The Big House (Στα κάτεργα)

Από τις πρώτες χρονιές των ομιλούσων ταινιών, η παρούσα ταινία με τον τίτλο The Big House και θέμα η διαβίωση μέσα στις φυλακές, ήταν μεγάλη εμπορική επιτυχία και υποψήφια για το όσκαρ καλύτερης ταινίας στην τρίτη απονομή των βραβείων, τη δεύτερη μέσα στη χρονιά του 1930! Κέρδισε το βραβείο όσκαρ σεναρίου και καλύτερου ήχου και ο (στην ουσία) δευτεραγωνιστής Wallace Beery ήταν υποψήφιος για το όσκαρ ανδρικής ερμηνείας. Ήταν ο πιο γνωστός από τους ηθοποιούς της ταινίας (γνωστός καρατερίστας από την εποχή του βωβού) και η ερμηνεία του ως o σκληροτράχηλος machine-gun Butch έκανε αίσθηση εκείνη την εποχή και τον έκανε ευθύς διάσημο. Σε βασικό ρόλο βρίσκουμε τον νεαρότατο Robert Montgomery σε μια από τις πρώτες του κινηματογραφικές εμφανίσεις και πρωταταγωνιστή έχουμε τον Chester Morris. Τους δύο τελευταίους είχαμε δει να παίζουν πάλι μαζί στο ρομαντικό δράμα Μετά το διαζύγιο, που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά. Εδώ τα πράματα είναι πιο... αντρικά. Η ζωή στη φυλακή παρουσιάζεται με αρκετό ρεαλισμό (για τα δεδομένα της εποχής) και παρουσιάζονται οι κάθε λογής τύποι που μπορείς να συναντήσεις σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στον κώδικα τιμής μέσα στη φυλακή. Μετά την αποτυχημένη απόδραση (λόγω εσωτερικού «καρφώματος») θα έρθει η αιματερή εξέγερση με αρκετές σκληρές σκηνές σκοτωμών. Οι ερμηνείες είναι σίγουρα γραφικές και αρκετά απλοϊκές. Παραβλέποντας τις όποιες ενστάσεις, η ταινία τελικά παρακολουθείται ευχάριστα. Θα μπορούσαμε ίσως να πούμε ότι αποτελεί τη βίβλο για όλες τις μεθεπόμενες χολιγουντιανές ταινίες φυλακών.

The Divorcee (Μετά το διαζύγιο)

Η διάσημη σταρ του βωβού Norma Shearer μπήκε δυναμικά και στις ομιλούσες ταινίες. Να'ναι καλά δηλαδή και ο σύζυγος και μεγαλοπαραγωγός της MGM, ο Irving Thalberg (απ'τον οποίο πήρε και το όνομά του το τιμητικό βραβείο της Ακαδημίας αμέσως μετά τον πρόωρο θάνατό του σε ηλικία 37 χρονών, έτσι;). Χωρίς να αναφέρει σκηνοθετικό credit, η ταινία The Divorcee αναγράφει ότι είναι μια παραγωγή του Robert Z. Leonard, στην οποία όμως είχε καθαρά σκηνοθετικά καθήκοντα, καθώτι ο παραγωγός Thalberg ουδέποτε θέλησε να αναγραφεί το όνομά του στα έργα του.

Η υπόθεση απλή: η Shearer ανακαλύπτει ότι ο σύζυγός της την απατάει και αποφασίζει να τον πληρώσει με το ίδιο νόμισμα. Αυτός ισχυρίζεται ότι δεν σήμαινε τίποτα γι'αυτόν η απιστία. Όταν όμως μάθει για τη γυναίκα του, ο αντρικός του εγωισμός δεν θα το αντέξει και ο χωρισμός θα είναι η μόνη λύση. Αυτή θα αποφασίσει να ζήσει/γλεντήσει τη ζωή της, στην εποχή κιόλας των roaring 20's με τα έξαλλα πάρτυ. Προκλητικότατη για την εποχή της η ταινία, γνήσιο τέκνο της προ-κώδικα Χέιζ εποχής, καθώς παρουσιάζει τη γυναίκα έτσι όπως δεν θα ήθελαν να δουν όλοι οι συντηρητικοί κύκλοι της εποχής. Ιστορικής σημασίας για μας πλέον το έργο αφού έδωσε το όσκαρ α' γυναικείου ρόλου στη Shearer και μάζεψε υποψηφιότητες για καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας και σεναρίου στην τρίτη απονομή της Αμερικανικής Ακαδημίας.

Here Comes Mr. Jordan (Ο αόρατος μίστερ Τζόρνταν)

Χαριτωμένη η ταινία Here Comes Mr. Jordan του 1941. Ο Robert Montgomery πεθαίνει (πριν την ώρα του) σε αεροπορικό ατύχημα αλλά η ομάδα που είναι υπεύθυνη να τον μεταφέρει στον άλλον κόσμο δεν το έχει γραμμένο στα πρακτικά! Έτσι ο υπεύθυνος Claude Rains αναλαμβάνει να τον γυρίσει πίσω στη Γη και να του βρει κατάλληλο σώμα, καθώς το δικό του έχει αποτεφρωθεί! Αυτό που ακολουθεί είναι... ο χαμός του χαμού! Κωμικά μπλεξίματα, τραγελαφικές καταστάσεις σε μια εμπορική επιτυχία της εποχής, που δεν απαιτεί από το θεατή περισσότερες καλλιτεχνικές αξιώσεις, παρά την απλή διασκέδασή του. Βραβεύτηκε με τα Όσκαρ καλύτερου σεναρίου και Όσκαρ καλύτερης πρωτότυπης ιστορίας, ενώ ήταν υποψήφια για αρκετά ακόμη. Βασίστηκε στο θεατρικό Heaven Can Wait του Harry Segall. Αν ο τίτλος σας λέει κάτι, είναι επειδή ο Warren Beatty γύρισε το ομώνυμο (με το θεατρικό) ριμέικ της ταινίας το 1978. Η ιστορία πάντως έχει μεγάλη απήχηση στο Χόλιγουντ, καθώς το 1947 γυρίστηκε μια (κάπως σαν) συνέχεια με το όνομα Down to Earth και ένα ριμέικ του ριμέικ εν έτη 2001 που λεγόταν κι αυτό Down to Earth με τον Chris Rock. Τρελή έμπνευση αυτό το Χόλιγουντ... Η δικιά μας περίπτωση, πάντως, βρίσκεται και στο ίδερνετ άρκαϊβ προς θέαση και δωρεάν κατέβασμα. Όπως καταλαβαίνετε, κι εδώ τα δικαιώματα της ταινίας έχουν λήξει!

Lady in the Lake

Θυμάστε τι είχαμε γράψει για τον Μπόγκι και την ταινία του, Σκοτεινή Διάβαση; Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στην ταινία Lady in the Lake (κι αυτή παραγωγής του 1947), αλλά σε μεγαλύτερο βαθμό. Εδώ ο ηθοποιός και σκηνοθέτης αυτής της ταινίας, Robert Montgomery, μάς συστήνεται ως Philip Marlowe και μας εξιστορεί την ιστορία στην οποία έμπλεξε. Κυριολεκτικά! Απευθυνόμενος μπροστά στην κάμερα, ζητάει από το κοινό να αναζητήσει μαζί του τα στοιχεία εκείνα με τα οποία θα ξεδιαλύνει την υπόθεση. Και από κει και έπειτα βλέπουμε όλη την ταινία από τα μάτια του Marlowe. Ή, να το θέσω καλύτερα, η κάμερα είναι ο Marlowe. Σε όλο το έργο οι ηθοποιοί απευθύνονται απευθείας μπροστά στην κάμερα, δηλ. στον Marlowe. Μπερδευτήκατε; Δεν πειράζει. Καθώς η ιστορία βασίζεται σε έργο του Raymond Chandler, είναι αρκούντως περίπλοκη και ενδιαφέρουσα, περιέχοντας όλα τα απαραίτητα συστατικά ενός καλού film-noir. Το όλο όμως εγχείρημα από ένα σημείο και μετά κουράζει. Αν προσθέσουμε και το γεγονός ότι ο Montgomery ως Marlowe ουδεμία σχέση έχει με το στυλ του Bogart (πολύ... ξενέρωτος βρε παιδί μου), τότε μπορείτε να καταλάβετε γιατί στο τέλος δεν με ενθουσίασε η ταινία.