Ψάχνοντας (δηλαδή βλέποντας) όχι και τόσο γνωστές ταινίες (κυρίως παλιές). Και ευκαιρία να θυμηθούμε (ή να γνωρίσουμε) κάποιες κλασικές!

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Akira Kurosawa. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Akira Kurosawa. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 8 Αυγούστου 2015

Kakushi-toride no san-akunin (Μυστικό φρούριο/Hidden fortress)

Δύο αφελείς χωρικοί πείθονται από έναν άγνωστο να μεταφέρουν διακόσια κομμάτια χρυσού κρυμμένα μέσα σε ξύλα και να διασχίσουν δύο εμπόλεμες επαρχίες έχοντας μαζί τους μία κοπέλα. Από την απληστία τους θα συμφωνήσουν αλλά δεν θα γνωρίζουν ότι η κοπέλα που είναι μαζί τους είναι η πριγκίπισσα που θέλουν να αιχμαλωτίσουν οι "κακοί" της υπόθεσης και ο άγνωστος είναι ο στρατηγός που τη συνοδεύει και την προστατεύει.

O Akira Kurosawa μετά την εμπορική αποτυχία των δύο ταινιών της προηγούμενης χρονιάς (Ο θρόνος του αίματος και το Καταγώγι), επέλεξε να φτιάξει μία "απλή" ταινία που έχει τα πάντα: κωμικές πινελιές από τους διαλόγους και τις παγαποντιές των δύο χωρικών, περιπέτεια με σπαθιά, άλογα και μονομαχίες από τον Toshiro Mifune και κριτική ματιά στο Καθήκον, την Τιμή και την Υποταγή. Όπως κάθε ταινία του μεγάλου Ιάπωνα σκηνοθέτη, έτσι και το Μυστικό φρούριο έχει εκπληκτικά πλάνα και πανέμορφη φωτογραφία σε widescreen κάδρο. Ήταν εξάλλου η πρώτη ταινία με την τεχνολογία Tohoscope (από τα γιαπωνέζικα στούντιο Toho), αντίστοιχη του Cinemascope.

Ο γιαπωνέζικος τίτλος μεταφράζεται κανονικά «Οι τρεις κακοποιοί του μυστικού φρούριου». Κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ του Βερολίνου το 1958. Σημειώστε ότι αν παραλληρίσετε τους δύο χωρικούς με τον C3PO και τον R2D2 του Star Wars (συν μία πριγκίπισσα) τότε, ναι, η υπόθεση θυμίζει έντονα την ταινία του George Lucas.

Κυριακή 29 Μαΐου 2011

Tsubaki Sanjûrô

Μετά το διάσημο Γιοζίμπο, ο Κουροσάβα παρουσιάζει το Σαντζούρο, μια δεύτερη ταινία σαμουράι με έναν μοναχικό ήρωα που τα βάζει με όλους, απλώς πρόκειται για μια πιο διασκεδαστική και πιο ανάλαφρη περίπτωση. Εννιά νεαροί, «αμούστακοι» σαμουράι προσπαθούν να ξεμπλέξουν από μια συνωμοσία που μπορεί να στοιχίσει ακόμα και τη ζωή τους. Θα τους βοηθήσει ο απίστευτα βαριεστημένος, αργόσχολος, πάντα πεινασμένος, που εμφανίστηκε από το πουθενά, σαμουράι Σαντζούρο που υποδύεται ο Τοσίρο Μιφούνε. Θα αποτελέσει τον μέντορα τους, βάζοντάς τους να σκέφτονται πιο διεξοδικά και λύνοντας προβλήματα ή δύσκολες καταστάσεις με το μυαλό. Αυτός πάντως θα αφήνει πίσω του μόνο πτώματα, σαν υπερμαχητής, και όπως στο Γιοζίμπο, θα παίξει και ένα διπλό παιχνίδι με τους κακούς της υπόθεσης. Σκηνοθεσία για σεμινάριο, στήσιμο πλάνων, μοντάζ, ερμηνείες, δίνουν τα διαπιστευτήρια τους για άλλη μια φορά. Μερικές απίστευτα εύστοχες κωμικές πινελιές νοστιμίζουν το έργο, αλλά προσθέστε και ένα αρκετά σπλάτερ φινάλε, που σοκάρει με τη γραφική του βία, πόσω μάλλον τη χρονιά του 1962 που κυκλοφόρησε.

Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011

Nora Inu (Λυσσασμένος σκύλος)

Η κλοπή του όπλου τύπου κολτ του «ψάρακλα» αστυνομικού Toshiro Mifune θα αποτελέσει την αφετηρία των γεγονότων που θα οδηγήσουν με αλυσιδωτό τρόπο σε τραγικά αποτελέσματα. Μαζί με τον ανώτερό του (τον ηλικιωμένο πρωταγωνιστή Takashi Shimura του μετέπειτα Καταδικασμένου), θα ακολουθήσουν βήμα προς βήμα όλα τα στάδια, ανακρίνοντας γνωστούς κι αγνώστους, ψάχνοντας στα αρχεία, παρακολουθώντας εμπόρους όπλων και τις φίλες τους, αναζητώντας τελικά αυτόν που αγόρασε το όπλο στη μαύρη αγορά. Ο οποίος, σαν Λυσσασμένος σκύλος, έχει αρχίσει να ληστεύει και να σκοτώνει κόσμο. Ο Mifune επηρεάζεται πολύ άσχημα από την υπόθεση, νιώθοντας υπεύθυνος καθώς δικό του είναι το όπλο που συμμετέχει στις εγκληματικές ενέργειες. Αυτή η παρουσίαση της ψυχολογικής πίεσης του πρωταγωνιστή δίνει στην ταινία του Κουροσάβα μια άλλη δυναμική. Τα εξωτερικά γυρίσματα είναι η πλειοψηφία στο έργο και μας παρουσιάζει την εικόνα της μεταπολεμικής Ιαπωνίας που προσπαθεί να ορθοποδήσει και να ξεχάσει το εφιαλτικό παρελθόν. Φυσικά, πρόκειται για άλλη μια πολύ καλή ταινία του ιάπωνα σκηνοθέτη.

Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010

Ikiru (Ο καταδικασμένος)

Δημόσιος υπάλληλος σε διευθυντική αλλά... άχαρη θέση, με 30 χρόνια στο ίδιο πόστο να κάνει τα ίδια πράματα, μαθαίνει ότι έχει καρκίνο στο στομάχι και του μένουν μόνο 6 μήνες ζωής. Αυτό το συγκλονιστικό νέο θα τον ταρακουνήσει και θα αποφασίσει να αρχίσει να ζει. «Να ζεις» σημαίνει ο γιαπωνέζικος τίτλος Ikiru που εμείς το μεταφράσαμε «Ο καταδικασμένος». Τις πρώτες μέρες ο πρωταγωνιστής μας θα ενδώσει για πρώτη φορά σε τραπεζώματα, στο αλκοόλ, σε βόλτες σε περίεργα μαγαζιά και μπαράκια. Θα κάνει παρέα με μια μικρότερη κοπελιά, η οποία κάποια στιμή θα του δώσει το νόημα της υπόλοιπης ζωής του. Και ο μεγάλος Κουροσάβα, ενώ θα έχει πεθάνει ο πρωταγωνιστής μας, θα βάλει όλους τους γνωστούς του να μιλάνε γι'αυτόν την ημέρα της κηδείας του και να προσπαθούν να βγάλουν άκρη από την περίεργη συμπεριφορά του διευθυντή τους τελευταίους μήνες της ζωής του. Σιγά-σιγά (και με τη βοήθεια του αλκοόλ) θα ξετυλιχτεί το νήμα των τελευταίων στιγμών της ζωής του, εμείς θα δούμε σε μορφή φλάσμπακ και όλοι θα κατανοήσουμε πως προσπάθησε να «φτιάξει» κάτι που θα έχει νόημα και θα μείνει παρακαταθήκη για το μέλλον. Σ'αυτό το τελευταίο μισάωρο, ο Κουροσάβα παρουσιάζει τους διεφθαρμένους και αργόσχολους μηχανισμούς του δημοσίου στην Ιαπωνία του '50. Κάτι που σοκάρει τον απλό θεατή, εκτός αν είναι Έλλην και συγκρίνει αυτές τις εικόνες του '50 με αυτές της δικιάς του χώρας εν έτη 2010. Άλλο ένα αριστούργημα από τον μεγάλο ιάπωνα σκηνοθέτη.

Δευτέρα 3 Μαΐου 2010

Οι κακοί κοιμούνται ήσυχα

Ο Akira Kurosawa μάς λέει το 1960 ότι Οι κακοί κοιμούνται ήσυχα. Ο ακριβής ιαπωνικός τίτλος της ταινίας μεταφράζεται «όσο πιο κακός είσαι, τόσο καλύτερα κοιμάσαι». Ασήμαντη η διαφορά. Η ουσία βρίσκεται στις πλεκτάνες των εταιρειών που αναλαμβάνουν δημόσια έργα, στη διαφθορά, στους χρηματισμούς «κάτω από το τραπέζι», στις κομπίνες και τις μίζες. Αυτή η ορολογία χαρακτηρίζει την ταινία και την κάνει ακόμα και σήμερα, 50 χρόνια μετά, πιο επίκαιρη από ποτέ.

Ο Toshiro Mifune παντρεύεται την κόρη του αφεντικού του και γίνεται το δεξί του χέρι. Τη μέρα του γάμου και κατά τη διάρκεια της τελετής, εμφανίζεται μια τούρτα από το πουθενά, με το σχέδιο ενός δημόσιου κτιρίου που είχε αναλάβει η εταιρεία, και μια μαύρη σημαιούλα καρφωμένη σε ένα παράθυρο. Συγκεκριμένα, από κείνο το παράθυρο είχε αυτοκτονήσει ένας υπάλληλος της εταιρείας. Η αναστάτωση θα είναι έκδηλη στα μεγάλα κεφάλια της εταιρείας και αυτό θα πυροδοτήσει τις εξελίξεις που θα οδηγήσουν στην ανακάλυψη των γεγονότων. Κάποιο ρόλο έχει και ο γαμπρός σε όλα αυτά, αλλά θα το ανακαλύψετε μόνοι σας, όταν δείτε αυτήν την εκπληκτική ταινία του Kurosawa, που άφησε για λίγα τα σπαθιά και τους σαμουράι και ασχολήθηκε με τον πόλεμο των εταιρειών.

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2009

Tengoku to Jogoku (Hign and low / Ο δολοφόνος του Τόκιο)

Ταινία του μεγάλου ιάπωνα δημιουργού Akira Kurosawa με τον μόνιμο πρωταγωνιστή του Toshiro Mifune και δεν είναι θεματολογίας σαμουράι! Ο δολοφόνος του Τόκιο είναι μία σύγχρονη ταινία για την μεταπολεμική Ιαπωνία. Στα αγγλικά τιτλοφορήθηκε "High and Low" ενώ ο ιαπωνικός τίτλος σημαίνει «Παράδεισος και κόλαση».

Ο Μιφούνε είναι ο επιχειρηματίας που σχεδιάζει να αγοράσει το μερίδιο των υπόλοιπων μετόχων και να έχει την πλειοψηφία στην εταιρεία παπουτσιών που εργάζεται. Αφού κατσαδιάζει τους μετόχους και τους διώχνει από την πολυτελή βίλα του πάνω στο λόφο, παίρνει ένα τηλεφώνημα που τον ενημερώνει ότι έχουν απαγάγει το γιο του. Τα λύτρα που ζητάνε είναι ένα υπέρογκο ποσό. Αλλά ο απαγωγέας έχει κάνει λάθος και έχει πάρει το γιο του σωφέρ. Αυτό όμως θα είναι το μοναδικό του λάθος. Ο Μιφούνε θα πρέπει τώρα να αποφασίσει αν θα δώσει τα λεφτά του για το παιδί του σωφέρ και μετά να κυρήξει πτώχευση, ή να δώσει τα λεφτά του για να αγοράσει τις μετοχές και να αφήσει το παιδάκι στην τύχη του. Έτσι κυλάει το πρώτο μισό του έργο, εστιασμένο πάνω στον σκληρό επιχειρηματία και τοποθετημένο εξ ολοκλήρου μέσα στην βίλα. Οι αστυνομικοί που έρχονται να βοηθήσουν την κατάσταση καταλαβαίνουν ότι έχουν να κάνουν με έναν πανέξυπνο και ραδιούργο κακοποιό, που δύσκολα θα εντοπίσουν.
Το δεύτερο μισό του έργου αφορά τις αστυνομικές προσπάθειες ανεύρεσης του απαγωγέα. Παρακολουθούμε σχεδόν ντοκυμαντερίστικα τις προσπάθειες σε όλα τα μέτωπα και με όλες τις μεθόδους της εποχής. Αφήνουμε τη βίλα εκεί ψηλά στο λόφο και κατεβαίνουμε χαμηλά στις τρώγλες και στα βρώμικα σοκάκια. Αμέσως πάει το μυαλό μας στον τίτλο του έργου: παράδεισος για τους έχοντες και κόλαση για τους μη έχοντες. Ο απαγωγέας τελικά θα την πατήσει από μια μπλόφα. Για να μπορέσουν όμως να τον συλλάβουν, πρέπει να τον ωθήσουν να επαναλάβει το έγκλημα που έκανε· να ξανα-δώσει δηλαδή υπερβολική δόση ηρωίνης στους ναρκομανείς συνεργάτες του.

Κουροσάβα σε μια από τις καλύτερες στιγμές του. Αστυνομική περιπέτεια με στοιχεία θρίλερ και έντονο ανθρωπιστικό και κοινωνικό προβληματισμό, ιαπωνικής προέλευσης. Άσχετο: σε κάποια σκηνή, ο δολοφόνος μού έφερε στο μυαλό τον Elijah-Φρόντο-Wood στο Sin City. Διαβάστε ακόμα ένα σχολιασμό της ταινίας εδώ. Τέλος, να πούμε ότι φημολογείται πως ο Σκορσέζε θα γυρίσει το 2010 το ριμέικ της ταινίας.

Σάββατο 6 Ιουνίου 2009

Dersu Uzala (Ουζάλα)

Από το 1965 μέχρι το 1990, ο μεγάλος ιάπωνας σκηνοθέτης γύριζε μία ταινία κάθε πέντε χρόνια. Το 1975 λοιπόν μάς παρουσίασε μια σοβιετικο-ιαπωνική συμπαραγωγή με τον τίτλο Dersu Uzala. Πρόκειται για ένα οικολογικό δράμα, έναν ύμνο στη φύση, που για κεντρικό πρόσωπο έχει τον ομώνυμο ήρωα. Το σενάριο βασίστηκε στα δύο βιβλία του τοπογράφου/εξερευνητή Βλαντιμίρ Αρσένιεφ ο οποίος το 1902 μαζί με την ομάδα του στάλθηκε να χαρτογραφήσει την περιοχή Ουσούρι της Σιβηρίας. Εκεί γνωρίζεται με τον μικρόσωμο ηλικιωμένο κυνηγό Ντερσού Ουζαλά (που ζει για χρόνια στη φύση και έχει γίνει ένα με αυτήν) και αποφασίζουν να γίνει ο οδηγός τους. Στην αρχή τον παρεξηγούν επειδή μιλάει με το νερό, τη φωτιά και τον άνεμο. Αλλά οι γνώσεις του γύρω από τα μυστικά της φύσης εντυπωσιάζουν τον Αρσένιεφ και σύντομα αναπτύσσεται μεταξύ τους μια βαθειά φιλία. Με ένα λυρικό τρόπο, σχεδόν ντοκυμαντέρ, ο Κουροσάβα δείχνει τον εκπρόσωπο του πολιτισμού και των επιστημών ως έναν ανίδεο (όπως και μεις οι θεατές) μπροστά στο μεγαλείο της φύσης, που κοιτάμε αλλά δεν βλέπουμε. Γυρισμένο σχεδόν εξ ολοκλήρου στη φύση, η ταινία έχει εκπληκτικά πλάνα, γνήσια συγκίνηση και πολλά πράματα που μπορεί να μάθει ένας άνθρωπος της πόλης. Κέρδισε το όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.

Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2009

Kagemusha (Ο ίσκιος του πολεμιστή)

Αν δεν υπήρχε το Ran, αυτή θα ήταν η μεγάλη ταινία της δεκαετίας του '80 για τον Akira Kurosawa. Kagemusha σημαίνει σωσίας. Και όλη η ταινία περιστρέφεται γύρω από αυτό το θέμα. Ένας κλέφτης τον 16ο αιώνα συλλαμβάνεται και οδηγείται μπροστά στον άρχοντα της φυλής Τακέντα. Εκεί παρατηρούν πόσο πολύ μοιάζει στον αρχηγό. Όταν αυτός τραυματίζεται θανάσιμα, οι στρατηγοί του αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν το σωσία για να κρατήσουν το ηθικό του στρατού τους ανεβασμένο και να παραπλανήσουν τις εχθρικές φυλές. Στην αρχή ο σωσίας δεν κάνει τίποτα, η παρουσία του και μόνο αρκεί. Στην πορεία και ύστερα από μια νικηφόρο μάχη, αρχίζει να γίνεται όλο και περισσότερο σαν τον αρχηγό που πέθανε. Επική ταινία με πολυπληθές καστ, πάμπολλους κομπάρσους και πολλά... άλογα. Ο μεγάλος Ιάπωνας δημιουργός βροντοφώναξε παρών εν έτη 1980 και πολύ εύκολα πήρε το Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών.