Mr. Hobbs Takes A Vacation

Ο κύριος Χομπς αποφασίζει να πάει διακοπές. Αυτό που θα ήθελε είναι να πάει μόνος με τη γυναίκα του για να ξενοιάσει και να ηρεμήσει. Αλλά, όπως κάθε χρόνο, θα μαζευτεί όλη η οικογένεια και θα έχει να αντιμετωπίσει: τις δυο μεγάλες του κόρες με τα μωρά τους και τα προβλήματα με τους γαμπρούς, τη μικρή του κόρη με τις εφηβικές της ανησυχίες και τον αποξενωμένο μικρό γιο που είναι μονίμως κολλημένος με την τηλεόραση. Όλα αυτά μέσα σε μία παραθαλάσσια μονοκατοικία, που κι αυτή έχει ουκ ολίγα προβλήματα!

Διαχρονικά προβλήματα παιδιών που παιδεύουν γονείς (στις μέρες μας, αντί για κόλλημα με τηλεόραση, βάλτε κόλλημα με playstation, ipad κ.ο.κ.). Ευχάριστη, οικογενειακή ταινία το Mr. Hobbs Takes A Vacation, από τον σεναριογράφο Nunnally Johnson και τον σκηνοθέτη Henry Koster, με τον αγαπημένο James Stewart και την πάντα όμορφη Maureen O'Hara. Σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής συνεργάστηκαν για τρίτη φορά (από τις πέντε συνολικά). Πιο διάσημο έργο τους, πάντως, παραμένει ο υπερμεγέθης κούνελος Harvey. Για την ιστορία, σημειώνουμε και το βραβείο ερμηνείας στο Βερολίνο για τον κ. Στιούαρτ για τον ρόλο του Χομπς.

The Rare Breed (Ράντσο Μπράβο)

Ταινία γουέστερν για όλη την οικογένεια. Με τον all-american πρωταγωνιστή James Stewart να βοηθάει δύο αγγλίδες γυναίκες, μάνα και κόρη, ώστε να μεταφέρουν μία αγγλική ράτσα αγελάδας σε ένα ράντσο στην αμερικανική ενδοχώρα για να αναμειχθεί με τις γηγενείς. Εξ ου και ο τίτλος The Rare Breed. Συμφεροντολόγος στην αρχή, θα βοηθήσει τις κυρίες μόνο για να βγάλει κέρδος. Στην πορεία, θα αρχίσει να νοιάζεται περισσότερο, κάτι για το οποίο ευθύνεται η γοητεία και ο τσαμπουκάς της μάνας που υποδύεται η γοητευτική Maureen O'Hara. Στο πρώτο μισό του έργου βλέπουμε την προσπάθεια αυτού του περίεργου τρίο να φτάσουν στο ράντσο, έχοντας να αντιμετωπίσουν την άγρια φύση αλλά και αρκετά κακοποιά στοιχεία. Στο δεύτερο μέρος, οι πρωταγωνιστές έχουν φτάσει στο ράντσο του σκοτσέζου ιδιοκτήτη (φανταστικός ο Brian Keith). Ο Stewart γουστάρει πλέον την αγγλίδα και πιστεύει στο όνειρό της. Αλλά καθώς κάθονται εκεί να περάσουν τον χειμώνα, σιγά-σιγά ο Keith αρχίζει να κορτάρει την O'Hara, ο μικρός γιος του σκοτσέζου την κόρη της αγγλίδας και ο Stewart μένει μόνος του. Ο χειμώνας είναι μεγάλος και η επιβίωση της αγγλικής αγελάδας φαντάζει πλέον σενάριο απίθανο. Αλλά η φύση ξέρει καλύτερα, το happy-end είναι εγγυημένο και εντελώς προβλεπόμενο. Με τον Andrew V. McLaglen στην καρέκλα του σκηνοθέτη (παλιά καραβάνα των γουέστερν) δεν περιμέναμε τίποτα διαφορετικό.

Anna Karenina

Το πασίγνωστο έργο του Λέων Τολστόι μεταφέρθηκε ουκ ολίγες φορές στη μεγάλη οθόνη. Η εκδοχή της Άννας Καρένινα που είδαμε προέρχεται από τη χρονιά του 1935 με πρωταγωνίστρια στον ομώνυμο ρόλο τη μεγάλη σταρ Greta Garbo. Στο ρόλο του αξιωματικού Βρόνσκι, του τυπά που ερωτεύται η Αννούλα και παρατάει τον άντρα της, βρίσκουμε τον Fredric March. Αλλά οι δύο, εξαίσιοι κατά τ' άλλα, ηθοποιοί δεν διασώζουν την ταινία από τη μετριότητα. Κι αυτό οφείλεται στη μέτρια σκηνοθεσία του επαγγελματία Clarence Brown, που... προσπαθεί αλλά δεν μπορεί. Ο κοινωνικός αποκλεισμός των δύο εραστών δεν πείθει, τα πάθη της αριστοκρατίας στην τσαρική Ρωσία δεν εντυπωσιάζουν και το μόνο που μένει είναι η περσόνα της Γκάρμπο. Μόνο για αυτό, ίσως, οι φαν μπορούν να δουν την ταινία. Να σημειώσουμε όμως την εμφάνιση του μικρού Freddie Bartholomew που μας εντυπωσίασε περισσότερο στους Δαίμονες των κυμάτων. Και, τέλος, να πούμε ότι η ταινία κέρδισε το Χρυσό Λέοντα στο μόλις τριών ετών φεστιβάλ της Βενετίας, για καλύτερη ξενόγλωσση ταινία.

How Green Was My Valley (Η κοιλάδα της κατάρας)

Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Richard Llewellyn, η ταινία How Green Was My Valley του 1941 έδωσε το τρίτο όσκαρ σκηνοθεσίας στον John Ford (και μάλιστα συνεχόμενο μετά τα Σταφύλια της οργής), αποσπώντας η ταινία συνολικά πέντε από τις δέκα υποψηφιότητες που κατάφερε να μαζέψει, κερδίζοντας και αυτό της καλύτερης ταινίας με αντιπάλους τον Πολίτη Κέιν και το Γεράκι της Μάλτας, μεταξύ άλλων. Η ιστορία μας αφορά τη ζωή μιας πολυμελούς οικογένειας σε μια πόλη ανθρακωρύχων της Ουαλίας, όπου η ζωή τους είναι μόνο δουλειά και πάλι δουλειά. Μέσα από την οπτική γωνία του μικρότερου γιου, παρακολουθούμε πώς βίωσαν οι άνθρωποι την βιομηχανική επανάσταση μέσα στη μόλυνση και τα εργατικά τους ατυχήματα· βλέπουμε τη σημασία της απεργίας όταν τα αφεντικά αρχίζουν να μειώνουν τους μισθούς· παρακολουθούμε τη διάσπαση της οικογένειας και την ανάγκη των μεγαλυτέρων γιων να μεταναστεύσουν στην Αμερική για ένα καλύτερο αύριο. Ο John Ford δημιουργεί ένα ουμανιστικό δράμα επικών διαστάσεων, το οποίο ήταν ό,τι πρέπει για την αμερικανική οικογένεια, την εποχή μάλιστα που είχε μπει στον πόλεμο. Αναζητήστε μιας από τις καλύτερες δραματικές ταινίες της κλασικής περιόδου του Χόλιγουντ.

Miracle on 34th Street (Θαύμα στο Μανχάταν)

Καλά, ο υπογράφων έχει ξεφύγει. Μες στο κατακαλόκαιρο και ενώ ο κόσμος βρίσκεται στις παραλίες, εμείς είδαμε... χριστουγεννιάτικη ταινία. Μια κλασική ταινία του 1947 με τον τίτλο Miracle on 34th Street, η οποία έγινε και ριμέικ το 1994. Στην περίπτωση μας πάντως, η ταινία είναι αρκετά πιο παιδική και απλοϊκή από ό,τι περίμενα και δεν αξίζει ούτε να σκεφτεί κανείς να τη συγκρίνει με την ταινία του Capra Μια υπέροχη ζωή. Ένας γεράκος εμφανίζεται απ'το πουθενά και ισχυρίζεται ότι είναι ο αληθινός Αϊ Βασίλης. Πιάνει δουλειά σε ένα κατάστημα παιχνιδιών της 34ης οδού, εκεί όπου είναι διευθύντρια η πρωταγωνίστριά μας Maureen O'Hara. Γνωρίζεται με την μικρή της κόρη (τη μικρή τότε Natalie Wood που έγινε αμέσως παιδί-σταρ) και αντιλαμβάνεται ότι η μικρή δεν πιστεύει ούτε στα παραμύθια ούτε στον Αϊ Βασίλη εξαιτίας της «ενήλικης» ανατροφής που δίνει η μητέρα στο παιδί της. Το βάζει σκοπό τότε να τους κάνει να πιστέψουν. Στην πορεία όμως ο... Αϊ Βασίλης μας θα συναντήσει μόνο δυσπιστίες και έναν ψυχολόγο που θα του κάνει τη ζωή δύσκολη και θα τον οδηγήσει μέχρι τα δικαστήρια! Εκεί είναι που αρχίζει και γίνεται λίγο πιο ενδιαφέρουσα η ταινία, αλλά στο σύνολό της είναι μια υπερβολικά ζαχαρωμένη ταινία που μεταδίδει τα ανθρωπιστικά της μηνύματα (αγάπα των πλησίων σου κ.λ.π.) αρκετά απλοϊκά. Όπως και να'χει, στην εποχή της έκανε πάταγο και βραβεύτηκε με όσκαρ β' ανδρικού ρόλου ο «Αϊ Βασίλης» Edmund Gwenn και όσκαρ σεναρίου ο σκηνοθέτης George Seaton ενώ ήταν υποψήφια και για το όσκαρ καλύτερης ταινίας. Τι να πει κανείς...

Our Man In Havana

Στην προ-επαναστατική Κούβα, ένας βρετανός εμποράκος ηλεκτρικών σκούπων στρατολογείται από τις βρετανικές Μυστικές Υπηρεσίες για να τους δίνει όποιες πληροφορίες βρίσκει. Η ανάγκη όμως να ικανοποιήσει την έφηβη κόρη του (δηλαδή να βρει χρήματα για να σπαταλάει) τον αναγκάζει να επινοήσει πράκτορες και να κατασκευάσει πληροφορίες. Και όλα πάνε καλά, μέχρι που οι αναφορές του γίνονται πιστευτές από το γραφείο στο Λονδίνο, η πραγματικότητα μπλέκεται με τα δημιουργήματα της φαντασίας του και η ζωή του αρχίζει να κινδυνεύει... πραγματικά.

Αυτός είναι ο Άνθρωπός μας στην Αβάνα (παραγωγής 1959). Μια ταινία που βασίστηκε στο ομώνυμο (και πάρα πολύ καλό) μυθιστόρημα του Graham Greene. Ο ίδιος ο συγγραφέας ανέλαβε τη συγγραφή του σεναρίου και με τη βοήθεια του πολύ καλού σκηνοθέτη Carol Reed και του φοβερού επιτελείου ηθοποιών (με προεξέχοντα φυσικά τον Alec Guinness) ανάμειξαν με ενδιαφέρον τρόπο το δράμα και την κωμωδία και δημιουργήσαν μια απίστευτη σατιρική ταινία γύρω από τους κατασκόπους και τις μυστικές υπηρεσίες. Σίγουρα αποτελεί μια από τις αρκετά καλές μεταφορές βιβλίων στη μεγάλη οθόνη.