Μιας και μπήκε ο νέος χρόνος (καλή χρονιά σε όλους, επί τη ευκαιρία), ας ασχοληθούμε με μία ανάλαφρη ταινία• μια ταινία εορταστική. Και αυτή δεν είναι άλλη από τη
Μέρα Γιορτής, η πρώτη μεγάλου μήκους σκηνοθετική δουλειά του κυρίου Jacques Tati. Είναι η μέρα που το πανηγύρι έρχεται στο μικρό χωριό και οι κάτοικοί του κάνουν τις ετοιμασίες τους. Μέσα σ' αυτούς εμφανίζεται και ο Τατί στο ρόλο του ταχυδρόμου, ο οποίος φέρνει την καταστροφή, έτσι απλά! Στην ταινία βλέπουμε για πρώτη φορά όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά των μεταγενέστερων αριστουργημάτων του Τατί: τους πολλούς χαρακτήρες που εμπλέκονται σε διάφορες αστείες καταστάσεις μεταξύ τους, τον Τατί σε έναν ρόλο που μοιάζει πολύ στον μετέπειτα κύριο Ιλό, ελάχιστους διαλόγους και την ηχητική μπάντα του background ανεβασμένη παραπάνω για να ακούγεται ο φυσικός ήχος περισσότερο.
Να σημειώσουμε εδώ ότι η ταινία γυρίστηκε το 1949 ταυτόχρονα σε δύο εκδοχές, σε έγχρωμο και ασπρόμαυρο φιλμ, και αυτό για την περίπτωση που αποτύχει η έγχρωμη επεξεργασία. Το αυτό συνέβη· εκείνη την εποχή ο Τατί δεν μπορούσε να το επεξεργαστεί. Έτσι, αναγκάστηκε να κυκλοφορήσει την ταινία στο παραδοσιακό ασπρόμαυρο φιλμ. Η έγχρωμη κόπια αποκαταστάθηκε μόλις το 1995 από την κόρη του Τατί.
Με τον Αντώνη και το Γιάννη τον ψηλό από τις Σαράντα Εκκλησιές αποφασίσαμε να γνωρίσουμε το έργο του Ζακ Τατί, όταν επανακυκλοφόρησαν Οι διακοπές του κυρίου Ιλό, την άνοιξη του 2004, εποχή που είχαμε τελειώσει και τις σπουδές από το Πολυτεχνείο. Γεμάτο από κόσμο το σινεμά Φαργκάνη, με κόσμο κάθε ηλικίας. Διστακτικοί στην αρχή, διαχυτικοί στη συνέχεια. Φύγαμε με ένα απίστευτο χαμόγελο ευτυχίας ζωγραφισμένο στο πρόσωπό μας. Και φυσικά, μια νέα σινε-λατρεία μόλις είχε γεννηθεί.
