Stardust Memories (Ζωντανές αναμνήσεις)

Επιστροφή για λίγο στην καθαρή κωμωδία (μετά τα Εσωτερικές σχέσεις και Μανχάταν) και με καμουφλάζ τα υπαρξιακά άγχη του διάσημου σκηνοθέτη που υποδύεται ο Γούντι Άλεν (κάτι σαν το 8 1/2 του Φελίνι;). Το Stardust Memories θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα συνεχόμενο stand-up comedy έργο, καθώς ο χαρακτήρας απαντάει συνεχώς σε ερωτήσεις θαυμαστών και δημοσιογράφων. Βρίσκει φυσικά ευκαιρία να σατιρίσει τους πάντες και τα πάντα (κουλτουριάριδες, συνομωσιολόγους, οπαδούς UFO, την εβραϊκή του καταγωγή κ.λ.π.) και προσπαθεί να βρει το νόημα της ζωής και -περισσότερο- τη γυναίκα της ζωής του (όπως σε όλη σχεδόν τη φιλμογραφία του).

Ο υπογράφων πάντως θα θυμάται το έργο λόγω της παρουσίας της πανέμορφης Σάρλοτ Ράμπλινγκ.
Σε πάρα πολλά έργα του ο Γούντι Άλεν σχολιάζει ταινίες και βιβλία. Σ'αυτήν μιλάει για τον Κλέφτη ποδηλάτων και σε άλλη σκηνή υπογράφει αυτόγραφο στις Περιπέτειες του Τομ Σόγιερ.

Bananas

Σχεδόν καλοκαιρινή προβολή στο αίθριο της αρχιτεκτονικής, λίγο πριν φύγουμε από τη Θεσσαλονική και επιστρέψουμε στη βάση μας για τις θερινές διακοπές. Εκείνη την εποχή (1999) είχαμε γνωρίσει το πρόσφατο έργο του Woody Allen και, μέσω της τηλεόρασης, μερικά από τα πιο διάσημα έργα του της δεκαετίας του '80. Το πιο απλοϊκό αλλά αρκετά πολιτικό χιούμορ των Μπανάνες ήταν ό,τι έπρεπε σε ένα χαλαρό, από πλευρά διάθεσης, περιβάλλον αλλά και αρκετά έξυπνο για το ανήσυχο πολιτικά νεαρό κοινό.

Annie Hall (Νευρικός εραστής)

Άλλη μια επανέκδοση με αποκατεστημένη κόπια και γνωριμία με το πασίγνωστο (πλέον) έργο του Woody Allen, το οσκαρικά βραβευμένο Annie Hall. Το φθινόπωρο του 1998 στο σινεμά Λάουρα, που πλέον έχει κλείσει, παρέα με την αδερφή μου και τη συμφοιτήτριά της που έμενε στην οικοδομή ακριβώς πάνω από το σινεμά. Λίγος κόσμος στην αίθουσα και η δικιά μας τριάδα να συγκρατάει τα γέλια της, μην και ακουστούμε πολύ. Μέχρι τη σκηνή όπου η Κίτον τραγουδάει στο κλαμπ. Τότε λυθήκαμε στα γέλια, όχι από αυτή τη σκηνή, αλλά για όλες τις προηγούμενες. Από κει και έπειτα δεν συγκρατηθήκαμε. Μου φάνηκε περίεργο το ότι στη μέση του έργου σηκώθηκαν κάποιοι και έφυγαν. Τι νόμιζαν ότι ήρθαν να δούνε;

Whatever Works (Κι αν σου κάτσει;)

Επιστροφή στη Νέα Υόρκη για τον Woody Allen και η ταινία που κυκλοφόρησε το 2009 αποτελεί έναν καταπέλτη, έναν οδοστρωτήρα -καλύτερα- που παίρνει σβάρνα τα πάντα και τους πάντες. Ο καταπέλτης έχει τη μορφή του Larry David, ενός stand-up κωμικού που δεν γνωρίζουμε εμείς εδώ στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Μέσα από τη μορφή του μισάνθρωπου πρωταγωνιστή ο Woody Allen τα βάζει με όλους και όλα. Το κλασικό γουντιαλενικό στυλ είναι και δω παρόν, οι πνευματώδεις ατάκες δίνουν και παίρνουν και οι σχολιασμοί κατά των θρησκειών πιο καυστικοί από ποτέ. Η ταινία Whatever Works κυλάει φοβερά όταν είναι επικεντρωμένη στον Larry David, κάνει μια μικρή κοιλιά (κατ'εμέ) όταν θα ασχοληθεί (αναγκαστικά) με τους παράπλευρους χαρακτήρες, αλλά και πάλι είναι εγγυημένα μια διασκεδαστική ταινία, έτσι όπως αγαπάμε τις ταινίες του κυρίου Allen. Κάποια πράματα σίγουρα επαναλαμβάνονται, όπως η χαζή ξανθιά που υποδύεται η Evan Rachel Wood και που μου θύμησε την Mira Sorvino στο Ακαταμάχητη Αφροδίτη, αλλά αυτό είναι το κινηματογραφικό σύμπαν του Woody Allen και αυτό γουστάρουμε να βλέπουμε.

Zelig

Βίος και πολιτεία του κυρίου Ζέλιγκ! Του προσώπου που εμφανίστηκε τη δεκαετία του '20 και αυτομάτως έπαιρνε τη μορφή αυτού που βρισκόταν δίπλα του. Πρόκειται φυσικά για μία επινόηση του Woody Allen, ένα φανταστικό πρόσωπο και η ταινία παραγωγής 1983 αποτελεί ουσιαστικά ένα ψευδοντοκιμαντέρ, λίγο-πολύ έτσι ακριβώς όπως μας παρουσίασε δεκαέξι χρόνια αργότερα τον κιθαρίστα Emmet Ray με τη φάτσα του Sean Penn. Με εικόνα που παραπέμπει στη μακρινή εκείνη δεκαετία, ο Allen βάζει τον εαυτό του μέσα σε ιστορικά πλάνα, κάτι που αντέγραψε χρόνια μετά και ο... "Φόρεστ, Φόρεστ Γκαμπ"! Όσο περίεργο κι αν σας φαίνεται το φιλμ, αποτελεί για τον υπογράφοντα η καλύτερη κωμική ταινία του Νεοϋρκέζου σκηνοθέτη από τη δεκαετία του '80. Φτιάχνοντας τον δικό του Πολίτη Κέιν μάς παρουσίασε ουσιαστικά έναν φόρο τιμής για τα ένδοξα roaring twenties!