Ξαναβλέποντας: Lone Star (Μοναχικό αστέρι)

Η τυχαία ανακάλυψη ενός σκελετού και του σήματος σερίφη που φέρει θα προξενήσει αλυσιδωτές αντιδράσεις και θα φανερώσει καλά κρυμμένα μυστικά του παρελθόντος, σε μία μικρή αμερικανική πόλη που συνορεύει με το Μεξικό. Ίσως η καλύτερη ταινία του σπουδαίου John Sayles που, με πρόφαση το αστυνομικό μυστήριο και με επίκεντρο μία περιοχή όπου συμβιώνουν αγγλοσάξονες, μαύροι και μεξικανοί, παρουσιάζει και σχολιάζει μέσα στην πυκνή πλοκή του έργου πλείστα θέματα: για το ρατσισμό, για την εξουσία και την αστυνομική βία, για τους μετανάστες που περνάνε τα σύνορα για μια καλύτερη ζωή, κυρίως όμως για τις οικογενειακές σχέσεις. Ο πρωταγωνιστής Chris Cooper αναζητά την αλήθεια για το παρελθόν του πατέρα του (Matthew McConaughey) και του σαδιστή σερίφη που υποδύεται ο Kris Kristofferson, ο Joe Morton επιστρέφει ως συνταγματάρχης στην περιοχή όπου ζει ο πατέρας του, οποίος είχε παρατήσει αυτόν και τη μητέρα του, ο γιος του Μόρτον που δε θέλει να ακολουθήσει στρατιωτική καριέρα όπως ο πατέρας του, η Elisabeth Pena που συναντιέται ξανά με τον Cooper 15 χρόνια μετά το σχολείο και κόντρα στις επιθυμίες των γονιών τους. Οι αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα θα λέγαμε ότι παρουσιάζεται στο Lone Star. Το παρελθόν συναντιέται με το παρόν με περίτεχνο μοντάζ, και η επιτυχία της ταινίας έγκειται στο ότι αγγίζει ανθρώπινες, ευαίσθητες χορδές. Η αλήθεια στο τέλος, όσο και αν πονάει, θα φέρει τη λύτρωση σε όλους τους εμπλεκόμενους.

Matewan (Ματωμένη Αμερική)

Σκληρή ταινία γύρω από τις προσπάθειες των ανθρακωρύχων της πόλης Matewan να φτιάξουν εργατικό συνδικάτο στην Αμερική της δεκαετίας του '30, για να βελτιώσουν τα εργατικά τους ζητήματα (μισθός, ωράριο, συνθήκες εργασίας κλπ). O Chris Cooper (στην πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση) εμφανίζεται ως εκπρόσωπος του Συνδικάτου και προσπαθεί να οργανώσει και να ενώσει τους εργάτες (λευκούς, μαύρους, ιταλούς). Μπαίνει, φυσικά, στο μάτι των εκπροσώπων της Εταιρείας, η οποία είναι η απόλυτη δύναμη στην περιοχή: πέρα από τα ορυχεία κατέχει σπίτια, μαγαζιά, έχει ένστολους μπράβους, ελέγχει κοινώς σχεδόν όλη την πόλη. Όπως καταλαβαίνετε, τα πράγματα θα αρχίζουν να εκτροχιάζονται πολύ γρήγορα και η βία θα είναι αναπόφευκτη. Σπουδαία ταινία του John Sayles, ίσως μία από τις καλύτερες της χρονιάς του 1987 (μετά τους Αδιάφθορους και τον Δαιμονισμένο Άγγελο, για τον υπογράφοντα). Σε χαρακτηριστικούς ρόλους οι David Strathairn, James Earl Jones και ο ίδιος ο σκηνοθέτης.

The Brother from Another Planet

Ο Joe Morton είναι ο brother από άλλο πλανήτη, που πέφτει στη Γη όταν το διαστημόπλοιό του παθαίνει βλάβη. Για καλή του τύχη, ως μαύρος, πέφτει στο Χάρλεμ οπότε περνάει απαρατήρητος. Ο πρωταγωνιστής μας δε μιλάει, τον κυνηγάνε δύο... άντρες με τα μαύρα (ο David Strathairn και ο ίδιος ο σκηνοθέτης John Sayles) και βρίσκει δουλειά επιδιορθώνοντας... ουφάδικα! Αυτή είναι η πασίγνωστη, πλέον, ανεξάρτητη ταινία The Brother from Another Planet του Sayles που κυκλοφόρησε το 1984. Ήταν υποψήφια στο πρώτο φεστιβάλ του Sundance, σε μία ιδιαίτερη χρονιά για το αμερικανικό ανεξάρτητο σινεμά, με συνυποψήφιο το Stranger Than Paradise του Jim Jarmusch και νικητή το Blood Simple. των Αφών Coen. Η ταινία φυσικά σχολιάζει και «υπογείως» και φανερώς διάφορα θέματα θρησκευτικού και κοινωνικού χαρακτήρα αλλά παρουσιάζει και μια τρελαμένη sci-fi παράπλευρη ιστορία με ελάχιστα εφέ. Μία ιδιαίτερη δημιουργία από έναν ιδιαίτερο δημιουργό.

Eight Men Out

Δεν είμαι ιστορικός, ούτε γνώστης του αθλήματος του μπέιζμπολ. Έτσι δεν γνώριζα καθόλου την ιστορία για τους οχτώ αθλητές που πληρώθηκαν ώστε να κάτσουν να χάσουν στους τελικούς του πρωταθλήματος μπέιζμπολ το 1919. Ο ανεξάρτητος (κατά κύριο λόγο) σκηνοθέτης John Sayles είχε έτοιμο το σενάριο για χρόνια και τελικά το 1988 κατάφερε και την υλοποίησε. Η ταινία λοιπόν Eight Men Out αποτελεί την πρώτη δουλειά του Sayles σε μεγάλο στούντιο και περιλαμβάνει ένα από τα καλύτερα αντρικά καστ της δεκαετίας του '80. Μερικούς από τους αθλητές υποδύονται οι John Cusack, David Strathairn, Michael Rooker και Charlie Sheen, ο Christopher Lloyd είναι ένας από αυτούς που σκέφτονται το στήσιμο των αγώνων, ο ίδιος ο Sayles υποδύεται έναν αθλητικό δημοσιογράφο. Η ταινία δεν επικεντρώνεται σε κανένα χαρακτήρα, οπότε είναι μια χαλαρή συρραφή των κυριοτέρων επεισοδίων, έτσι όπως τα κατέγραψε ο Eliot Asinof στο ομότιτλο βιβλίο του. Έτσι στο σύνολό της, η ταινία είναι μια χαλαρή, αθλητική ταινία, σχεδόν διασκεδαστική μέσα στο δραματικό της στοιχείο, με πολύ καλή αναπαράσταση της εποχής, γρήγορο ρυθμό που την κάνει πολύ ευχάριστη στη θέασή της.