Coming Home (Ο γυρισμός)

Ο αντίκτυπος του πολέμου του Βιετνάμ και η αντιμετώπιση των τραυματισμένων βετεράνων. Και όχι μόνο σωματικά τραυματισμένων, αλλά κυρίως πνευματικά. Μακριά από τα πεδία των μαχών, στην καρδιά των ΗΠΑ, παρατηρούμε την αδιαφορία του κόσμου προς τους βετεράνους του πολέμου, παρατηρούμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά. Η Jane Fonda θα παραμερίσει τις κοινωνικές παρωπίδες και θα αποφασίσει να έρθει σε επαφή με το θέμα, δουλεύοντας εθελοντικά σε ένα στρατιωτικό νοσοκομείο, την ώρα που ο σύζυγός της έχει μετατεθεί στο Βιετνάμ. Η ιδιόμορφη ερωτική σχέση που θα έχει με τον παραπληγικό Jon Voight θα περιπλακεί ακόμα περισσότερο με την επιστροφή του συζύγου.

Το Coming Home είναι μια από τις τελευταίες κινηματογραφικές αναλαμπές του Voight. Βραβείο ερμηνείας στις Κάννες και όσκαρ α' ανδρικού ρόλου. Ακόμα ένα όσκαρ για τη Φόντα και για το σενάριο. Με τη σκηνοθετική σφραγίδα του φοβερού Hal Ashby, πρόκειται για μία από τις ταινίες της χρονιάς του 1978, όντας υποψήφιο σε άλλες πέντε κατηγορίες άλλα έχασε από τον (παραπλήσιας κάπως θεματολογίας) Ελαφοκυνηγό. Πρώτη και τελευταία υποψηφιότητα στα όσκαρ για τον Bruce Dern.

The King of Marvin Gardens

Ο Jack είναι ραδιοφωνικός παραγωγός. Τον καλεί εκτάκτως ο μεγάλος του αδερφός, ο Bruce, στην Ατλάντα για να τον βγάλει από τη φυλακή. Έχουν να ιδωθούν πολλά χρόνια, οπότε ο Jack κάθεται λίγες μέρες παραπάνω με τον αδερφό του και τις δύο φίλες του, μία εκ των οποίων είναι η Ellen Burstyn. Ο Bruce έχει μεγάλα σχέδια για ξενοδοχειακές επιχειρήσεις στη Χαβάι και θέλει να βάλει στο κόλπο και τον αδερφό του. Του λείπει φυσικά η χρηματοδότηση, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα! Χρωστάει όμως στον «άρχοντα» της περιοχής (που υποδύεται ο Scatman Crothers) και ο Jack θα καταλάβει ότι τα πράματα μπορούν να περιπλακούν επικίνδυνα. Το τραγικό τέλος δεν θα αργήσει να έρθει, αλλά θα έρθει από κει που δεν το περιμένεις.

Χαλαρή κινηματογράφιση από τον Bob Rafelson, αποτυπώνει έξοχα το κλίμα της εποχής και με τη βοήθεια του φοβερού κινηματογραφιστή László Kovács αποτυπώνουν πανέμορφα στο φιλμ τις τεράστειες και άδειες από κόσμο εκτάσεις της Ατλάντα την περίοδο του χειμώνα. Το έργο The King of Marvin Gardens αποτελεί άλλη μια συνεργασία του Jack Nicholson με το σκηνοθέτη, όχι τόσο πετυχημένη όσο η προηγούμενη (Πέντε εύκολα κομμάτια) αλλά αξιόλογη, όπως και να 'χει.

The Cowboys

Από τις καλύτερες ταινίες των τελευταίων χρόνων του John Wayne. Και αυτό οφείλεται α) στον καλό σκηνοθέτη Mark Rydell (που παρεπιμπτόντως δεν ήθελε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο τον John Wayne), β) στη φοβερή φωτογραφία του παλαίμαχου Robert Surtees (βραβευμένου τρεις φορές με όσκαρ φωτογραφίας, ενδεικτικά αναφέρουμε στον Μπεν Χουρ) και γ) στο ενδιαφέρον στόρι. Είναι όμως η ιστορία της μεταφοράς βοειδών στην αμερικανική ήπειρο τόσο ενδιαφέρουσα, ύστερα από τόσες και τόσες ταινίες με το ίδιο θέμα; Η διαφορά εδώ βρίσκεται στους μικρούς πρωταγωνιστές. Ο Wayne στο ρόλο του γελαδάρη Wil Andersen δε βρίσκει εργάτες, καθώς όλοι έχουν πάει να βρουν την τύχη τους αναζητώντας χρυσό. Έτσι, μη έχοντας άλλη επιλογή, θα «επιστρατεύσει» τα μικρά παιδιά της πόλης του (μετά το τέλος της σχολικής χρονιάς, έτσι;), θα τα εκπαιδεύσει και μαζί τους θα ξεκινήσει το πολύχρονο ταξίδι στην άγρια δύση. Αυτοί θα είναι οι Cowboys, όνομα και πράμα! Περιπέτειες, κακουχίες, ξέρετε τώρα τι να περιμένετε πάνω-κάτω, μόνο που λίγο πριν το τέλος τα παιδιά θα μείνουν μόνα τους, η βία της ταινίας θα αγριέψει και οι μικροί πρωταγωνιστές θα ωριμάσουν πριν την ώρα τους. Αυτή η απότομη, βίαιη μεταστροφή μπορεί να ξενίσει μερικούς, είναι όμως μια ταινία της δεκαετίας του '70 και κάποιοι παραλληρισμοί με το Βιετνάμ είναι εμφανείς. Ο Bruce Dern έχει το ρόλο του «κακού» και δίνει ρεσιτάλ μοχθηρής ερμηνείας.

The Laughing Policeman (Ο ντετέκτιβ του Σαν Φρανσίσκο)

Η ταινία μας εδώ μπορεί να λέγεται The Laughing Policeman, μπορεί επίσης να πρωταγωνιστεί ο Walter Matthau, δεν έχει όμως ουδεμία σχέση με κωμωδία και ο Matthau δεν ρίχνει ούτε ένα χαμόγελο. Πρόκειται για τη μεταφορά του ομότιτλου, σουηδικού μυθιστορήματος το οποίο με τη σειρά του πήρε τον τίτλο από ένα τραγούδι του 1922 και αποτελεί ένα από τα δέκα βιβλία της αστυνομικής σειράς βιβλίων με πρωταγωνιστή τον ντετέκτιβ Martin Beck. Εδώ προσπαθεί να λύσει το μυστήριο μιας μαζικής δολοφονίας ανθρώπων σε λεωφορείο, στο οποίο όλως τυχαίως(;) επέβαινε και ο συνεργάτης του. Μαζί του θα συνεργαστεί ο νεαρός Bruce Dern και σιγά-σιγά θα προσπαθήσουν να ξεδιαλύνουν το μυστήριο. Και ενώ περιμένεις να δεις μια τυπική αστυνομική περιπέτεια της δεκαετίας του '70, ο σκηνοθέτης Stuart Rosenberg κρατάει χαλαρούς ρυθμούς και καταγράφει αρκετά ρεαλιστικά την τρέχουσα εποχή του. Αποτελεί έτσι μια πρώτης τάξεως καταγραφή του Σαν Φρανσίσκο του 1973 σε όλα τα επίπεδα: από τις αστυνομικές τακτικές τύπου CSI, τις νεκροψίες και τις ειδικές δυνάμεις μέχρι τα κουρέματα, τα κουστούμια και το σεξ. Βρισκόμαστε στην εποχή της σεξουαλικής απελεύθερωσης και της άνθισης της βιομηχανίας πορνό στην πόλη του... Harvey Milk, όπου η ομοφυλοφιλία εκδηλώνεται ανοιχτά. Ενδιαφέρουσα περιπέτεια, η πρώτη προσπάθεια του Matthau να ασχοληθεί με ένα διαφορετικό στυλ ταινιών και σίγουρα δεν τα πήγε καθόλου άσχημα.

The Driver (Ο ασύλληπτος οδηγός του Σαν Φρανσίσκο)

Είμαστε στην εποχή που ο Ryan O'Neal είναι μεγάλο όνομα (να 'ναι καλά και ο Κιούμπρικ), η γαλλίδα Isabelle Adjani εντυπωσιάζει με την ομορφιά της και ο Bruce Dern θεωρείται (ακόμα) υπολογίσιμος ηθοποιός. Τι κάνει τότε το Χόλιγουντ; Τους μαζεύει όλους σε μια ταινία δράσης. Όλα αυτά έγιναν στο 1978, κάτι που γινόταν από παλιά και δεν σταμάτησε ποτέ να συμβαίνει, δηλαδή, μέχρι και σήμερα. Ο Driver του τίτλου είναι ο O'Neal, λιγομίλητος επαγγελματίας οδηγός διαφυγής που κάνει δουλειές με όλον τον υπόκοσμο και παραμένει ασύλληπτος. Ο Bruce Dern ως αστυνομικός το έχει βάλει σκοπό να τον συλλάβει και βρίσκει τον τρόπο οργανώνοντας αυτός μία ληστεία τραπέζης για να τον παγιδεύσει. Η Adjani θα είναι αυτή που θα δείνει άλλοθι στον οδηγό με χρηματικό αντάλλαγμα. Κανένα όνομα από κανένα χαρακτήρα δεν ακούμε στο έργο· ο ένας είναι ο "the driver", η άλλη είναι "the player", ο άλλος "the detective" κ.ο.κ.. Ο Walter Hill θα ενορχηστρώσει μια πολύ καλή ταινία δράσης, στη δεύτερη κιόλας σκηνοθετική του δουλειά, στην οποία υπογράφει και το σενάριο. Η προσέγγιση των χαρακτήρων είναι πολύ καλή και οι σκηνές καταδίωξης φοβερές (για τα αμάξια της εποχής). Η ταινία λέγεται ότι προοριζόταν για τον Steve McQueen, οπότε κάλλιστα θα μπορούσαμε να πούμε ότι μοιάζει πολύ με το Μπούλιτ.

Support Your Local Sheriff!

Ελληνιστί: Η πιο γρήγορη σκανδάλη του Γουέστ! Ένα κωμικό γουέστερν στα χνάρια της Λησταρχίνας με αρκετές δόσες κυνισμού επηρρεασμένες από τα σπαγγέτι του Sergio Leone. Η ιστορία του μοναχικού ήρωα, που φθάνει σε μια πόλη όπου κυριαρχεί η βία και η διαφθορά και παίρνει το νόμο στα χέρια του, δεν θα την έχετε δει ξανά έτσι όπως την παρουσιάζει εδώ ο παλαίμαχος στο συγκεκριμένο είδος Burt Kennedy. Ο James Garner είναι απίστευτος στον πρωταγωνιστικό ρόλο του έξυπνου πιστολά που καταφθάνει σε μια μικρή πόλη χρυσοθήρων με σκοπό να βγάλει κανά φράγκο για να πάει μετά... στην Αυστραλία. Δέχεται τη δουλειά του σερίφη (καθώς είναι πάντα... ελεύθερη) και τα βάζει με την σκληρή οικογένεια της περιοχής. Η ηγετική φυσιογνωμία του γερόλυκου Walter Brennan ξεχωρίζει. Με τη φήμη του πιο γρήγορου πιστολιού τιθασεύει την πόλη και με το μυαλό του μόνο ξεπερνάει όλα τα εμπόδια. Οι αντίπαλοί του είναι και λίγο αργόστροφοι, οπότε δεν υπάρχει μεγάλο πρόβλημα.

Η ταινία αποτελεί μια ανελέητη και καυστική σάτιρα ολόκληρου του συγκεκριμένου κινηματογραφικού είδους, μην αφήνοντας καμία πτυχή ασχολίαστη. Κυκλοφόρησε το 1969, λίγους μήνες πριν τους Δύο ληστές, μια εποχή που είχε αρχίσει η διακωμώδηση του γουέστερν, πέντε χρόνια πριν το ξεσκίσει κυριολεκτικά ο Mel Brooks με τις Μπότες, σπιρούνια και καυτές σέλες, βεβαίως-βεβαίως.

Silent Running (Περιπέτεια στο διάστημα)

Ο κύριος Douglas Trumbull, που επιμελήθηκε τα σπέσιαλ-εφέ στην Οδύσσεια του Διαστήματος του Kubrick και την Andromeda Strain του Robert Wise, ανέλαβε το 1972 να σκηνοθετήσει (για πρώτη φορά) την ταινία Silent Running. Μια ταινία επιστημονικής φαντασίας (φυσικά) όπου αναφέρεται σε μια μακρινή (;) εποχή όπου τα φυτά και τα δάση πάνω στη Γη έχουν εκλείψει και ορισμένα πλέον φυλάγονται και διατηρούνται σε διαστημικούς σταθμούς με τη βοήθεια διαστημικών... θερμοκηπίων. Ο πρωταγωνιστής μας Bruce Dern υποδύεται έναν διαστημικό βοτανολόγο που είναι επιστάτης σε ένα από αυτά τα θερμοκήπια και όλα βαίνουν καλώς μέχρι τη στιγμή που θα πάρει εντολή από τη Γη να καταστρέψει τα φυτά. Η συνείδησή του δεν θα το επιτρέψει αυτό και τα πράματα θα πάρουν ανεξέλεγκτη τροπή. Απλό το concept σ' αυτήν την ξεχασμένη, οικολογικών διαστάσεων ταινία φαντασίας, που απέκτησε με τα χρόνια καλτ χαρακτήρα. Με τα σημερινά δεδομένα όμως και τις καταστάσεις τις οποίες ζούμε, θα λέγαμε ότι είναι πιο επίκαιρη από ποτέ!