His Kind of Woman (Καταχθόνια γόησσα)

Επικηρυγμένος από τις ΗΠΑ μαφιόζος κρύβεται στην Ιταλία. Οι άνθρωποί του βρίσκουν τον μικροκακοποιό Robert Mitchum που του μοιάζει και του προτείνουν ταξίδι αναψυχής στο Μεξικό για να ξεχρεώσει τα χρέη του! Αυτό που δεν ξέρει είναι ότι τον θέλουν για να κάνει πλαστική εγχείριση ο μαφιόζος, να πάρει την ταυτότητα του για να ξαναμπεί στις ΗΠΑ. Στην ιστορία του νεαρού Mitchum θα εμπλακεί και η απαραίτητη μοιραία γυναίκα (Jane Russell), ενώ θα έχει συνέχεια γύρω του ανθρώπους του μαφιόζου (η φυσιογνωμία του Charles McGraw ξεχωρίζει), αστυνόμους του FBI και έναν διάσημο ηθοποιό του Χόλιγουντ (Vincent Price). Και ενώ κυλάει όμορφα και με πολύ νουάρ ενδιαφέρον η ταινία His Kind of Woman, φτάνουμε στο τελευταίο μισάωρο όπου το πάνω χέρι παίρνει η περιπέτεια και λίγο και η... κωμωδία! Είναι η ώρα που ο Vincent Price αποφασίζει να βοηθήσει τον Mitchum και να συμμετάσχει σε μία αληθινή περιπέτεια. Αυτό που ακολουθεί είναι ένα swashbuckler χωρίς σπαθιά!

Η ταινία ήταν μία παραγωγή του Howard Hughes. Όπως ήταν αναμενόμενο, δεν τα πήγε καλά με το σκηνοθέτη John Farrow, τον οποίο αντικατέστησε μετά το τέλος των γυρισμάτων με τον Richard Fleischer για να γυρίσει το τέλος και κάποιες έξτρα σκηνές. Το όνομα του Farrow όμως έμεινε στα credit.

Saddle the Wind (Ο άρχων του καταραμένου κάμπου)

Ο Robert Taylor είναι ο πρώην πιστολάς που αποκύρηξε το παρελθόν του και ζει ως αγελαδάρης σε ένα μεγάλο λιβάδι που ανήκει στον πλούσιο γαιοκτήμονα Donald Crisp. Ο μικρός του αδελφός John Cassavetes —με ψυχολογικά προβλήματα από το βίαιο παρελθόν του αδερφού και παθιασμένος με τα όπλα— θέλει να αποδείξει ότι κι αυτός είναι δεινός πιστολέρο, το πιο γρήγορο πιστόλι της Δύσης! Και όταν έρθει ο Charles McGraw και αναζητήσει τον Taylor για να εκδικηθεί το θάνατο του δικού του αδελφού, ο μικρός θα βρει την ευκαιρία να αποδείξει πόσο... easy-trigger είναι. Και μετά, όλα θα πάνε κατά διαόλου. Προσθέστε και μια αψιμαχία με έναν ιδιοκτήτη γης που θέλει να βάλει συρματοπλέγματα για να φράξει το κτήμα του, εμποδίζοντας έτσι όλους τους αγελαδάρηδες και μια υποψήφια νύφη για τον μικρό, που φαίνεται ότι δεν έχει και πολύ ρόλο μέσα σ'αυτό το σκληρό και ανδροκρατούμενο τοπίο. Αυτό είναι εν ολίγοις το Saddle the Wind, που έχει καταπληκτική φωτογραφία, κάποιες καλές σκηνές, έναν Κασσαβέτη οργισμένο νιάτο, αλλά και όλα τα κλισέ του είδους φορτωμένα μέσα σε μιάμιση ώρα έργου. Κρίμα που ο McGraw είχε τόσο μικρό ρόλο.

T-Men (Έφοδος αυτοκτονίας)

Όπου Τ-Men, εννοούμε treasure-men, δηλαδή τους πράκτορες του Υπουργείου Οικονομικών που στη συγκεκριμένη ταινία προσπαθούν να ξεσκεπάσουν ένα μεγάλο κύκλωμα πλαστογραφίας. Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα από τα αρχεία του Υπουργείου, έχει πολλά εξωτερικά γυρίσματα, έχει κάποιους αληθινούς κυβερνητικούς αξιωματούχους και ξεκινάει με μια voice-over αφήγηση για να αποδείξουν την αξιοπιστία της. Έχει στην καρέκλα του σκηνοθέτη τον Anthony Mann και στη φωτογραφία τον John Alton, δύο από τους πιο επιφανείς δημιουργούς του νουάρ. Ο πρωταγωνιστής Dennis O'Keefe με τον συνεργάτη του είναι οι μυστικοί πράκτορες που υποδύονται τους πλαστογράφους και προσπαθούν να διεισδύσουν στον υπόκοσμο. Ξεκινούν από το Σικάγο, για να χτίσουν τη φήμη τους και συνεχίζουν μετά στην Καλιφόρνια, εκεί όπου εδρεύει το κύκλωμα που θέλουν να ξεσκεπάσουν. Οι περιπέτειές τους θα τους φέρουν αντιμέτωπους με έναν κόσμο βίας και διαφθοράς. Η οποία βία σκιαγραφείται πολύ έντονα από τον Μαν σε όλες σχεδόν τις εκφάνσεις της. Και μόνο για τη σκηνή που σκοτώνεται ο συνεργάτης του O'Keefe μπροστά στα μάτια του, μη μπορώντας να κάνει τίποτα ώστε να μην αποκαλυφθεί η διπλή του ταυτότητα, η ταινία παίρνει πολλούς πόντους. Το άλλο ενδιαφέρον στοιχείο είναι το πόσο ταιριάζουν τελικά οι διπλοί πράκτορες στον υπόκοσμο. Φοράνε τα φανταχτερά κουστούμια, μιλάνε άνετα με το μάγκικο τρόπο και δεν φαίνεται να δυσανασχετούν πολύ με τις πράξεις βίας που συμμετέχουν.

Ο σκηνοθέτης Μαν είχε δηλώσει για το έργο: «Το Τ-Men ήταν στην πραγματικότητα η πρώτη μου ταινία. Ήταν το πρώτο "ντοκιμαντέρ" εκείνου του είδους και πήγε εξαιρετικά καλά για μια β' διαλογής παραγωγή. Ήμουν αρκετά ευχαριστημένος με κάποιες σκηνές, όπως, ας πούμε, με τον ξυλοδαρμό του Ντένις Ο'Κιφ ή το φόνο του Φορντ στο χαμάμ.» Σε ρόλο κακού ο Charles McGraw, ο οποίος θα έχει τη δικιά του επιτυχία λίγα χρόνια μετά.

The Narrow Margin

Κλασικό film-noir γυρισμένο το 1952 από τον καλό διεκπεραιωτή Richard Fleischer. Η ταινία The Narrow Margin θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελεί τον ορισμό μιας χαμηλού κόστους ταινίας, τις λεγόμενες b-movie: μικρή διάρκεια, η ταινία «μπαίνει κατευθείαν στο ψητό» χωρίς κανέναν ουσιαστικό πρόλογο. Δύο ντετέκτιβ από το Λος Άντζελες πηγαίνουν στο Σικάγο να παραλάβουν τη σύζυγο ενός αρχι-μαφιόζου και να την συνοδέψουν πίσω στο L.A για να καταθέσει εναντίον του συζύγου της. Οι μαφιόζοι από την πλευρά τους προσπαθούν να την σκοτώσουν πριν προλάβει να ανέβει στο τρένο. Στην πρώτη τους προσπάθεια σκοτώνουν τον έναν ντετέκτιβ. Η δεύτερη προσπάθεια (και το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας) θα λάβει χώρα μέσα στο τρένο, προσπαθώντας και οι μεν και οι δε να μην γίνουν αντιληπτοί από τους υπόλοιπους επιβάτες. Ένα σκληρό παιχνίδι γάτας-ποντικιού αρχίζει να λαμβάνει χώρα στον αρκετά στενό χώρο του τρένου. Δωροδοκία, απειλές και ψυχολογικός πόλεμος, καθώς οι κακοί δεν μπορούν να εντοπίσουν την γυναίκα. Ο σκληρός ντετέκτιβ όμως δεν πτοείται και με τη δύναμη του μυαλού προσπαθεί να τα βγάλει πέρα. Καθώς πλησιάζουμε στον προορισμό μας (και με τη βοήθεια της κλειστοφοβικής ατμόσφαιρας) η ένταση κλιμακώνεται και οι ανατροπές οδηγούν την υπόθεση στο λυτρωτικό της τέλος.

Παρόλο το b-μέγεθός της, η ταινία απέσπασε υποψηφιότητα για Όσκαρ καλύτερης πρωτότυπης ιστορίας. Η ταινία γυρίστηκε το 1990 σε ριμέικ με τον Gene Hackman στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η ελληνική απόδοση του τίτλου του έργου ήταν Φρενήρης απόδραση.