Δεν περιγράφεται, απλά... βιώνεται. Ο Λέο Καράξ με τον μόνιμο συνεργάτη του Denis Lavant (και διάφορους γκεστ όπως την Eva Mendes, την Kylie Minogue και τον Michel Piccoli μεταξύ άλλων) σε μία συρραφή επεισοδίων για τη Ζωή, τον Ηθοποιό και τις ανάγκες του που δεν αντιλαμβανόμαστε, τους Ρόλους που όλοι υποδυόμαστε. Το Holy Motors απευθύνεται σε σινεφίλ κοινό και μόνο.
Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του διάσημου σκηνοθέτη Leos Carax. Mauvais Sang είναι το "κακό αίμα". Αγγλικά η ταινία τιτλοφορήθηκε "The Night Is Young" και στα ελληνικά "Η δική μας νύχτα"! Μία ταινία που αποτείει φόρο τιμής στη Νουβέλ Βαγκ και στα έργα των Γκοντάρ (κυρίως), Τριφό κλπ, αλλά και στο βωβό κινηματογράφο. Μία ταινία με μερικές εκπληκτικές σεκάνς, ιδιόμορφη όπως ο δημιουργός της, εντελώς σινε-φιλική, για απαιτητικό κοινό. 
Η τελευταία περίοδος του Χίτσκοκ (από τα Πουλιά και μετά) είχε ως επί τω πλείστον απλά καλούτσικες ταινίες. Η πιο μέτρια από αυτές ήταν —κατά εμέ— το Τοπάζ. Ταινία κατασκοπίας, με πλοκή σε διάφορες χώρες, με πολλούς και διάφορους χαρακτήρες που υποδύονται γνωστοί ευρωπαίοι ηθοποιοί όπως π.χ. ο Michel Piccoli και ο Philippe Noiret, αλλά και τον αμερικανό John Forsythe, ο οποίος ξανασυνεργάζεται με τον Χίτσκοκ μετά το Ποιος σκότωσε το Χάρι. Ένα πάντως από τα προβλήματα της ταινίας είναι το «αριστοκρατικό» της ύφος, το οποίο δεν ταιριάζει καθόλου με το ψυχροπολεμικό κλίμα της εποχής και τον κυνισμό που φέρνει η νέα, τότε, δεκαετία. Δείτε το απλά για σινεγκυκλοπαιδικούς λόγους. Και αν διαφωνείτε, πείτε το μου...
Ίσως η πιο ενδιαφέρουσα ταινία του Jeal-Luc Godard για εμέ, αφού αποτελεί και έναν φόρο τιμής στο ίδιο το μέσο που υπηρετεί, τον κινηματογράφο. Διασκευάζοντας το μυθιστόρημα "Il Disprezzo" του Alberto Moravia, Η περιφρόνηση μάς παρουσιάζει την ιστορία της αποξένωσης του ζευγαριού Michel Piccoli και Brigitte Bardot, όταν ο πρώτος ως συγγραφέας ασχολείται με τη μεταφορά της Ομηρικής Οδύσσειας σε σενάριο για μια ταινία σε παραγωγή του αμερικανού Jack Palance με σκηνοθέτη τον Fritz Lang (ο οποίος παίζει τον εαυτό του). Παρακολουθούμε τις διαμάχες του παραγωγού με τον σκηνοθέτη για την καλλιτεχνική και όχι τόσο εμπορική προσέγγιση του έργου ενώ παράλληλα το ζευγάρι λογομαχεί, διαφωνεί και συμφιλιώνεται και ξανά πάλι μαλώνει. Μεγάλη σκηνοθεσία από τον Γκοντάρ με πανέμορφα πλάνα και εικόνες από το Κάπρι της Ιταλίας, εμπνευσμένη χρήση της κάμερας (με τα χαρακτηριστικά του τράβελιγκ) και εκπληκτική φωτογραφία.
