Μπορεί να έχει κάνει περισσότερη επιτυχία τα τελευταία χρόνια χάρη στους Πειρατές και στις ταινίες του Tim Burton, εμείς πάντα πιστεύαμε ότι αυτό το παιδί έχει κάτι! Βλέπετε, ήξερε και διάλεγε ρόλους. Δεν έχει σημασία τι σόι ταινία θα προέκυπτε στο τέλος, το βιογραφικό του να δείτε και μόνο φτάνει: John Waters, Jim Jarmusch, Tim Burton, Lasse Hallström, Emir Kusturica, Terry Gilliam, Roman Polanski και λοιπά και λοιπά. Η επιτυχία ήταν απλώς θέμα χρόνου.
Μέσα από το παρελθόν του όμως εμείς θυμηθήκαμε την ταινία του 1990
Cry-Baby. Και αυτό εξαιτίας της πρόσφατης επιτυχίας του μιούζικαλ
Hairspray, το οποίο βασίστηκε στο παλιότερο (του 1988)
Hairspray, του Waters. Η ταινία του Depp είναι κι αυτή ένα ιδιαίτερο μιούζικαλ, όπως ο Waters ξέρει να φτιάχνει με όλους τους γνωστούς, παρανοϊκούς χαρακτήρες που γουστάρει να βάζει στα εργάκια του, πλην της Divine, που πέθανε αμέσως μετά το Hairspray. Καλός χαβαλές πάντως, η ταινία δεν σου προσβάλει τη νοημοσύνη, βλέπεται ευχάριστα...
Ο John Waters κάνει την υπέρβαση και το 1988 παρουσιάζει την πρώτη του mainstream ταινία με τον τίτλο Hairspray. Ένα μουσικοχορευτικό μιούζικαλ τοποθετημένο στη δεκαετία του '60, με την μόνιμη συνεργάτη του, την περσόνα της Divine στη τελευταία της ταινία λίγο καιρό πριν πεθάνει από καρδιακή ανεπάρκεια. Η ταινία μέσα στη σάχλα της, τα εκκεντρικά χτενίσματα και τα «ζαχαρωμένα» τραγουδάκια κάνει άμεσα και έμμεσα σχόλια για το ρατσισμό, τις κοινωνικές τάξεις, τις διακρίσεις και τα στερεότυπα. Τελειώνοντας, η ταινία σου αφήνει τη γεύση ότι είδες μια απίστευτα χαρούμενη κοινωνική σάτιρα, και λιγότερο ένα μιούζικαλ. Όσοι δεν έχουν ιδέα από τις δουλειές του εκκεντρικού κυρίου Waters με την τραβεστί μούσα του Divine, μπορούν άνετα να ξεκινήσουν από εδώ και να αφήσουν τα παλιότερά του έργα για αργότερα. Και σίγουρα αξίζει να ρίξετε μια ματιά στο αυθεντικό έργο που οδήγησε 19 χρόνια μετά τον Travolta να ντυθεί γυναίκα.
