The French Connection (Ο άνθρωπος από τη Γαλλία)

Ξαναβλέποντας το The French Connection, παρατηρούμε την παλιομοδίτικη ατμόσφαιρα μιας κάποιας άλλης εποχής (πέρασαν σχεδόν 50 χρόνια!), χωρίς εξωραϊσμούς όμως, μία εντελώς ρεαλιστική απεικόνηση εκείνης της εποχής. Ο χύμα-σκληροτράχηλος αστυνομικός Gene Hackman με τον πιο ήσυχο και μετρημένο Roy Scheider θα κυνηγήσουν τον άνθρωπο από τη Γαλλία Fernando Rey, για να πιάσουν αυτόν αλλά και το μεγάλο φορτίο με ηρωίνη που φέρνει καλά κρυμμένα ο τελευταίος στη Νέα Υόρκη.
Δεν ήξερα ότι βασίστηκε στο ομότιτλο βιβλίο, το οποίο με τη σειρά του περιγράφει αληθινές ιστορίες από ντετέκτιβ της Νέας Υόρκης.

Mississippi Burning (Ο Μισισιπής καίγεται)

Σκληρή, αντιρατσιστική ταινία του Άλαν Πάρκερ, βασισμένη σε αληθινά γεγονότα της δεκαετίας του '60 που έλαβαν χώρα (πού αλλού;) στο αμερικανικό νότο. Με την τεστοστερόνη όλων των πρωταγωνιστών στο φουλ, οι Hackman και Dafoe σαν αστυνομικοί του FBI προσπαθούν να εντοπίσουν τρεις νεαρούς (δύο μαύρους-έναν λευκό) που εξαφανίστηκαν. Στην αρχή δουλεύουν με τις επαγγελματικές μεθόδους του νεαρού Νταφό, αλλά επειδή δεν μπορούν να σπάσουν την "ομερτά", θα απαιτηθούν οι όχι και τόσο επαγγελματικές μέθοδοι του Χάκμαν. Σε δεύτερο ρόλο η νεαρή Frances McDormand θα παίξει ένα καταλυτικό ρόλο στην υπόθεση.

Ο Μισισιπής καίγεται του 1988 και τα πρόσφατα γεγονότα (με τη δολοφονία του George Floyd) καταδικνύει δυστυχώς ότι έχουν αλλάξει πολύ λίγα πράγματα στην Αμερική όλα αυτά χρόνια. Παρόλο την εκλογή του Ομπάμα, παρόλο το πόσο προοδευτικοί δείχνουν ότι είναι, ο ρατσισμός και η μισαλλοδοξία φαίνεται ότι είναι πολύ βαθιά ριζωμένα μέσα στο DNA αυτής της χώρας και δεν αλλάζουν εύκολα τα πράματα. Ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς.

Get Shorty (Πιάστε τον κοντό)

Μια τόσο διάσημη (και πολυπαιγμένη από την τηλεόραση) ταινία, που μάλλον εγώ ήμουν ο τελευταίος που την είδε. Το βιβλίο του Elmore Leonard μεταφέρεται με ανάλαφρο και «ταραντίνικο» τρόπο στο πανί, όντας απόλαυση να βλέπεις αγαπημένους ηθοποιούς αλλά και γνωστούς καρατερίστες σε... «φευγάτους» ρόλους. Όπως τον Gene Hackman στο ρόλο του παραγωγού ταινιών τρόμου, τον Danny DeVito σε ρόλο διάσημου ηθοποιού, τον Dennis Farina σε σκληροτράχηλο ρόλο μαφιόζου με όχι και τόσο μεγάλο IQ, τον Delroy Lindo με τον James Gandolfini και τον Miguel Sandoval σε γραφικούς μαφιόζικους, επίσης, ρόλους, τη Rene Russo σε ατάλαντη ηθοποιό των ταινιών του Hackman και, φυσικά, ως πρωταγωνιστή τον John Travolta, φρέσκο μετά την ανάσταση της καριέρας του από το Pulp Fiction.

Πολλές κινηματογραφικές αναφορές (από Νονό, Σέρπικο, Σωφέρ της κυρίας Ντέιζι μεταξύ άλλων), σκηνές από Rio Bravo στην τηλεόραση και Touch of Evil στο σινεμά, μια μετα-μοντέρνα δημιουργία ταινίας στο κλείσιμο, καλογραμμένοι διάλογοι και πολλά inside jokes, τι παραπάνω θέλουμε από μια διασκεδαστική αμερικανική παραγωγή; Το Get Shorty είναι μια ταινία που σίγουρα θα κάτσω να δω, όταν ξαναπαίξει στην TV.

Scarecrow (Το σκιάχτρο)

Κινούμενα σκιάχτρα που τρομάζουν τους ανθρώπους με την ένδειά τους και την απόλυτη ελευθερία τους, διασχίζουν δρόμους, περνούν πολιτείες και αναζητούν το δικό τους όνειρο. Ο τσαμπουκαλής και ευερέθιστος Max (Gene Hackman) συναντάει στη μέση του πουθενά τον αγαθιάρη και χιουμορίστα Lionel (Al Pacino) και μαζί κάνουν ώτο-στοπ οδεύοντας προς το Ντιτρόιτ. Ο πρώτος βγήκε απ'τη φυλακή και θέλει να ανοίξει ένα πλυντήριο αυτοκινήτων στο Πίτσμπουργκ με τα λεφτά που έχει αποταμιεύσει και ο δεύτερος ύστερα από πέντε χρόνια στη θάλασσα θέλει να πάει στην πρώην του για να συναντήσει το παιδί του που δεν το έχει δει ποτέ. Ο πρώτος φοράει όλα του τα ρούχα το ένα πάνω στο άλλο επειδή κρυώνει. Ο δεύτερος προσπαθεί να λύνει τις παρεξηγήσεις με χιούμορ.

Κλασική πλέον ταινία της δεκαετίας του '70, Το σκιάχτρο είναι ένα road-movie με ότο-στοπ. Έχει την υπογραφή του ταλαντούχου (και πρώην διάσημου φωτογράφου) Jerry Schatzberg, δύο μεγάλους πρωταγωνιστές και την πανέμορφη φωτογραφία του Vilmos Zsigmond. Η ταινία κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες (σε ισοψηφία με το The Hireling/Η λαίδη και ο σοφέρ της) αλλά καμία άλλη αναγνώριση στο Αμέρικα. Αποτέλεσε επίσης τεράστια εμπορική αποτυχία και ο Hackman απογοητεύτηκε τόσο από αυτό το γεγονός, που αποφάσισε τότε να επικεντρωθεί μόνο σε εμπορικά πρότζεκτ. Ο σκηνοθέτης με τον Πατσίνο ξανασυνεργάζονται μετά τον Πανικό στο Νιντλ Παρκ του 1970. Και για όσους δεν έχουν δει το Σκιάχτρο, να πούμε ότι περιέχει και μια απίστευτα όμορφη σεκάνς με τον Χάκμαν να επιδίδεται σε φοβερό στριπτίζ.

Hoosiers (Πάθος για το μπάσκετ)

Καταρχάς, να πούμε ότι η Ιντιανάπολις θεωρείται γενέτειρα του μπάσκετ, επειδή εκεί ο θρυλικός καθηγητής Τζέιμς Νέισμιθ επινόησε την καλαθοσφαίριση. Όλοι σ'αυτήν την πολιτεία είναι παθιασμένοι με το μπάσκετ. Σε μία τέτοια μικρή πόλη μετατίθεται ο γυμναστής Gene Hackman το 1954 και αναλαμβάνει την προπόνηση της τοπικής ομάδας. Όπως μπορείτε να φανταστείτε, όλοι οι πατεράδες το παίζουν προπονητές και λένε τα δικά τους. Ο Hackman εκνευρίζεται, διώχνει τους γονείς από την προπόνηση και ξεκινάει ένα πρόγραμμα φυσικής κατάστασης με μεγάλες απαιτήσεις. Ο κόσμος μαθαίνει ότι προπονεί τα παιδιά... χωρίς μπάλα! Ο Hackman αποφασίζει να κάνει αυτό που ξέρει χωρίς να τον νοιάζουν οι συνέπειες αλλά αυτό που συναντάει από τους κατοίκους είναι η δυσπιστία και ο διαρκής σχολιασμός. Υπάρχει και ένα παιδί με απίστευτο σουτ που όλοι το θέλουν στην ομάδα, μόνο που έχει τα δικά του ψυχολογικά προβλήματα. Ο Hackman τον «κερδίζει» παίζοντας τον αδιάφορο. Μέσα σε όλα αυτά, ένας άλλος παίκτης της ομάδας πρέπει να αντιμετωπίσει και τον κοινωνικό σχολιασμό καθώς ο πατέρας του ήταν παλιός διάσημος παίκτης της περιοχής αλλά τώρα είναι ένας μέθυσος παρίας. Ο Dennis Hopper υποδύεται αυτόν τον τύπο και με αυτήν την ερμηνεία κέρδισε την πρώτη του υποψηφιότητα για όσκαρ β' ανδρικού ρόλου (είχε άλλη μια υποψηφιότητα για το σενάριο του Ξένοιαστου καβαλάρη). Ο Hackman θα τον προσλάβει για βοηθό του, αφού ο Hopper ξέρει όλα τα συν και τα πλην των τοπικών ομάδων, και θα προσπαθήσει να τον εντάξει ξανά στο κοινωνικό σύνολο. Η ομάδα αρχίζει και παίρνει μπρος και με μικρά, αλλά σταθερά, βήματα κερδίζει παιχνίδια, φτάνοντας για πρώτη φορά στους τελικούς του πολιτειακού πρωταθλήματος.

Απλή ιστορία, με πασιφανή διδάγματα για όλη την οικογένεια, που έχει τα κοινωνικά της μηνύματα και έχει και τo αθλητικό πάθος σε μια παραλλαγή του μύθου «Δαβίδ εναντίον Γολιάθ». Η ταινία Hoosiers είναι αυτό που λέει ο ελληνικός τίτλος: πάθος για το μπάσκετ. Η καλύτερη ταινία για το άθλημα και ευκαιρία να δούμε αγώνες με παλιούς κανονισμούς. Και για να λύσουμε τις απορίες μας, το hoosiers είναι η ονομασία που δίνουν στους κατοίκους της πολιτείας της Ιντιάνα. Όπως λέμε, π.χ., τους Κοζανίτες Σούρδους! Αλλά επειδή ο κόσμος στην Ευρώπη δεν το ξέρει αυτό, η ταινία στην ευρωπαϊκή της διανομή τιτλοφορήθηκε ως Best Shot!

Prime Cut (Παράνομο φορτίο)

Τελευταία είδαμε πολλές ταινίες του Lee Marvin και αρκετές του Gene Hackman από τη δεκαετία του '70. Η ταινία Prime Cut του '72 λοιπόν περιλαμβάνει και τους δύο μεγάλους σταρ με πρωταγωνιστή τον πρώτο και τον δεύτερο σε πιο μικρό ρόλο, αντίπαλος του πρώτου. Πρόκειται επίσης για την πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση της νεαρής Sissy Spacek, η οποία, απ' ό,τι είδαμε εδώ, πήρε ένα καλό βάπτισμα του πυρός με πολύ βία, δράση και... γυμνές σκηνές.

Η ταινία ξεκινάει με μια αρκετά αηδιαστική σεκάνς σε ένα σφαγείο του Τέξας. Μαζί με τους τίτλους αρχής βλέπουμε και την παρασκευή λουκάνικων σε όλα της τα στάδια. Μόνο που ανάμεσα στα βοοειδή βρίσκεται και ένα... ανθρώπινο πτώμα. Το εκλεκτό κομμάτι (όπως μεταφράζεται ο τίτλος) πηγαίνει συστημμένο στην Ιρλανδική Φαμίλια στο Σικάγο. Αυτοί αποφασίζουν να στείλουν τον Lee Marvin, που είναι ο κατάλληλος τύπος για αυτές τις σκληρές δουλειές. Εκεί θα βρει τον μεγαλοκτηνοτρόφο με το περίεργο όνομα Μαίρη-Αν (Gene Hackman) και θα ζητήσει απλά τα $500.000 που χρωστάει. Όταν αυτός δεν υπακούσει, θα ξεκινήσει η δράση και το λόγο θα έχουν οι σφαίρες.

Την ίδια χρονιά, το 1972, ο σκηνοθέτης Michael Ritchie δημιούργησε τις δύο καλύτερες ταινίες της καριέρας του, τον Υποψήφιο με τον Robert Redford και αυτήν τη λιγότερο φιλόδοξη ταινία. Η «βιομηχανία διαφθοράς» (εμπόριο λευκής σαρκός, ναρκωτικά) σε όλο της το μεγαλείο. Και οι άνθρωποι της τοπικής κοινωνίας μένουν απαθέστατοι επειδή απλά... τους συμφέρει. Αξιοπροσέκτη λοιπόν περιπέτεια, ό,τι πρέπει για τους φαν καλτ ταινιών και όχι μόνο. Ο Λι Μάρβιν είναι όσο πιο μάτσο γίνεται και ο Χάκμαν μάλλον το διασκεδάζει, ένα χρόνο μετά το όσκαρ ερμηνείας για τον Άνθρωπο από τη Γαλλία.

Bite the Bullet (Οι αλύγιστοι)

Ένας ιππικός αγώνας-μαραθώνιος 700 μιλίων και πολλών ημερών είναι το θέμα της ταινίας που γύρισε ο παλαίμαχος το 1975 Richard Brooks. Ένας αγώνας εξουθενωτικός τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τα ζώα. Μέσα από φαράγγια, ερήμους, έχοντας επιπλέον αντιπάλους την αδυσώπητη φύση αλλά και κακοποιούς που κρύβονται στις ερημιές. Στο παρελθόν, οι στρατιώτες εγχειρίζονταν χωρίς φάρμακα και τους δίνουνε μια σφαίρα να δαγκώσουν για να αντέξουν τον πόνο. Η έκφραση μετά πήρε την έννοια να αποδεχτείς μια δύσκολη κατάσταση και να συνεχίσεις παρά τις δυσκολίες και τα όποια προβλήματα. Βάλε το κεφάλι κάτω και προχώρα. Κάπως έτσι, ο τίτλος της ταινίας Bite the Bullet αφορά όλους τους διαγωνιζόμενους που δεν λένε να σταματήσουν με τίποτα τον αγώνα. Ο φιλόζωος Gene Hackman αναγκάζεται να συμμετάσχει έχοντας άλλους έξι αντιπάλους να αντιμετωπίσει. Και το κάνει με τον πιο χαλαρό τρόπο, προσπαθώντας να εξοικονομήσει δυνάμεις, να φροντίσει το άλογό του αλλά και τους συναθλητές του. Καθώς προχωράει η ταινία, μέσα από τις αντιξοότητες και τις περιπέτειες γνωρίζουμε καλύτερα όλους τους διαγωνιζομένους και βλέπουμε το ποιόν του καθενός. Διαφορετικό γουέστερν, που την εποχή του πέρασε αδιάφορο. Μια ταινία που σήμερα βλέπεται όμως παραπάνω από ευχάριστα, αν προσθέσετε και το ενδιαφέρον καστ (James Coburn, Ben Johnson μεταξύ άλλων) και την πανέμορφη φωτογραφία.

Lilith (Παράξενο ρομάντζο)

Ένα πολύ παράξενο ρομάντζο είναι όντως η ταινία Lilith του 1964. Πρόκειται για την τελευταία σκηνοθετική δουλειά του Robert Rossen με τον φρέσκο Warren Beatty να αποφασίζει ότι θέλει να δουλέψει σε ένα ψυχιατρικό άσυλο. Εκεί γνωρίζει τη Λίλιθ, μια κοπέλα που είναι έγκλειστη εκεί από τα 18 της χρόνια και που γοητεύει όλο τον περίγυρό της. Έτσι και ο ίδιος θα αρχίσει να την ερωτεύεται σιγά-σιγά. Αλλά όπως και η μυθολογική Λίλιθ, η πρωταγωνίστριά μας παίζει με τους άντρες και θα οδηγήσει τον Beatty σε επικίνδυνα ψυχικά μονοπάτια. Λίγο τα τραύματα του πολέμου στην Κορέα, λίγο το φτύσιμο από την κοπελιά που γούσταρε πριν πάει στρατό, λίγο οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις τις Λίλιθ, δεν θέλει και πολύ ο Beatty να αρχίζει να τα παίζει. Χαλαρών ρυθμών η ταινία, σε βάζει στο κλίμα της και κάνει μια εξαίσια ανάλυση του ψυχολογικού υπόβαθρου του πρωταγωνιστή. Ίσως η πιο ατμοσφαιρική και πιο ιδιαίτερη δουλειά του Rossen, δύο χρόνια πριν αφήσει τον μάταιο τούτο κόσμο. Καλές ερμηνείες από όλο το καστ· σημειώστε την παρθενική εμφάνιση του Gene Hackman και μία από τις πρώτες του Peter Fonda. Βασίστηκε στο ομώνυμο βιβλίο του κυρίου J. R. Salamanca.

Night Moves (Ύποπτες κινήσεις)

Νυχτερινές κινήσεις από τον ντετέκτιβ Gene Hackman που παρακολουθεί τη γυναίκα του. Νυχτερινές κινήσεις από τους «κακούς» μιας περίεργης και περίπλοκης ιστορίας που ερευνά. Και στις δύο περιπτώσεις η αλήθεια θα τον πληγώσει. Η πρώτη ψυχολογικά και η δεύτερη με σφαίρες. Η ταινία Night Moves είναι ένα σύγχρονο νουάρ, με τον κύριο Hackman να αναλαμβάνει, μετά την παρότρυνση ενός φίλου, μια φαινομενικά απλή ιστορία εξαφάνισης. Μόνο που θα εμπλακεί περισσότερο απ' ό,τι «πρέπει» και θα ανακαλύψει περισσότερα απ' όσα θα ήθελε να μάθει. Και παρά τον χαρακτηρισμό του νουάρ, η ταινία εκτελίσσεται σε εκτυφλωτικά ηλιόλουστες τοποθεσίες. Ουδέν κρυπτόν από τον ήλιο. Σε δεύτερους ρόλους συναντάμε τον James Woods και την δεκαεξάχρονη τότε Melanie Griffith, στην πρώτη της επίσημη κινηματογραφική εμφάνιση. Παρά το μικρό της μπάτζετ και το ότι δεν σου γεμίζει το μάτι εξαρχής, η ταινία είναι απ' αυτές που σου μένουν στο μυαλό για αρκετό καιρό μετά τη θέασή της.