The Card Counter

Έχετε νιώσει ενοχές σε τέτοιο βαθμό που να θέλετε να αυτοτιμωρηθείτε; Μάλλον όχι, αλλά ο πρωταγωνιστής μας που υποδύεται ο Oscar Isaac έχει σκοτεινό παρελθόν. Όταν συναντηθεί με έναν νεαρό που θέλει βοήθεια για να εκδικηθεί το χαμό του πατέρα του, θα μάθουμε το μυστικό του Isaac, το οποίο θα τον οδηγήσει στην σύγκρουση (κυριολεκτικά και μεταφορικά) με το παρελθόν, για να οδηγηθεί πάλι στο σημείο μηδέν. Οι πράξεις του είναι υπολογισμένες έτσι ώστε να οδηγηθεί (ξανά;) στη τιμωρία που ο ίδιος πιστεύει ότι αξίζει. Παρόλο που το ταλέντο του στα χαρτιά, του παρέχει εύκολο χρήμα για μια εύκολη ζωή.

"Βαριά" ταινία, με αργούς ρυθμούς, με πολλά παιχνίδια πόκερ που ξεγελάνε το θεατή και του κεντρίζουν το ενδιαφέρον, αλλά η "ουσία" τελικά είναι αλλού. Ο Willem Dafoe σε μικρό ρόλο, στην ταινία The Card Counter, άλλη μια υπαρξιακή ταινία σε σενάριο & σκηνοθεσία του Paul Schrader.

Films rewatched: Wild at Heart

Περίεργοι χαρακτήρες (αφού ταινία του Λιντς έβαλες να δεις), σε ένα ιδιαίτερο road-movie, κάποιους θα τους χαρακτήριζες και "παρανοϊκούς" (κύριε Dafoe, πάλι βρήκες ρόλο να "κεντίσεις"), σεξ και βία, Sex and Death, όπως λένε οι Motorhead σε ένα τραγούδι τους.

The Lighthouse (Ο φάρος)

Ο φάρος ή αλλιώς ο πυρετός της καμπίνας (όπως είχε γράψει ο Στίβεν Κινγκ στη Λάμψη) σε έναν απομονωμένο βράχο, με έναν νεαρό εργάτη και τον ηλικιωμένο επιστάτη. Αλκοόλ και παραισθήσεις, φουλ αντρική τεστοστερόνη και νεύρα, και η κακοτυχία του να πειράζεις τους γλάρους, θα οδηγήσουν όχι σε καλά αποτελέσματα. Ο Robert Eggers φτιάχνει ένα γοτθικό, ατμοσφαιρικό αλλά και πνιγηρό έργο με ασπρόμαυρη φωτογραφία και οι δύο πρωταγωνιστές (Robert Pattinson και Willem Dafoe) δίνουν αξιομνημόνευτες ερμηνείες.

Motherless Brooklyn

Μία ιστορία με φόντο τη δεκαετία του '50, που μπλέκει απλούς, καθημερινούς ανθρώπους με άτομα της πολιτικής εξουσίας, που ανακαλύπτουν ότι έχουν (κι αυτοί, όπως όλοι) μυστικά, διαπλεκόμενες σχέσεις με τον υπόκοσμο και άλλα άτομα από νυχτερινά κέντρα, διαφυλετικές σχέσεις (σε μια δύσκολη εποχή για τις ΗΠΑ). Στο κέντρο όλων αυτών υπάρχει ένα καλά κρυμμένο οικογενειακό μυστικό. Για κάποιον που δεν έχει ασχοληθεί με το νουάρ και τα παλπ μυθιστορήματα (κυρίως Ρέιμοντ Τσάντλερ, Ντάσιελ Χάμετ, Τζέιμς Κέιν και πιο προσφάτως με Τζέιμς Έλροι) θα βρει αρκετά ενδιάφερουσα το Motherless Brooklyn. Εγώ από την άλλη είδα όλα αυτά τα κλισέ του είδους και δεν ξετρελάθηκα. Ωραία αναπαράσταση της εποχής, καλές ερμηνείες, ειδικά ο Νόρτον που ήθελε καιρό τώρα μάλλον να πρωταγωνιστήσει σε ρόλο που να έχει και κάποιο έξτρα χαρακτηριστικό (σύνδρομο Τουρέτ). Αλλά, θα χρειαστεί να διαβάσω το βραβευμένο βιβλίο του Jonathan Lethem που πρωτοκυκλοφόρησε το 1999, για να συγκρίνω τι έμεινε μέσα, τι έξω από το έργο, ένα βιβλίο του οποίου τα δικαιώματα είχε αγοράσει ο Νόρτον από το '99, αλλά κατάφερε να γυρίσει την ταινία μόλις πέρυσι.

Mississippi Burning (Ο Μισισιπής καίγεται)

Σκληρή, αντιρατσιστική ταινία του Άλαν Πάρκερ, βασισμένη σε αληθινά γεγονότα της δεκαετίας του '60 που έλαβαν χώρα (πού αλλού;) στο αμερικανικό νότο. Με την τεστοστερόνη όλων των πρωταγωνιστών στο φουλ, οι Hackman και Dafoe σαν αστυνομικοί του FBI προσπαθούν να εντοπίσουν τρεις νεαρούς (δύο μαύρους-έναν λευκό) που εξαφανίστηκαν. Στην αρχή δουλεύουν με τις επαγγελματικές μεθόδους του νεαρού Νταφό, αλλά επειδή δεν μπορούν να σπάσουν την "ομερτά", θα απαιτηθούν οι όχι και τόσο επαγγελματικές μέθοδοι του Χάκμαν. Σε δεύτερο ρόλο η νεαρή Frances McDormand θα παίξει ένα καταλυτικό ρόλο στην υπόθεση.

Ο Μισισιπής καίγεται του 1988 και τα πρόσφατα γεγονότα (με τη δολοφονία του George Floyd) καταδικνύει δυστυχώς ότι έχουν αλλάξει πολύ λίγα πράγματα στην Αμερική όλα αυτά χρόνια. Παρόλο την εκλογή του Ομπάμα, παρόλο το πόσο προοδευτικοί δείχνουν ότι είναι, ο ρατσισμός και η μισαλλοδοξία φαίνεται ότι είναι πολύ βαθιά ριζωμένα μέσα στο DNA αυτής της χώρας και δεν αλλάζουν εύκολα τα πράματα. Ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς.

Streets of Fire

Κάτι σαν τη συνέχεια των Warriors; Και κάτι σαν μιούζικαλ; Ευτυχώς όμως τα ποπ και rock 'n' roll τραγούδια (που έχουν την τιμητική τους εδώ) ερμηνεύονται σε σκηνές από συναυλιακά δρώμενα. Η πλοκή; Σχεδόν, άνευ σημασίας. Ο Walter Hill βρήκε την ευκαιρία στο Streets of Fire να ξανασχοληθεί με τις συμμορίες, αλλά με πρωταγωνιστή τον μονοδιάστατο, μπι-μουβά ηθοποιό Michael Pare δεν έχεις μεγάλες προσδοκίες. Ξεχωρίζει φυσικά ο «υπέρ-κακός» (νεαρός τότε) Willem Dafoe. Εντύπωση μας προκάλεσε α) το πόσο έμοιαζε η νεαρή Diane Lane με την Catherine Zeta-Jones, β) ο Rick Moranis σε σοβαρό ρόλο! Το καστ συμπληρώνει η νεαρή Amy Madigan, σύζυγος του Ed Harris. Εντύπωση δεν μας προκάλεσε η παταγώδης εμπορική αποτυχία. Ό,τι πρέπει πάντως για τους φαν καλτ ταινιών της δεκαετίας του '80 με την τεστοστερόνη να ξεχειλίζει σε κάθε καρέ και τους τσαμπουκάδες να δίνουν και να παίρνουν.

To Live and Die in L.A. (Ο άνθρωπος από το Λος Άντζελες)

Περισσότερο γνωστός στους νεαρούς θεατές από το CSI: Miami και στους παλιότερους από τον Ανθρωποκυνηγό του Michael Mann, ο William Petersen πρωταγωνιστεί στην αστυνομική περιπέτεια To Live and Die in L.A. παραγωγής 1985. Στην καρέκλα του σκηνοθέτη βρίσκουμε τον William Friedkin (του Εξορκιστή κλπ) σε μεγάλα κέφια, ο οποίος δημιουργεί μία δυνατή ταινία με σχεδόν φρενήρη ρυθμό. Μία από τις καλύτερες ταινίες του είδους για την τότε δεκαετία που ξεφεύγει από το γνωστό κιτσάρισμα και τα κλισέ της. Ειδικά η αναπάντεχη εξέλιξη στο τέλος και η μεταστροφή της σε... πιο «σκοτεινές αποχρώσεις» κάνει την ταινία ακόμα πιο ελκυστική και μας θυμίζει ότι όντως αυτός είναι ο σκηνοθέτης του οσκαρικού Ανθρώπου από τη Γαλλία. Το χαρακτηριστικό κυνηγητό με τα αμάξια μπορεί να σας θυμίσει την προαναφερθείσα ταινία, αλλά οι όποιες ομοιότητες δεν μας... χάλασαν καθόλου. Η ταινία παρακολουθεί τις όχι και τόσο νόμιμες προσπάθειες του αστυνομικού Petersen να συλλάβει τον βίαιο, επικίνδυνο και άπιαστο παραχαράκτη Willem Dafoe, ο οποίος συν τις άλλοις δολοφόνησε και τον πρώην συνεργάτη του.