Ξαναβλέποντας: Of Mice and Men (Άνθρωποι και ποντίκια)

Ξαναβλέποντας το Of Mice and Men του Gary Sinise μετά από αρκετά χρόνια, διαπιστώνω ότι παραμένει μία συγκινητική ταινία, και η πρωταρχική μου άποψη -ότι το έργο είναι πολύ καλό- δεν αλλάζει. Φυσικά βασίζεται στο ομότιτλο, διάσημο βιβλίο του Τζον Στάινμπεκ. Ο Sinise ως σκηνοθέτης βασίζεται σε ένα καλό σενάριο, που χτίζει το δράμα, που πετάει εύστοχα τις λεπτομέρειες που χρειάζονται εδώ και εκεί και που δίνει χώρο στις ερμηνείες των ηθοποιών (με τον Μάλκοβιτς να ξεχωρίζει, φυσικά). Δεν αφήνει ασχολίαστα τα κοινωνικά προβλήματα αλλά και το ρατσισμό. Η αναπαράσταση της εποχής είναι επίσης εκπληκτικά καλή, έτσι ώστε "νιώθεις" το περιβάλλον, τις κακουχίες των πρωταγωνιστών, τα όνειρα τους για καλύτερη ζωή, τη γκαντεμιά τους.

Places in the Heart

Σε μια μικρή κωμόπολη του αμερικανικού Νότου, τη δεκαετία του '30, ένας μεθυσμένος νεαρός μαύρος θα σκοτώσει κατά λάθος το σερίφη. Οι λευκοί με τη σειρά τους θα λιντσάρουν και θα κρεμάσουν το νεαρό μαύρο. Αυτοί οι δύο θάνατοι θα είναι η αφετηρία του Places in the Heart, θα αλλάξουν τις οικογενειακές ισορροπίες του σπιτιού της Sally Field, η οποία χήρα πλέον θα προσπαθήσει να κρατήσει το σπίτι και τα δύο της παιδιά. Βρισκόμαστε όμως στη μεγάλη αμερικανική Ύφεση και οι τράπεζες καραδωκούν να «κατασπαράξουν». Ο ερχομός του περαστικού Danny Glover, που ψάχνει ένα πιάτο φαΐ για να κάνει θελήματα και μικροδουλειές, θα την οδηγήσει στη σωτηρία μέσα από την αγροτική δουλειά.

Ο πολυβραβευμένος σεναριογράφος (του Bonnie & Clyde) και σκηνοθέτης (του Kramer vs. Kramer) Robert Benton παρουσιάζει μια all-american ταινία που έχει όλα τα συστατικά για να γίνει αγαπητή στην Ακαδημία και να αποσπάσει βραβεία και υποψηφιότητες: οικονομικές αντιξοότητες την εποχή του Μεσοπολέμου, ψίγματα από τον ρατσισμό του Νότου, επιτυχία που έρχεται μέσα από σκληρή δουλειά. Η ταινία ασχολείται και με παράπλευρα θέματα όπως την εξωσυζυγική σχέση του κουνιάδου Ed Harris με την Amy Madigan (οι οποίοι μετά το έργο παντρεύτηκαν κανονικά), γυναίκα του φίλου τους Terry O'Quinn (ξέρετε, από το Lost, την εποχή που είχε μαλλιά), με την ενοικίαση ενός δωματίου στον τυφλό John Malkovich, ανιψιό του τραπεζίτη, που ήθελε απλά να τον ξεφορτωθεί, αλλά και την επίσκεψη ενός τυφώνα! Την αδερφή της Σάλι Φιλντ και απατημένη από τον Εντ Χάρις υποδύεται η Lindsay Crouse που κέρδισε υποψηφιότητα β' γυναικείου ρόλου. Επίσης υποψήφιος ήταν ο Μάλκοβιτς για β' ανδρικό ρόλο και η ταινία ήταν υποψήφια για αυτά της καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας και κουστουμιών, αλλά έχασε από τον Αμαντέους. Η Φιλντ κέρδισε το δεύτερό της όσκαρ α' γυναικείου ρόλου και ο Benton αυτό του σεναρίου.

Η ζωή επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις· νέες, ανιδιοτελείς φιλίες δημιουργούνται που βρίσκουν κι αυτές θέση στις καρδιές μας. Συνολικά, η ταινία μάς άφησε θετικές εντυπώσεις και μας κέρδισε με την απλοϊκότητά της αλλά κυρίως με το ότι δεν ήταν διδακτική. Μπορεί να ιδωθεί και με ευνοϊκότερη ματιά, αν αναλογιστούμε τα δικά μας, εγχώρια οικονομικά προβλήματα και θέλουμε να βρούμε τρόπους να τα αντιμετωπίσουμε.

Death of a Salesman (Ο θάνατος του εμποράκου)

Το αμερικανικό όνειρο και πώς μπορεί να σε συντρίψει, τα όνειρα και οι αυταπάτες, η αποδόμηση της οικογένειας μέσα από την ενδελεχή ματιά του Arthur Miller και του πασίγνωστου έργου του Ο θάνατος του εμποράκου. O Dustin Hoffman (στο ρόλο της ζωής του;) είχε παίξει το ρόλο του πλασιέ Γουίλι Λόμαν στο Broadway και την επόμενη χρονιά κινηματογραφήθηκε για την τηλεόραση από τον σκηνοθέτη Volker Schlöndorff (γνωστό κυρίως από την ταινία Το ταμπούρλο που κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα το '79). Η παραγωγή ήταν στημένη εντελώς θεατρικά, με λιτά, ζωγραφιστά σκηνικά, σαν να βλέπεις στην ΕΡΤ-1 το... θέατρο της Δευτέρας. Η ουσία φυσικά βρισκόταν στο ίδιο το κείμενο του Miller και στις απίσευτες ερμηνείες όλων των ηθοποιών και εκεί επικεντρώνεται ο σκηνοθέτης, με το σενάριο να ακολουθεί πιστά το κείμενο του Miller. Ο 48χρονος τότε Hoffman που υποδύθηκε τον 63χρονο χαρακτήρα του Λόμαν κέρδισε τη χρυσή σφαίρα και το βραβείο Έμμυ για τηλεοπτική παραγωγή. Η επιτυχία αυτής της ταινίας έκανε τους παραγωγούς να την κυκλοφορήσουν αργότερα και στις κινηματογραφικές αίθουσες. Το υπόλοιπο καστ απαρτίζουν η «μητέρα» Kate Reid και οι «γιοι» John Malkovich και Stephen Lang.