Ψάχνοντας (δηλαδή βλέποντας) όχι και τόσο γνωστές ταινίες (κυρίως παλιές). Και ευκαιρία να θυμηθούμε (ή να γνωρίσουμε) κάποιες κλασικές!

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Laurence Harvey. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Laurence Harvey. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010

The Outrage (Ο βιασμός)

Μια ταινία που έψαχνα εδώ και πολύ καιρό να δω για διάφορους λόγους: α) στη σκηνοθεσία βρίσκουμε τον πολύ καλό Martin Ritt, σε άλλη μια συνεργασία με τον φωτογράφο James Wong Howe, β) το πολύ καλό καστ με τον Paul Newman (για άλλη μια φορά σε ταινία του Ritt), την Claire Bloom, τον Laurence Harvey και τον παλαίμαχο Edward G. Robinson και γ) (και το κυριότερο) το ότι αποτελεί το αμερικάνικο ριμέικ του κλασικού Rashomon του Kurosawa. Οπότε καταλαβαίνετε ποια είναι η ιστορία εδώ πάνω-κάτω.

Το ζευγάρι των Fay και Michael Kanin μετέφεραν την ιστορία του Ρασομόν στο θεατρικό σανίδι. Το σκηνικό εδώ μεταφέρεται στην άγρια δύση και οι πρωταγωνιστές μας είναι ένα παντρεμένο ζευγάρι που πηγαίνει να βρει την τύχη του στη Δύση και ένας μεξικανός κακοποιός. Πρωτοπαίχτηκε στο Broadway το '59 με το παντρεμένο ζευγάρι εκείνη την εποχή των Rod Steiger και Claire Bloom. Το 1960 είχε γυριστεί επίσης η διασκευή των «Επτά Σαμουράι» του Κουροσάβα στο «Και οι επτά ήταν υπέροχοι» και το '64 ετοιμαζόταν το «Για μια χούφτα δολάρια» που ήταν βασισμένο στο «Γιοζίμπο» του Κουροσάβα επίσης. Έτσι οι συγγραφείς γράψανε και το κινηματογραφικό σενάριο της ταινίας The Outrage. Το αποτέλεσμα είναι μια πολύ καλή ταινία που όμως θυμίζει έντονα το ορίτζιναλ έργο και οι συγκρίσεις φυσικά δεν είναι υπέρ του. Ξεχωρίζει πάντως για τη «σαλεμένη» ερμηνεία του Newman ως μεξικανός κακοποιός (με ένα βαψιματάκι παραπάνω από τους άλλους) και τις ελεύθερες αναφορές στο σεξ που παλιότερα έλεγες με υπονοούμενα. Να σημειώσουμε επίσης τη συμμετοχή του νεαρότατου και αγνώριστου William Shatner στο ρόλο του ιερέα που αφηγείται τις τρεις ιστορίες, λίγα χρόνια πριν ξεκινήσει τα διαστημικά ταξίδια ως James T. Kirk.

Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010

Room at the Top (Ο ανεμοστρόβιλος των παθών)

Όπου Τοπ, είναι η αριστοκρατική περιοχή της πόλης στην οποία εκτυλίσσεται η ταινία μας. Κάτι σαν την Εκάλη. Ο πρωταγωνιστής είναι ένας απλός δημόσιος υπάλληλος στο δημαρχείο και έχει όνειρα να κατακτήσει την νεαρή κόρη του πλούσιου μεγαλοβιομηχάνου της περιοχής. Θα γραφτεί στη θεατρική ομάδα της πόλης που συμμετέχει και η νεαρά και θα γνωριστεί με διάφορα άτομα, μεταξύ των οποίων μια ώριμη γυναίκα γαλλικής καταγωγής. Ενώ θα προσπαθεί ανεπιτυχώς να ρίξει τη μικρή, η οποία έχει και έναν αχώνευτο πλούσιο συνοδό που δεν την αφήνει στιγμή από κοντά της, θα έρθει πιο κοντά με τη γαλλίδα γυναίκα που ο σύζυγός της λείπει συνέχεια για γκομενοδουλειές. Όταν καταφέρει και τουμπάρει τη μικρή, τα πράματα θα περιπλακούν καθώς ο πρωταγωνιστής μας δεν θα ξέρει τι να διαλέξει, τον σαρκικό (και όχι μόνο) έρωτα με τη μεγάλη ή τα πλούτη της μικρής. Δύο πόρτες έχει η ζωή και ο ήρωας θα βρεθεί μπροστά σε δίλημμα. Θαυμάσια αγγλική ταινία του 1959 με τον Laurence Harvey να δίνει μια δυναμική ερμηνεία και την Simone Signoret να είναι για άλλη μια φορά σπαρακτικά υπέροχη. Ο ανεμοστρόβιλος των παθών σκηνοθετήθηκε από τον Jack Clayton, ο οποίος μας παρουσίασε αρκετά ρεαλιστικά το περιβάλλον της μικρής βιομηχανικής πόλης και αποτέλεσε την πρώτη αγγλική ταινία στην οποία γίνεται κανονική αναφορά για τη σεξουαλική πράξη. Ήταν υποψήφια για έξι βασικά όσκαρ (ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου και τριών για ηθοποιούς) και κέρδισε αυτά του σεναρίου και του α' γυναικείου ρόλου για τη Simone Signoret. Η οποία είχε κερδίσει και το βραβείο ερμηνείας στο φεστιβάλ των Καννών.

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2009

The Alamo

Η ιστορία της πτώσης του Άλαμου την εποχή που το Τέξας ήταν κάτω από την Μεξικανική κυριαρχία αποτελούσε διακαή πόθο για τον κύριο John Wayne. Επεξεργαζόταν το σχέδιο για πάνω από 15 χρόνια και το 1960 βρήκε τα κεφάλαια για να το σκηνοθετήσει ο ίδιος έτσι όπως το είχε οραματιστεί. Αναγκάστηκε όμως, μετά από προτροπή των παραγωγών, να συμμετάσχει και ως ηθοποιός για να έχει η ταινία περισσότερη εμπορική απήχηση, καθώτι εκείνη την εποχή ο Wayne αποτελούσε τον νούμερο 1 εμπορικό ηθοποιό. Στο πλευρό του βρίσκουμε τον Richard Widmark και τον Laurence Harvey, με τον δεύτερο σε μία φαινομενικά άκυρη επιλογή, αλλά είναι τελικά ο μόνος που προσδίδει λίγο κύρος με το βρετανικό του φλέγμα. Όσον αφορά την ταινία, δεν χρειάζεται να πούμε και πολλά. Πατριωτισμός, πιστολίδια, μαχαίρια, αυτοθυσία, σε μια φροντισμένη παραγωγή, πλημμυρισμένη από τα ρεπουμπλικανικά ιδεώδη του δημιουργού της. Φανταστείτε να γινόταν μια ανάλογη εγχώρια ταινία για την έξοδο του Μεσολογγίου (χμ, υπάρχει μία με τον Μάνο Κατράκη). Και να μην ξεχάσουμε τη διάρκεια: 2 ώρες και 40 λεπτά! Ήρωες αυτοί που θα δούνε ολόκληρη την ταινία χωρίς να πατήσουν το fast-forward. Μία λεπτομέρεια που ίσως έχει ενδιαφέρον: οι ιστορικοί που είχαν προσληφθεί για να δώσουν τις συμβουλές τους, αποφάσισαν και κατάφεραν να αφαιρέσουν τα ονόματά τους από τα credit της ταινίας, λέγοντας ότι ούτε μία σκηνή του έργου δεν βασίζεται σε κάποιο αποδεδειγμένο ιστορικό γεγονός.

Παρασκευή 9 Μαΐου 2008

The Manchurian Candidate (Ο υποψήφιος από τη Ματζουρία)

Μία από τις πιο διάσημες ταινίες της Φωνής (ή του Ol' Blue Eyes αν θέλετε, κατά κόσμον Frank Sinatra) αποτελεί η ταινία The Manchurian Candidate του 1962. Φαντάζομαι οι περισσότεροι γνωρίζετε και το πρόσφατο ριμέικ, οπότε δεν χρειάζεται να αναφερθούμε στην πλοκή της ιστορίας μας. Η διαφορά βρίσκεται φυσικά στον πόλεμο· η πρόσφατη ταινία αναφερόταν στον πόλεμο στον Περσικό Κόλπο, ενώ η παλιότερη στον πόλεμο της Κορέας.

Ο... υποψήφιος λοιπόν του 1962 ήταν ο Laurence Harvey. Το ρόλο της μητέρας του που κάνει όλο το παρασκηνιακό παιχνίδι έχει εδώ η Angela Lansbury, πολύ καιρό πριν γίνει... συγγραφέας-ντετέκτιβ (μια ταμπέλα που της κόλλησε δυστυχώς για πάντα!). Ο Sinatra είναι ο ταγματάρχης που αρχίζει και βλέπει διάφορα περίεργα όνειρα και αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι κάτι περίεργο συμβαίνει. Την σκηνοθεσία υπογράφει ο John Frankenheimer, ο οποίος δημιουργεί άλλη μια εκπληκτική ταινία μέσα στη δεκαετία του '60. Αποτέλεσε μεγάλη επιτυχία της εποχής, μέχρι τη στιγμή που δολοφονήθηκε ο John Kennedy και οι φήμες λένε ότι ο Sinatra πρότεινε την απόσυρσή της από τις αίθουσες. Θα έλεγα ότι αποτελεί περίεργη σύμπτωση το γεγονός ότι ο Sinatra έπαιξε σε δύο ταινίες (την παρούσα και την Suddenly) με θέμα την προσπάθεια δολοφονίας του προέδρου των ΗΠΑ.