Le Million

Ένα ατέλειωτο κυνηγητό λαμβάνει χώρα στην κλασική γαλλική μουσική κωμωδία του Rene Clair με τίτλο το Εκατομμύριο. Ο κρεοπώλης, η νοικάρισσα, ο μπακάλης και ο μανάβης κυνηγάνε τον μπατίρη ζωγράφο για τα χρέη του. Αυτός κυνηγάει το χαμένο του σακάκι στο οποίο βρίσκεται ο νικητήριος λαχνός ενός εκατομμυρίου. Το οποίο σακάκι έχει πάρει κατά λάθος ο Παππούς-Τουλίπας, ένας τύπος του υποκόσμου, τον οποίο κυνηγάει η αστυνομία. Μέσα σ' αυτό το κυνηγητό (που θα καταλήξει στην όπερα) συμμετέχει η αρραβωνιαστικιά του ζωγράφου αλλά και ο συγκάτοικός του, που θέλει να προλάβει πρώτος το σακάκι με το λαχνό για να καρπωθεί αυτός τα λεφτά.

Κλασική ταινία του 1931, έξοχη σκηνοθεσία με μονόπλανα και χρήση του γερανού, αλλά στο σύνολό της πρόκειται για μία απλή και διασκεδαστική ταινία, φανερά επηρεασμένη από τα έργα του Τσάρλι Τσάπλιν και του Μπάστερ Κίτον. Σημειώστε ότι την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε επίσης ο Clair την πολύ καλύτερη (θεματολογικά και όχι μόνο) ταινία A nous la liberte.

It Happened Tomorrow

Τι θα γινόταν αν έπεφτε σήμερα στα χέρια σας εφημερίδα με τα... αυριανά νέα; Σας θυμίζει κάτι από την τηλεοπτική σειρά «Πρωινή έκδοση»; Δεν έχετε και άδικο. Εμείς αναφερόμαστε όμως στην ταινία φαντασίας It Happened Tomorrow σε σκηνοθεσία του μεγάλου Γάλλου δημιουργού René Clair, στην καλύτερη ίσως ταινία που μας έδωσε από την αμερικανική περίοδό του. Τοποθετημένη στα τέλη του 19ου αιώνα παρακολουθούμε την περιπέτεια, ή καλύτερα, το μπλέξιμο ενός νεαρού δημοσιογράφου (Dick Powell) από τη στιγμή που θα πέσει στα χέρια του η εν λόγω εφημερίδα μέσω ενός ηλικιωμένου (χμ...) συναδέλφου του. Από τη μία, θα προσπαθήσει να χτίσει τη δημοσιογραφική του καριέρα και, από την άλλη, θα προσπαθεί να φλερτάρει ένα... μέντιουμ, μια πανέμορφη κοπελιά (Linda Darnell) που δεν την αφήνει ο θείος της να έχει πάρε-δώσε με άντρες. Όταν μάλιστα διαβάσει σε ένα φύλλο ότι την επόμενη μέρα... σκοτώνεται, όλα του τα όνειρα θα γκρεμιστούν! Θα μπορέσει να αλλάξει τα προδιεγραμμένα της μοίρας ή άσκοπες θα είναι οι προσπάθειές του;

Τι να πρωτοπούμε για αυτή την φοβερή screwball κωμωδία από τη χρονιά του 1944; Να πούμε για το εκπληκτικό δευτεραγωνιστικό καστ; Ή για το πολύ καλό σενάριο με τις ενδιαφέρουσες ανατροπές; Ή για την απίστευτη σκηνοθεσία του μεσιέ Clair; Να πούμε ότι αξίζει να την αναζητήσετε; Δυστυχώς, ήταν υποψήφια για όσκαρ μόνο στις κατηγορίες καλύτερης μουσικής και καλύτερου ήχου. Τρισήμιση χρόνια μετά τη δημιουργία αυτού του μπλογκ, ανακαλύπτουμε ακόμα ταινίες που μας εντυπωσιάζουν, που αξίζει να ανακαλύψετε.

And Then There Were None (Οι δέκα μελλοθάνατοι)

Το διάσημο βιβλίο της Άγκαθι Κρίστι που κυκλοφόρησε στη Βρετανία το 1939 με τον τίτλο «Δέκα μικροί νέγροι» έγινε για πρώτη φορά ταινία το 1945 από τον γάλλο René Clair σε χολιγουντιανά στούντιο. Σημειώστε ότι για λόγους... ευαισθησίας το βιβλίο τιτλοφορήθηκε στην Αμερική αρχικά ως «Δέκα μικροί ινδιάνοι» και κατόπιν με τον τίτλο And Then There Were None, όπως και έμεινε. Κάποια βασικά στοιχεία για τους χαρακτήρες και κάποια ονόματα διαφέρουν από το βιβλίο, για να μην υπάρχουν προβλήματα με τον κώδικα Χέιζ, αλλά αυτό μειώνει σε... ενοχές τους χαρακτήρες για κάποια από τα αδικήματά τους. Το κυριότερο όμως είναι ότι το εκπληκτικά απρόβλεπτο και τρομαχτικά απαισιόδοξο τέλος του βιβλίου είναι παντελώς αλλαγμένο στην ταινία μας, έτσι ώστε δεν ταιριάζει ούτε με τον τίτλο της! Χολιγουντιανό φινάλε με όλη τη σημασία της λέξεως. Παρά ταύτα, η ταινία παρακολουθείται με ενδιαφέρον, είναι περισσότερο διασκεδαστική παρά τρομαχτική και υπάρχει ένα μυστήριο για το ποιος έχει οργανώσει το όλο σκηνικό. Ο Clair κρατάει την ταινία σε γρήγορο ρυθμό και εμάς στη θέση μας χωρίς να πατήσουμε το fast forward. Πλουσιότατο καστ με τους παλαίμαχους Walter Huston, Barry Fitzgerlad και Roland Young να ξεχωρίζουν. Το περίεργο πάντως είναι ότι με τόσους φόνους οι χαρακτήρες ελάχιστα δείχνουν να φοβούνται για τη ζωή τους, αλλά αυτό δεν μπορώ να το σχολιάσω καθώς δεν έχω βρεθεί σε ανάλογη περίσταση!

I Married a Witch (Παντρεύτηκα μια μάγισσα)

Χαριτωμένη κωμωδία του γάλλου σκηνοθέτη Rene Clair την εποχή που βρισκόταν στο Χόλιγουντ. Η ιστορία ξεκινάει το 17ο αιώνα με το κάψιμο ενός μάγου και της μάγισσας κόρης του. Τα πνεύματά τους παραμένουν εγκλωβισμένα σε ένα δέντρο και η κόρη ορκίζεται κατάρα στις ερωτικές σχέσεις του αγαπητικού της που δεν τη βοήθησε και σε όλους τους απογόνους του. 270 χρόνια μετά ελευθερώνονται από το δέντρο ως αερικά και η τύχη το φέρνει να συναντήσουν τον Fredric March, τελευταίο απόγονο απ'αυτούς που λέγαμε, την παραμονή του γάμου του και δύο μέρες πριν γίνουν οι εκλογές με αυτόν υποψήφιο για τη θέση του κυβερνήτη. Η μάγισσά μας θέλει να τον εκδικηθεί και παίρνει τη γυναικεία της μορφή. Και εμφανίζεται η πανέμορφη Veronica Lake και προσπαθεί να τον σαγηνέψει και προσπαθεί να του χαλάσει το γάμο, αλλά στο τέλος την πατάει και τον ερωτεύεται αυτή. Η ιστορία μας θα έχει διάφορα κωμικά μπλεξίματα με το γάμο, με τον μάγο πατέρα και τις εκλογές και όλα θα τελειώσουν κατ'ευχήν φυσικά, αφού πρόκειται για μια ρομαντική κομεντί. Η ταινία I Married a Witch βλέπεται παραπάνω από ευχάριστα με τον σκηνοθέτη να διεκπεραιώνει την ιστορία σε λιγότερο από 80 λεπτά, χωρίς φλυαρίες και περιττές σκηνές. Στο μικρό ρόλο της μελλοντικής συζύγου κυβερνήτη βλέπουμε τη νεαρή Susan Hayward, λίγο καιρό πριν αρχίσει να αποκτά τους δικούς της πρωταγωνιστικούς ρόλους.

À nous la liberté (Αγάπη, γέλιο, ξενοιασιά)

Η ταινία του René Clair που κυκλοφόρησε το 1931, À nous la liberté (με την άκυρη ελληνική τιτλοφόρηση ως Αγάπη, γέλιο, ξενοιασιά), είναι ίσως μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς της, και όχι μόνο. Την εποχή που όλοι μετέτρεψαν τον κινηματόγραφο ως ένα είδος οπτικοποιημένου θεάτρου με την προσθήκη του ήχου, ο γάλλος κινηματογραφιστής συνεχίζει στην σκηνοθετική παράδοση του βωβού εμπλουτίζοντας την ταινία του με τους απαραίτητους μόνο διαλόγους εδώ και κει αλλά και μία πλούσια ηχητική μπάντα που «παίζει» τον θεατή.

Ο γαλλικός τίτλος μεταφράζεται ως «Απόδραση στην ελευθερία» και αυτό είναι το όλο θέμα του έργου: απόδραση από κάθε είδους δεσμών. Δύο φυλακισμένοι αποφασίζουν να αποδράσουν αλλά μόνο ο ένας το καταφέρνει. Στην πορεία γίνεται μεγάλος και τρανός επιχειρηματίας. Μετά από χρόνια ο φίλος του απολύεται κανονικά από τη φυλακή και πιάνει δουλειά στο εργοστάσιό του. Εκεί αντιλαμβάνεται ότι οι συνθήκες δεν διαφέρουν και πολύ μ'αυτές της φυλακής. Τα ευτράπελα δίνουν και παίρνουν, το εγκληματικό παρελθόν θα συναντήσει το επιχειρηματικό παρόν και αυτό που θα επακολουθήσει είναι ένας πανζουρλισμός. Οι αριστερές ιδέες του σκηνοθέτη δεν πολυάρεσαν στα μεγάλα στούντιο αλλά παρά ταύτα η ταινία ήταν η πρώτη μη-αγγλόφωνη που κέρδισε υποψηφιότητα για το βραβείο όσκαρ καλύτερης ταινίας. Τώρα, αν κάποιες σκηνές σας φέρουν στο μυαλό τους Μοντέρνους Καιρούς του Τσάπλιν, τότε ρίξτε και ένα επιπλέον διάβασμα στο θέμα των μηνύσεων. Ο Clair επέλεξε να μην συμμετάσχει στη δικαστική διαμάχη και δήλωσε για το θέμα ότι αν ο Τσάπλιν τον αντέγραψε, το εκλαμβάνει αυτό ως τιμή.