Την πρώτη μεγάλη εμπορική επιτυχία του Brian De Palma τη χρονιά του 1976 αποτέλεσε η ταινία
Obsession, λίγους μήνες πριν τη δεύτερη κατά σειρά και ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία που άκουγε στο όνομα
Κάρι! Όλη η αγάπη του De Palma για τον Χίτσκοκ αποτυπώνεται σε κάθε εκατοστό (και αυτού) του φιλμ. Μουσική από τον Bernard Herrmann, φωτογραφία από τον διάσημο ούγγρο Βίλμος Σίγκμοντ, σενάριο που συνυπόγραψε ο σκηνοθέτης μαζί με τον Paul Schrader και το αποτέλεσμα ένα πολύ καλό, ατμοσφαιρικό και υποβλητικό θρίλερ. Εμμονές και ενοχές, διπλοπροσωπείες και διπλά παιχνίδια... Το αποτέλεσμα θυμίζει έντονα τον
Δεσμώτη του ιλίγγου, αλλά σου φέρνει και λίγο στο μυαλό το
Don't Look Now του Nicolas Roeg, κυρίως από τις σκηνές που γυρίστηκαν στη Φλωρεντία. Μέσα στα τρία καλύτερα θρίλερ του Ντε Πάλμα (αν αφήσουμε απ' έξω τα γκανγκστερικά του έργα).
Η υπόθεση εν τάχει, από το οπισθόφυλλο: Στην επέτειο του γάμου του, ο Μάικλ Κόρτλαντ ανακαλύπτει με τρόμο πως η γυναίκα του και η εννιάχρονη κόρη του έχουν πέσει θύματα απαγωγής! Η απόπειρα διάσωσης θα καταλήξει σε φιάσκο με τις δύο να βρίσκουν τραγικό θάνατο. 26 χρόνια μετά, ο Μάικλ, ενώ βρίσκεται σε ταξίδι στη Φλωρεντία, γνωρίζει και ερωτεύεται μια μυστηριώδη γυναίκα που είναι ολόιδια η νεκρή του σύζυγος! Η σχέση τους προχωράει, αλλά τη μέρα του γάμου τους η γυναίκα εξαφανίζεται και ο Μάικλ βρίσκει ένα σημείωμα για λύτρα, όπως και την προηγούμενη φορά...
Για όλες τις ταινίες/ροκ όπερες των αρχών της δεκαετίας του '70 ευθύνεται (μάλλον) το Jesus Christ Superstar. Πριν κυκλοφορήσουν τα Tommy (από τους The Who) και The Rocky Horror Picture Show, εμφανίστηκε το Φάντασμα του παραδείσου! Όπως πολύ εύκολα μπορείτε να μαντέψετε, είναι επηρεασμένο από το Φάντασμα της Όπερας. Προσθέστε στοιχεία από τον Ντόριαν Γκρέι και τον Φάουστ, μπλέξτε στην υπόθεση πινελιές τρόμου, με βασικό θέμα τα παρασκήνια της μουσικής βιομηχανίας, και ιδού η ταινία σας. Κυριότερος λόγος για να δείτε αυτό το μιούζικαλ είναι η σκηνοθεσία του νεαρού τότε Brian De Palma, που αποδεικνύει περίτρανα γιατί έγινε νωρίς-νωρίς μεγάλο όνομα. Σημειώστε το μονόπλανο της σεκάνς "time bomb in the car trunk" το οποίο είναι φυσικά φόρος τιμής στο διάσημο μονόπλανο του Άρχοντα του Τρόμου του Orson Welles. Στα συν, βάλτε και την ροκ-εν-ρολ μουσική του Paul Williams, που έχει και βασικό ρόλο στο έργο. 
