους συμμαθητές του (σχολείο ή κολέγιο), με την μοναξιά να αποτελεί τον κύριο φίλο του. Εδώ, η γνωριμία με ομοίως μοναχική και καλλιτεχνικά ανήσυχη, θα φέρει τον έρωτα και τα πάνω-κάτω στη ζωή του. Για όσους έχουν περάσει παρόμοιες εφηβικές καταστάσεις, η ταινία θα αγγίξει κατευθείαν ευαίσθητες χορδές. Για τους υπόλοιπους, αποτελεί μια πολύ καλή ταινία του 2010 που αξίζει να ανακαλύψετε.

Simple Men

Ίσως η πιο 90's ταινία του ανεξάρτητου Hal Hartley. Ίσως οφείλεται στους Sonic Youth, στα ρούχα, τα αυτοκίνητα. Θα παρατηρήσετε: ένα πρόσχημα περιπέτειας, με μπερδεμένους ψυχολογικά χαρακτήρες με τις ούτως ή άλλως μπερδεμένες σχέσεις των δύο φύλων, με αλλοπρόσαλλους δεύτερους ρόλους που έχουν φιλοσοφικές ανησυχίες! Η αναζήτηση του εξαφανισμένου πατέρα (ύποπτου για τρομοκρατικές πράξεις πριν από πολλά χρόνια) για δύο αδέρφια θα τους φέρει σε ένα μπαράκι σε μία επαρχιακή κωμόπολη το οποίο δουλεύουν δύο γυναίκες, οι οποίες έχουν κάποια σχέση με τον εξαφανισμένο πατέρα.

Όσοι σινεφίλ θέλουν να γνωρίσουν το ιδιαίτερο κινηματογραφικό σύμπαν του Χάρτλεϊ, η ταινία Simple Men ίσως είναι η καλύτερη επιλογή για να ξεκινήσουν.

Sci-fi in 2013

Oblivion
Ενδιαφέρουσα η κεντρική ιδέα, εμπλουτισμένη όμως με πολλά κλισέ. Καλή παραγωγή αλλά μέτριο αποτέλεσμα, κακό τελείωμα.

Star Trek Into Darkness
Άλλη μια καλοφτιαγμένη ταινίας της σειράς Star Trek, δεύτερη με τους νεαρούς πρωταγωνιστές. Τι θυμόμαστε από το έργο; Εφέ, φασαρία, μπαμ μπουμ, τη φωνή του Benedict Cumberbatch.

Elysium
Ο Neill Blomkamp που μας είχε εντυπωσιάσει στο District 9, επιστρέφει με παρόμοιες ανησυχίες και σχεδόν ίδια σκηνικά. Αρκετά φλύαρο όμως. Ο ολοκληρωτισμός του μέλλοντος με τη βοήθεια της τεχνολογίας και των ρομπότ; Οk. Το να ζούνε οι εύποροι άνθρωποι κάνοντας διακοπές στο διάστημα, δεν μας πολυ-έπεισε όμως.

The World's End
Το τέλος του κόσμου στην ομώνυμη παμπ, στην ομότιτλη ταινία, τρίτη στη σειρά της βρετανικής κωμικής ομάδας των Edgar Wright, Simon Pegg και Nick Frost. Σάτιρα και βρετανικό χιούμορ με εξωγήινες απειλές!

Δεν είδαμε: Ender's Game
Δεν θέλουμε να δούμε: After Earth

Shampoo

Κομμωτής που "αγαπάει" όλες τις γυναίκες, αλλά δεν ξέρει ακριβώς τι θέλει, ανακαλύπτει λίγο αργά ότι έχει αισθήματα και τελικά καταλήγει μόνος, αφού τον παρατάνε όλες. Τέτοια ταινία μόνο τη δεκαετία του '70 θα μπορούσε να βγει. Ο Hal Ashby υπογράφει τη σκηνοθεσία. Το σενάριο του Σαμπού έγραψε ο Warren Beatty μαζί με τον Robert Towne (που ένα χρόνο πριν είχε γράψει το Chinatown). Ο πρώτος φυσικά υποδύεται τον μεγάλο γόη (θα μπορούσε κάποιος κακοπροαίρετος να πει ότι υποδύεται τον εαυτό του), με τις Julie Christy, Goldie Hawn και Lee Grant να τον πλαισιώνουν μέσα και έξω από τα σεντόνια. Λέγεται ότι ο ρόλος του βασίστηκε σε διάφορους κομμωτές που μπλέχτηκαν και ως παραγωγοί στο Χόλιγουντ. Όλη η ιστορία εκτυλίσσεται από το απόγευμα και το βράδυ της παραμονής των αμερικανικών εκλογών του 1968 ως την επόμενη μέρα, όταν και βγήκε νικητής ο Νίξον για πρώτη φορά. Ενδιαφέρουσα καταγραφή των ηθών της εποχής (ελεύθερες σχέσεις, χίπικη κουλτούρα, στο background ακούμε διάφορες αρλούμπες του Νίξον), αλλά και απίστευτα χτενίσματα! Εν συνόλω, όχι και κάτι σπουδαίο το έργο, αλλά έχει το ενδιαφέρον του.

Libeled Lady (Γάμος με επιφυλάξεις)

Μία ταινία του 1936 με all-star cast: Spencer Tracy (ως ο δημοσιογράφος που κάνει τα πάντα για την εφημερίδα του), Jean Harlow (η αρραβωνιαστικιά του που δε λέει να την παντρευτεί), Myrna Loy (το πλουσιοκόριτσο που μηνύει την εφημερίδα του Τρέισι) και William Powell (ο τύπος που θα ξελασπώσει την εφημερίδα από τη μήνυση). Για να το πετύχει, θα προσπαθήσει να σαγηνεύσει τη Loy και μετά να την παρουσιάσει ως αντροχωρίστρα, μιας και αυτός εν τω μεταξύ θα έχει παντρευτεί την Harlow (με λευκό γάμο). Το Libeled Lady είναι μία screwball κωμωδία, με πολύ καλή χημεία των πρωταγωνιστών, έξυπνες ανατροπές και εύθυμες παρεξηγήσεις. Η σκηνοθεσία του Jack Conway είναι κάπως στατική, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τότε την ταινία να κερδίσει υποψηφιότητα για όσκαρ καλύτερης ταινίας. Σημειώστε ότι ο Powell, εκείνη τη χρονιά, συμμετείχε ακόμα στην The Great Ziegfeld που κέρδισε το όσκαρ καλύτερης ταινίας και στο My Man Godfrey, χάρη στην οποία απέσπασε τη 2η υποψηφιότητα για όσκαρ α' ανδρικού ρόλου. Ομοίως και για τον Spencer Tracy που κέρδισε υποψηφιότητα όχι γι'αυτή, αλλά για το San Francisco, που ήταν επίσης υποψήφια για καλύτερης ταινίας. Εν ολίγοις, χολιγουντιανό μπάχαλο!

The Life and Death of Colonel Blimp

Σαράντα χρόνια στρατιωτικής ζωής για τον Συνταγματάρχη Κάντι! Μια ματιά σε τρεις διαφορετικούς πολέμους όπου συμμετείχε ο Σχης (στον πόλεμο των Μπόερς, στον Α'ΠΠ και στον Β' ΠΠ) με την Deborah Kerr να υποδύεται σε τρεις διαφορετικούς ρόλους τις γυναίκες που συνάντησε ο Σχης (ο Roger Livesey στον καλύτερο και πιο αναγνωρίσημο ρόλο της ζωής του) σ'αυτές τις περιόδους.

Εν έτη 1943 κυκλοφόρησε το The Life and Death of Colonel Blimp και η πρώτη σκέψη που σου έρχεται στο μυαλό είναι ότι πρόκειται για μία εμψυχωτική, πατριωτική ταινία με σκοπό να εξυψώσει το βρετανικό σθένος εκείνη την περίοδο. Το οποίο ως ένα βαθμό μπορεί και να ισχύει. Το δίδυμο των Powell και Pressuburger, όμως, που έγραψαν το σενάριο, σκηνοθέτησαν και παρήγαγαν την ταινία, έφτιαξαν τελικά ένα απόλυτα κλασικό έργο για τη ζωή και το θάνατο, για τη φιλία εν καιρώ πολέμων, για τις επιλογές που καθορίζουν τη ζωή και τον έρωτα.

Δραματική ταινία με έντονο το βρετανικό φλεγματικό κωμικό στοιχείο, αποτελεί την τρίτη αγαπημένη δημιουργία του σκηνοθετικού διδύμου για τον υπογράφοντα (μετά τα Κόκκινα παπούτσια και το Ζήτημα ζωής και θανάτου).

The Grandmaster

Η ταινία The Grandmaster παρουσιάζει έργα και ημέρες (δηλαδή πολύ ξύλο) του Ip Man, μάστορα του κουνγκ-φου, που όπως λέγανε όλοι στη διαφήμιση του έργου, ήταν κι ο δάσκαλος του Bruce Lee. Το ότι ο Wong Kar-Wai επέστρεψε με νέα ταινία, μας χαροποίησε, κατ'αρχάς. Το ότι επέλεξε για θέμα τις πολεμικές τέχνες, σχεδόν είκοσι χρόνια μετά το Ashes of Time, μας κίνησε την περιέργεια. Το ότι το χρονικό πλαίσιο της ταινίας ήταν οι δεκαετίες του '30 ως '50, μας έκανε να ελπίζουμε. Αν και πανέμορφο αισθητικά και χορογραφικά (να'ναι καλά ο Yuen Woo-ping, δηλ. «Matrix», «Kill Bill», «Τίγρης και Δράκος»), τελικά το αποτέλεσμα -αν και όχι κακό- είναι κατώτερο του αναμενόμενου, για ταινία του Wong Kar-Wai. Από τη μία, το ψυχολογικό υπόβαθρο των πρωταγωνιστών είναι σχεδόν εξαφανισμένο αφού οι Κανόνες των συμμοριών δεν τους αφήνουν άλλες επιλογές και από την άλλη, πολλές από τις σκηνές πάλης μοιάζουν πάρα πολύ με άλλες που έχουμε δει π.χ. στο Matrix. Υπάρχουν όμως και μερικές σεκάνς που ξεχωρίζουν, σαν την πάλη μεταξύ του Tony Leung και της Zhang Ziyi που είναι περισσότερο φλερτάρισμα με γρονθοκοπήματα, ή η πάλη στο χιονισμένο τοπίο δίπλα στις γραμμές του τρένου. Όπως και να'χει, μια μέτρια ταινία του Wong Kar-Wai, δεν παύει να είναι πολύ καλύτερη από πολλές-πολλές άλλες!

Hangmen Also Die!

Να μια σπουδαία ταινία χαμένη στο χρόνο. Από την πλούσια φιλμογραφία του Fritz Lang, συνήθως θυμόμαστε από τη γερμανική περίοδο τις βωβές ταινίες (αλλά και το ομιλών Μ) και από την αμερικανική περίοδο τα φιλμ νουάρ. Μία όχι και τόσο γνωστή ταινία του σκηνοθέτη είναι το Hangmen Also Die!. Όπως πολλά άλλα έργα του 1943, έτσι κι αυτό ασχολείται με τον Β' ΠΠ. Συγκεκριμένα, παρακολουθούμε την ιστορία του αντιστασιακού αγώνα των πολιτών της Πράγας. Μετά τη δολοφονία του γερμανού αξιωματούχου γνωστού με το ψευδώνυμο ο «Δήμιος», οι Γερμανοί φυλακίζουν εκατοντάδες πολίτες με σκοπό να τους εκτελέσουν αν δεν παραδοθεί ο δολοφόνος. Αυτός βρίσκει καταφύγιο και άλλοθι σε μία οικογένεια ενός διάσημου καθηγητή. Και με τη βοήθεια της μεγάλης κόρης και ένα παράτολμο (πες και παράλογο) σχέδιο, θα προσπαθήσουν να απελευθερώσουν τους φυλακισμένους και να τιμωρήσουν τον προδότη που βρίσκεται στους κόλπους της Αντίστασης.

Στους πρώτους ρόλους ο (συνήθως καρατερίστας) Brian Donlevy και η (σχετικώς άγνωστη) Anna Lee με τον Walter Brennan, τον Dennis O'Keefe και τον Gene Lockhart να συμπληρώνουν τους βασικούς ρόλους. Πρόκειται για το έργο στο οποίο πήρε το μοναδικό credit σεναρίου ο Bertolt Brecht. Και... βεβαίως-βεβαίως, αναρωτιόμαστε πώς αυτό το έργο δεν εμφανίζεται στους τηλεοπτικούς δέκτες τις ημέρες της επετείου του Όχι, καλή ώρα σαν σήμερα-αύριο.

The Onion Field (Ανθρωποκυνήγι στο Λος Άντζελες)

Στο πρώτο μισό του έργου γνωρίζουμε τους τέσσερις βασικούς χαρακτήρες. Δύο μικροκακοποιοί θα ενώσουν τις δυνάμεις τους. Δύο νεαροί αστυνομικοί συνεργάζονται για πρώτη φορά και ξεκινάνε τις περιπολίες. Η πορεία του ζευγαριού κακοποιών κάποια στιγμή θα διασταυρωθεί με τους αστυνομικούς. Μία μικρή ομηρεία θα οδηγήσει τους πρωταγωνιστές σε ένα χωράφι και η βίαιη, αιματηρή εξέλιξη θα οδηγήσει το έργο στο δεύτερο μισό του, το δικαστικό κομμάτι. Από κει και έπειτα παρακολουθούμε, από τη μία πλευρά, τα μακροχρόνια νομικά τερτίπια με τα οποία αποφεύγεται η απονομή δικαιοσύνης και από την άλλη, τα ψυχολογικά τραύματα από τις ενοχές του επιζόντα αστυνομικού που τον οδηγούν στην κλεπτομανία.

Καλές οι προθέσεις του πρωτοεμφανιζόμενου, στο Χόλιγουντ, σκηνοθέτη Harold Becker, αλλά η ταινία The Onion Field χάνει κάπου το ενδιαφέρον της από το δικαστικό πλάτιασμα του δεύτερου μέρους. Είναι βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Joseph Wambaugh, το οποίο εξιστορεί τα πραγματικά γεγονότα της άνωθεν ιστορίας, στο μοτίβο της επιτυχίας Εν Ψυχρώ του Τρούμαν Καπότε. Πρωταγωνιστεί ο John Savage, ένα χρόνο μετά τη μεγάλη επιτυχία του Ελαφοκυνηγού, αλλά ξεχωρίζει η παρανοϊκή ερμηνεία του «κακού» James Woods.

Μικρά/μεγάλα του Buster Keaton

Μερικές από τις καλύτερες και πιο γνωστές ταινίες μικρού, μεσαίου και κανονικού μήκους του μεγάλου Μπάστερ Κίτον. Φυσικά και ο Στρατηγός είναι... μία κατηγορία μόνος του και ηθελημένα απουσιάζει από την παρακάτω λίστα.

Convict 13 (1920)
Από ένα γήπεδο γκολφ στη φυλακή.
http://www.youtube.com/watch?v=nTi2vzj0Dso

The Playhouse (1921)
Με τη γνωστή εναρκτήρια σκηνή όπου παίζει και τους εννιά ρόλους σε μια σκηνή θεάτρου.
http://www.youtube.com/watch?v=h7eEnVQqCHE

The Paleface (1922)
Μπλέκει με ινδιάνους που θέλουν να τον σκοτώσουν. Μετά από πολύ κυνηγητό τη γλυτώνει, γίνεται αρχηγός τους και τα βάζει με τους λευκούς που θέλουν να τους διώξουν για να βγάλουν πετρέλαιο από τη γη τους.
http://www.youtube.com/watch?v=IbcWSEXO1No

The Electric House (1922)
Όλος ο σαματάς στην ταινία γίνεται στο νέο, ηλεκτρικό, πλήρως αυτοματοποιημένο σπίτι του Μπάστερ.
http://www.youtube.com/watch?v=envyddbYNVE

Our Hospitality (1923)
Για να τον αποδεχθούν πατέρας και αδέρφια της γυναίκας που αγαπάει, θα τραβήξει (για άλλη μια φορά) τα πάνδεινα.
http://www.youtube.com/watch?v=47yq9XTbDNY

Three Ages (1923)
Η δομή της ταινίας σατιρίζει αυτή της Μισαλλοδοξίας του Griffith. Βλέπουμε την προσπάθεια του Κίτον να κερδίσει το κορίτσι του έχοντας αντίπαλο τον Wallace Beery σε τρεις διαφορετικές εποχές: στην προϊστορική εποχή, στην αρχαία Ρώμη και στη μοντέρνα εποχή, δείχνοντας ουσιαστικά ότι σ'αυτό το θέμα δεν έχουν αλλάξει καθόλου τα πράματα.
http://www.youtube.com/watch?v=MoYFbtA2WkA

Sherlock Jr. (1924)
Κοιμάται και ονειρεύεται ότι είναι διάσημος ντετέκτιβ και λύνει μυστήριες κλοπές.
http://www.youtube.com/watch?v=Xr6arzv4e2g

The Navigator (1924)
Περιπέτειες εν πλω αλλά και υπό της θάλασσας!
http://www.youtube.com/watch?v=2BCLJbdeqvc

Seven Chances (1925)
Να παντρευτεί για τα λεφτά ή να παντρευτεί την αγαπημένη του και να χάσει το κληροδότημα; Πασίγνωστη η σκηνή που τον κυνηγάνε 7000 νύφες!
http://www.youtube.com/watch?v=zTwfCyWKYYc

Go West (1925)
Πάει στη Δύση, δουλεύει στις φάρμες, φτιάχνει φιλία με μια αγελάδα και οδηγεί ένα κοπάδι αγελάδες στην καρδιά του Λος Άντζελες!
http://www.youtube.com/watch?v=HyQsPMeiYO4

College (1927)
Φλωράκος που αφοσιώνεται στα βιβλία, προσπαθεί να εντυπωσιάσει το κορίτσι της καρδιάς του αλλά δεν τα πάει καλά στα αθλήματα και όλο αποτυχαίνει. Στο τέλος, για να σώσει την αγαπημένη του, θα υπερπηδήσει κάθε εμπόδιο!
http://www.youtube.com/watch?v=G4AIoMC3XYk

Steamboat Bill, Jr. (1928)
Ίσως η 2η πιο διάσημη ταινία του Μπάστερ Κίτον, κι αυτό χάρη στην πασίγνωστη σεκάνς του ανεμοστρόβιλου που διαλύει το μικρό ψαροχώρι και κάνει σμπαράλια τα πάντα στο πέρασμά του.
http://www.youtube.com/watch?v=vjl2Fj-_Hg0