Ex Machina: Η sci-fi γυναίκα-αράχνη που "παίζει" με τους άντρες.Ή, για να το περιγράψουμε και διαφορετικά, αν παίζεις με τη φωτιά στο τέλος θα καείς!
Ψάχνοντας (δηλαδή βλέποντας) όχι και τόσο γνωστές ταινίες (κυρίως παλιές). Και ευκαιρία να θυμηθούμε (ή να γνωρίσουμε) κάποιες κλασικές!
Ex Machina: Η sci-fi γυναίκα-αράχνη που "παίζει" με τους άντρες.
Τάδε έφη
zisis
at
19:40
0
γνώμες
Labels: 2015, Alex Garland, sci-fi
Τυφλή υποταγή στο Καθήκον και το Νόμο. Σε μια άγρια δύση που η αυτοδικία και το λιντσάρισμα είναι η μόνη λύση, ο Kirk Douglas θα έρθει αντιμέτωπος με το κατεστημένο. Λίγο πριν τραβηχτεί η θηλιά από το λαιμό του Walter Brennan (κατηγορούμενος για το φόνο ενός γιου μεγαλοκτηματία), θα παρέμβει ο Douglas και θα τον συλλάβει για να του αποδωθεί η πρέπουσα δικαιοσύνη. Μαζί τους θα έρθει και η κόρη του Brennan, που υποδύεται η Virginia Mayo. Ο μεγαλοκτηματίας θα αποφασίσει να τους κυνηγήσει για να σκοτώσει τον Brennan και έτσι έχουμε τον Douglas να προσπαθεί, από τη μία πλευρά, να αποφύγει το απόσπασμα του μεγαλοκτηματία, αλλά και από την άλλη να μην του αποδράσει ο κρατούμενος, ο οποίος μαζί με την κόρη του ψάχνουν αφορμή σε κάθε δοθείσα ευκαιρία. Ενδιαφέρον το γουέστερν Along the Great Divide του έμπειρου Raoul Walsh, με ωραία πλάνα σε ερημικά τοπία, αλλά και που επικεντρώνει το ενδιαφέρον στην ψυχολογία των ηρώων του. Η ανατροπή με το ρολόι τσέπης στο τέλος του έργου ήταν, βεβαίως-βεβαίως, αναμενόμενη. Σημειώστε πως αυτή ήταν η πρώτη εμφάνιση του Douglas σε γουέστερν. 
Τάδε έφη
zisis
at
17:59
0
γνώμες
Labels: 1951, Kirk Douglas, Raoul Walsh, Virginia Mayo, Walter Brennan, western
Πετυχημένος επαγγελματίας, οικογενειάρχης, που έχει υλοποιήσει το "αμερικανικό όνειρο" οδηγείτε στην καταστροφή μέσω της σαγηνευτικής Lizabeth Scott. Οι τύψεις θα τον φέρουν πίσω στην οικογένειά του, και για να διατηρήσει τη συνοχή της οικογένειας θα προβεί σε αλλεπάλληλα ψέματα ακόμα και σε φόνο. Το απαισιόδοξο, υποκριτικό, μαύρο φινάλε στο film-noir Pitfall είναι που κερδίζει πόντους και αξίζει η θέασή του μία ευκαιρία. Η πτώση μέσα στο λάκκο, όπως λέει ο τίτλος, θα είναι αναπόφευκτη. Κατ’ τα άλλα, ο Dick Powell είναι τόσο ψυχρός στην οθόνη που νομίζεις ότι κάνει αγγαρία. Από την άλλη, η Lizabeth Scott υποδύεται τη femme fatale, όπως και σε τόσα άλλα έργα εκείνης της περιόδου, αλλά και με κάποιες δόσεις τύψης για το μπλέξιμο του Powell. Στη σκηνοθεσία αυτού του μικρού b-movie βρίσκουμε τον ουγγρικής καταγωγής Andre De Toth. 
Τάδε έφη
zisis
at
11:11
0
γνώμες
Labels: 1948, Andre de Toth, Dick Powell, film-noir, Lizabeth Scott
Εν συντομία: δεκαεφτάχρονη ζει μόνη με τη μητέρα της (που τριγυρνάει με νεότερους άντρες), αλλάζουν σπίτια κάθε τρεις και λίγο λόγω χρεών, γνωρίζει νεαρό μαύρο ναυτικό, η μητέρα την αφήνει μόνη της, αυτή βρίσκει δουλειά, συγκατοικεί με νεαροό ομοφυλόφυλο και διαπιστώνει ότι είναι έγκυος από τον μαύρο. Όλα αυτά κόντρα στις προκαταλήψεις της εποχής στο Λονδίνο του 1961, σε μια ταινία του Tony Richardson, βασισμένη σε ένα θεατρικό κάποιας Shelagh Delaney. Το A Taste of Ηoney είναι άλλη μία χαρακτηριστική ταινία του βρετανικού νέου κύματος, επικεντρωμένη στους απλούς καθημερινούς ανθρώπους με τα δικά τους ανθρώπινα πάθη και προβλήματα. Παρθενική εμφάνιση της Rita Tushingham στον πρωταγωνιστικό ρόλο που σε κερδίζει με τα μεγάλα, εκφραστικά μάτια της. Η ταινία της χρονιάς στα βρετανικά βραβεία Bafta και βραβεία ερμηνείας για τη Tushingham και τον Murray Melvin στο φεστιβάλ των Καννών το 1962.
Τάδε έφη
zisis
at
15:12
1 γνώμες
Labels: 1961, Tony Richardson, UK
Πεντάκις πρωταθλητής του ροντέο διαφημίζει πλέον δημητριακά για πρωινό, φοράει στολή καουμπόι με λαμπάκια και περιφέρεται σαν άλλος κλόουν. Κάποια στιγμή, σε εκδήλωση της εταιρείας στο Λας Βέγκας, το ποτήρι του εξευτελισμού θα ξεχειλίσει, οπότε θα πάρει το άλογο των 12 εκατομμυρίων δολαρίων και θα το σκάσει μαζί του. Στο κατόπι του, μία δαιμόνια δημοσιογράφος που ψάχνει ζουμερή είδηση και όλη η αστυνομία της περιοχής. 
Τάδε έφη
zisis
at
20:26
0
γνώμες
Labels: 1979, Jane Fonda, Robert Redford, Sydney Pollack
Στο Βερολίνο, πάνω στα ερείπια του Β' Παγκοσμίου πολέμου, ένα ορφανό παιδί που δεν μιλάει, το σκάει από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του ΟΗΕ. Θα το βρει ο στρατιωτικός Montgomery Clift και θα το περιθάλψει. Θα του δώσει φαγητό και θα του μάθει αγγλικά και στο τέλος θα θελήσει να το πάρει μαζί τους στις ΗΠΑ. Από την άλλη πλευρά, η μητέρα του παιδιού έχει επιζήσει από στρατόπεδο συγκέντρωσης και ψάχνει για το παιδί της, αλλά και κάτι που θα δώσει νόημα στη ζωή της. Ο Fred Zinnemann σκηνοθετεί το The Search πάνω στα ερείπια των γερμανικών πόλεων, και παρουσιάζει στη μεγάλη οθόνη το χειρότερο αντίκτυπου του (κάθε) πολέμου: τα ορφανά παιδιά που έζησαν την απόλυτη φρίκη, παιδιά που δεν χαμογελούν, με φοβισμένα πρόσωπα, που δεν παίζουν παιχνίδια. Για αυτές τις πληγωμένες ψυχές θα έπρεπε να είμαστε υπόλογοι απέναντι στην ανθρωπότητα. Παρθενική εμφάνιση του Clift στη μεγάλη οθόνη και όσκαρ σεναρίου στους συγγραφείς. 
Τάδε έφη
zisis
at
11:11
0
γνώμες
Labels: 1948, Fred Zinnemann, Montgomery Clift
B-movie ριμέικ του ομότιτλου κλασικού έργου του Fritz Lang, από τον Joseph Losey γυρισμένο στο Λος Άντζελες. Ο ελληνικός τίτλος που δώσανε στο έργο ήταν... "Ο δράκος του Λονδίνου"! Το Μ ίσως φαντάζει το πιο άκυρο αμερικανικό ριμέικ. Είναι εξάλλου γνωστή η μανία των αμερικανών να αντιγράφουν πετυχημένα και διάσημα έργα και να τα "αμερικανοποιούν". Εδώ πάντως βρίσκουμε ως παραγωγό τον Seymour Nebenzal, τον παραγωγό του ορίτζιναλ γερμανικού έργου (και άλλων έργων του Fritz Lang) που ήταν υπεύθυνος για αυτό το ριμέικ. Σκηνοθέτης ο ανερχόμενος Losey, λίγο πριν μπει στη μαύρη λίστα του Μακάρθι και αυτοεξοριστεί στην Ευρώπη. Στο τέλος, από το έργο μας έμεινε: τα ωραία εξωτερικά πλάνα από το Λος Άντζελες του '50, την πειστική ερμηνεία του δολοφόνου, τις ερμηνείες-καρικατούρες των υπόλοιπων ρόλων, τη μεγάλη σεκάνς κυνηγητού μέσα στο κτίριο Bradbury (με πιο γνωστή και χαρακτηριστική χρήση του ως ντεκόρ στο Blade Runner) και τη μεγάλη σεκάνς με το λαϊκό δικαστήριο που λαμβάνει χώρα σε υπόγειο γκαράζ. 
Τάδε έφη
zisis
at
10:10
0
γνώμες
Labels: 1951, Joseph Losey
Ξεκινάς να δεις το έργο The Charge of the Light Brigade και καταλύγεις να διαβάζεις ιστορία (στρατιωτική και... χολιγουντιανή). Η Warner επέλεξε το 1936 να γυρίσει ένα έργο με θέμα τη Βρετανική αυτοκρατορία του 19ου αιώνα, μετά την επιτυχία του Lives of a Bengal Lancer του '35. Ο τίτλος του έργου βασίστηκε στο ομότιτλο ποίημα του Λόρδου Alfred Tennyson γύρω από την επέλαση ελαφριάς ταξιαρχίας Βρετανών εναντίον των Ρώσων (στη μάχη του Balaklava-1854) στον πόλεμο της Κριμαίας. Οι δυνάμεις των Ρώσων ήταν πολύ μεγαλύτερες από αυτό που πίστευαν οι Βρετανοί και η συντριβή της ταξιαρχίας ήταν αναπόφευκτη. 
Τάδε έφη
zisis
at
23:05
0
γνώμες
Labels: 1936, David Niven, Errol Flynn, Michael Curtiz, Olivia De Havilland
Η πρώτη συνεργασία της Katharine Hepburn και του Cary Grant (από τις 4 συνολικά) ήταν το Sylvia Scarlett του 1935. Παρόλο που οι προσδοκίες ήταν μεγάλες, αν προσθέσουμε και το ότι το στόρι θέλει την Hepburn να υποδύεται το αγόρι, τελικά το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που περίμενα. Με ένα σενάριο που δεν ξέρει προς τα πού να κινηθεί, η ταινία ξεκινάει ως κωμωδία και καταλήγει απότομα στο δράμα. Στην αρχή, μοιάζει με μία συρραφή σκηνών όπου ο κομπιναδόρος Grant προσπαθεί να μυήσει στα κόλπα τη Hepburn και τον πατέρα της, με ελάχιστα επιτυχή αποτελέσματα. Και όταν αποφασίσουν να παρατήσουν τις κομπίνες, θα πάνε στις αγγλικές παραλίες για να βγάλουν τα προς το ζην ως υπαίθριοι τραγουδοποιοί. Και εκεί θα γνωρίσουν έναν πλούσιο κύριο που θα εντυπωσιάσει τη Hepburn και για τα μάτια του θα φορέσει ξανά τα γυναικεία ρούχα. Και από κείνο το σημείο και μετά η ταινία ασχολείται με το ερωτικό τετράγωνο που έχει δημιουργηθεί και με το ποιος θα είναι με ποια. Όσο η Hepburn υποδύεται το αγόρι (για λόγους που θα δείτε στο πρώτο πεντάλεπτο του έργου), η ταινία έχει ενδιαφέρον, τα αστεία και οι παρεξηγήσεις μεταξύ των δύο φύλων είναι ενδιαφέροντα. Στο σύνολο, όμως, τελικά θα χαρακτήριζα το έργο μέτριο. Στο ρόλο του πατέρα βρίσκουμε τον Edmund Gwenn, που τον θυμόμαστε κυρίως από το ρόλο του ως Άη Βασίλης στο Θαύμα στο Μανχάταν.
Τάδε έφη
zisis
at
09:09
0
γνώμες
Labels: 1935, Cary Grant, Edmund Gwenn, George Cukor, Katharine Hepburn
Καθώς πηγαίνουν για προσκύνημα στον ιστορικό καθεδρικό του Canterbury, οι ζωές τριών ανθρώπων (ένας Άγγλος στρατιωτικός, ένας Αμερικανός φαντάρος και μία κοπέλα) διασταυρώνονται στο διπλανό χωριό, όταν κατεβαίνουν από το τρένο σε λάθος στάση. Ακολουθεί μία ιστορία τύπου-ντετέκτιβ για την ανεύρεση του Glue Man, του ανθρώπου που πετάει κόλλες στα μαλλιά νεαρών γυναικών. Στο ενδιάμεσο, τα αστεία με τις διαφορετικές λέξεις των Βρετανών και Αμερικανών για τα ίδια πράματα αλλά και των διαφορετικών συνηθειών δίνουν και παίρνουν. Και μετά τη λύση του μυστηρίου, οι εκπλήξεις στις ζωές τους, όταν φθάνουν τελικά στο Canterbury, μπορούν να ερμηνευτούν, από τον καθένα προσωπικά, και ως μικρά θαύματα.
Τάδε έφη
zisis
at
19:35
0
γνώμες
Labels: 1944, Emeric Pressburger, Michael Powell, UK
Πρωταγωνιστής ο (συνήθως καρατερίστας-δευτεραγωνιστής στα έργα του John Ford) Ben Johnson ως ο αρχηγός ενός καραβανιού Μορμόνων, που προσπαθούν να διασχίσουν την Άγρια Δύση για να βρούνε τη δικιά τους γη της Επαγγελίας και να χτίσουν την κοινότητα που ονειρεύονται. Αυτός είναι ο Wagon Master, του τίτλου του έργου. Αν και η ταινία ξεκινάει αρκετά απλοϊκά και γραφικά, στην πορεία η επιμονή του καραβανιού στις αντίξοες συνθήκες και τους κινδύνους σε κερδίζουν τελικά. Η ολοκλήρωση του έργου έρχεται με το πιο γρήγορο πιστολίδι-ξεκαθάρισμα λογαριασμών που έχουμε δει σε αντίστοιχες ταινίες της εποχής, το μοναδικό πιστολίδι σε ολόκληρο έργο γουέστερν (μετά την πολύ μικρή σκηνή της αρχής). Χαρακτηριστικό γουέστερν του John Ford, εξ ολοκληρού σκηνοθετημένο σε άγρια τοπία (φυσικά στο Monument Valley), σε ποτάμια και σε ερήμους. Αποτέλεσε την έμπνευση για τη δημιουργία της τηλεοπτικής σειράς Wagon Train με πρωταγωνιστή τον μεγάλο καρατερίστα Ward Bond, που στο έργο μας εδώ υποδύεται τον αρχηγό των Μορμόνων. Σημειώστε, τέλος, πως οι Ινδιάνοι δεν είναι οι κακοί της υπόθεσης (αυτό κι αν είναι έκπληξη).
Επιστημονική αναζήτηση της Απόλυτης Αλήθειας, για τον άνθρωπο, το σύμπαν, τη ζωή. Η μονομανία του καθηγητή William Hurt να αποκαλύψει το Απόλυτο, τον βυθίζει όλο και περισσότερο σε περίεργα πειράματα με χρήσεις ουσιών. Βυθίζεται ο ίδιος σε ιδιοκατασκευασμένη δεξαμενή νερού και γίνεται ο ίδιος το πειραματόζωο των πειραμάτων του. Και εκεί που δεν τον πιστεύει κανένας, θα κατακτήσει την απόλυτη γνώση.
Τάδε έφη
zisis
at
10:23
0
γνώμες
Labels: 1980, Ken Russell, William Hurt
Υπάλληλος αμερικανικού πετρελαϊκού κολοσσού πηγαίνει σε μικρό σκοτσέζικο παραλιακό χωριό για να το εξαγοράσει, ώστε να χτίσει η εταιρεία του μεγάλο σταθμό άντλησης πετρελαίου. Οι κάτοικοι είναι συνεννοημένοι και τον καθυστερούν ώστε να αυξήσει την προσφορά του. Και εκεί που όλα φαντάζουν εύκολα (και για τις δύο πλευρές), η υπόθεση θα περιπλακεί από έναν γέροντα που ζει στην παραλία και από το αφεντικό του υπαλλήλου από την Αμερική (ο ηλικιωμένος Burt Lancaster) που έχει μανία με την αστρονομία.
Τάδε έφη
zisis
at
20:00
0
γνώμες
Labels: 1983, Burt Lancaster, UK
Νεαρός που διαβάζει μανιωδώς pulp αστυνομικά διηγήματα σε εφημερίδες αρχίζει να υποψιάζεται ότι οι ιστορίες που διαβάζει έχουν σχέση με την πραγματικότητα και με αληθινούς εγκληματίες. Μαζί με την παρέα του, προσπαθεί να ανακαλύψει την αλήθεια, καθώς κανένας ενήλικος δεν τον πιστεύει. Πρόκειται για το Hue and Cry, την ταινία που χαρακτηρίστηκε ως η πρώτη κωμωδία των βρετανικών στούντιο Ealing, αν και θα λέγαμε ότι πρόκειται κυρίως για μια παιδική περιπέτεια αγωνίας. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι και ιστορικής αξίας το έργο με πολλές σεκάνς μέσα στα ερείπια του μεταπολεμικού Λονδίνου. Στη σκηνοθεσία βρίσκουμε τον Charles Crichton που μας έδωσε, μεταξύ άλλων, τη Συμμορία των εντιμοτάτων αλλά και το Ένα ψάρι που το έλαγαν Γουάντα αρκετά χρόνια μετά. 
Τάδε έφη
zisis
at
22:43
0
γνώμες
Labels: 1947, Charles Crichton, Ealing studios, UK
Μια παρέα φίλων στα 20 τους στη Βαλτιμόρη του 1959, μέρες Χριστουγέννων, ετοιμάζεται για το γάμο του ενός από την παρέα. Μια παρέα που μετά το γάμο ετοιμάζεται να σκορπίσει στις διάφορες γωνιές των ΗΠΑ για δουλειές ή σπουδές. Μόνο που, κατά βάθος, κανένας απ' αυτούς δε λέει να "ενηλικιωθεί". Ο ένας (Mickey Rourke) κυνηγάει γυναίκες και παίζει στοιχήματα, τα οποία θα τον βάλουν σε μπελάδες. Ο άλλος (Kevin Bacon) ζει από το οικογενειακό επίδομα, άεργος κατά βούληση. Ο τρίτος (Daniel Stern), φανατικός με τους δίσκους και τη μουσική, δεν φαίνεται να νιώθει καλά που παντρεύτηκε τόσο μικρός (με την Ellen Barkin). Ο άλλος (Tim Dally) που σπουδάζει στη Νέα Υόρκη μαθαίνει ότι η φίλη του είναι έγκυος στο παιδί του. Και ο υποψήφιος γαμπρός (Steven Guttenberg) ετοιμάζει ένα κουίζ αθλητικού περιεχομένου για να εξετάσει τη μέλλουσα γυναίκα του και από το αποτέλεσμα θα κρίνει αν θα την παντρευτεί τελικά ή όχι! 
Τάδε έφη
zisis
at
20:46
0
γνώμες
Labels: 1982, Barry Levinson, Kevin Bacon, Mickey Rourke
Δύο αφελείς χωρικοί πείθονται από έναν άγνωστο να μεταφέρουν διακόσια κομμάτια χρυσού κρυμμένα μέσα σε ξύλα και να διασχίσουν δύο εμπόλεμες επαρχίες έχοντας μαζί τους μία κοπέλα. Από την απληστία τους θα συμφωνήσουν αλλά δεν θα γνωρίζουν ότι η κοπέλα που είναι μαζί τους είναι η πριγκίπισσα που θέλουν να αιχμαλωτίσουν οι "κακοί" της υπόθεσης και ο άγνωστος είναι ο στρατηγός που τη συνοδεύει και την προστατεύει.
Τάδε έφη
zisis
at
20:30
2
γνώμες
Labels: 1958, Akira Kurosawa, JPN, Toshiro Mifune

Τάδε έφη
zisis
at
21:32
0
γνώμες
Labels: 1954, JPN, Kenji Mizoguchi
Μέσα από την οπτική γωνία του μικρού πρωταγωνιστή, παρακολουθούμε μία «περίεργη» ιστορία με επίκεντρο μία προβληματική οικογένεια που ζει στην αμερικανική ενδοχώρα αρχές της δεκαετίας του ’50. Οι εξαφανίσεις μικρών παιδιών στην περιοχή θα πυροδοτήσουν τις όλο και πιο δυσάρεστες εξελίξεις στην ταινία μας. Και το κόλλημα του μικρού με το ότι η χήρα γειτόνισσα τους είναι «βαμπίρ» θα κάνει τα πράγματα ακόμα πιο πολύπλοκα. Θαυμάσια φωτογραφία και πανέμορφα πλάνα από τον ανεξάρτητο Philip Ridley, σε μία δραματική ταινία παιδικής φαντασίωσης με στοιχεία θρίλερ. Στο έργο εμφανίζεται και ο μεγάλος αδερφός του παιδιού με τη μορφή του Viggo Mortensen, πολλά χρόνια πριν γίνει ο Άραγκορν, την εποχή που επέλεγε και εμφανιζόταν σε ανεξάρτητα καλτ εργάκια. Ridley και Viggo συνεργάστηκαν μαζί και στην επόμενη ταινία του πρώτου, στο The Passion of Darkly Moon. Σημειώστε, τέλος, ότι το The Reflecting Skin ήταν στη λίστα του περιοδικού Σινεμά με τις 100 καλύτερες ταινίες της δεκαετίας του '90.
Τάδε έφη
zisis
at
09:34
2
γνώμες
Labels: 1990, child-perspective
Η εκκίνηση του δράματος για τα δύο δίδυμα αδέρφια από τον Καναδά γίνεται με την ανάγνωση της διαθήκης της μητέρας τους. Η οποία διαθήκη είναι ουσιαστικά μία ανάθεση αποστολής προς τα παιδιά να ανακαλύψουν τον αδερφό που ποτέ δεν ήξεραν ότι είχαν και τον πατέρα τους που νόμιζαν ότι είχε πεθάνει. Η αναζήτηση θα τους φέρει στη βασανισμένη χώρα καταγωγής της μητέρας, μία άγνωστη χώρα της Μέσης Ανατολής που έζησε τη βία του Εμφυλίου. Μέσα από συνεχή φλασμπάκ και υποδειγματική ξεδίπλωση της πλοκής, ξετιλύγεται το νήμα του μυστηρίου σχετικά με το άγνωστο, ταραχώδες παρελθόν της μητέρας και παράλληλα παρακολουθούμε τις καταστροφές και τις αιματηρές συνέπειες της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας. Αν και η χώρα δεν κατανομάζεται ποτέ, «κάνει μπαμ» ότι πρόκειται για τον πολυτάραχο Λίβανο των δεκαετιών του '70 και του '80. Η κατάληξη του δράματος θα φέρει τα δίδυμα πίσω στον Καναδά· η αλήθεια θα έχει λάμψει αλλάζοντας τις ζωές τους για πάντα.
Τάδε έφη
zisis
at
12:12
0
γνώμες
Labels: 2010, Denis Villeneuve, FRA
Απλή, διασκεδαστική, λίγο διδακτική, σίγουρα όχι καμία σημαντική, ίσως γι'αυτό έχει ξεχαστεί με τα χρόνια που έχουν περάσει, η βρετανική ταινία Father Brown παρουσιάζει τις περιπέτειες του καθολικού ιερέα Μπράουν, που ως άλλος ντετέκτιβ τύπου Σέρλοκ Χολμς προσπαθεί να βρει τον κλεμμένο σταυρό της εκκλησίας του, να αναζητήσει τα ίχνη ενός διάσημου Γάλλου κλέφτη (που υποδύεται ο Peter Finch), όχι τόσο για να ανακτήσει το σταυρό, αλλά κυρίως για να φέρει τον κλέφτη στον «ίσιο δρόμο». 
Τάδε έφη
zisis
at
11:11
0
γνώμες
Labels: 1954, Alec Guinness, Peter Finch, Robert Hamer, UK